orzecznictwo nsa (strona 81 z 83)

Spółka utworzona do zarządu gruntami tworzonymi wspólnotę gruntową oraz jej reprezentowania, nie jest posiadaczem gospodarstwa, a więc i producentem rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności

1. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykonując zadania przewidziane ustawą z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /Dz.U. 1994 nr 1 poz. 2 ze zm./, nie działa jak organ administracji publicznej ani jak organ, któremu zlecono wykonywanie funkcji administracji publicznej w formach władczych. 2. Poza przypadkami wyraźnie określonymi przez prawo - ani jednostki organizacyjne Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, ani jej organy wewnętrzne nie są uprawnione do wydawania aktów administracyjnych o charakterze władczym /art. 5a ust. 3 ustawy o utworzeniu ARiMR/. 3. Pismo powiadamiające o odrzuceniu/oddaleniu - nieuwzględnieniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej w ramach programu SAPARD z powodu braków formalnych, wystosowane przez właściwą jednostkę organizacyjną Agencji RiMR do wnioskodawcy, nie jest decyzją administracyjną ani aktem administracyjnym, podlegającym kognicji sądu administracyjnego. Na gruncie przepisów ustawy o utworzeniu ARiMR oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 maja 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu i kierunków działań oraz sposobów realizacji zadań ARiMR w zakresie gospodarowania środkami pochodzącymi z funduszy Unii Europejskiej /Dz.U. nr 102 poz. 928 ze zm./ należy je oceniać jako zawiadomienie kontrahenta o niespełnieniu warunków formalnych wynikających z tych przepisów, z przyczyn leżących po jego stronie.

Jednoznaczne brzmienie § 20 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, nie pozwala organowi na sanowanie skutku wcześniejszego wyzbycia się przez wnioskodawcę gospodarstwa rolnego, tj. wyzbycia się go jeszcze przed weryfikacją wniosku.

Celem ustawy z dnia 18.12.2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz. U. z 2004r. Nr 6, poz. 40 ze zm.) jest finansowe wspieranie producentów rolnych czyli osób (organizacji), które faktycznie uprawiają grunty rolne, chociaż nie są ich właścicielami. Dopłaty nie są przewidziane dla właścicieli, którzy dysponując jedynie tytułem własności, nie zajmują się produkcją rolną

Celem postępowania administracyjnego jest ustalenie prawdy obiektywnej dzięki zgromadzeniu odpowiedniego materiału dowodowego i właściwej jego ocenie. Na organie administracji ciąży obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Gwarantem właściwej realizacji zasady prawdy obiektywnej są reguły postępowania dowodowego zawarte w rozdziale 4-tym działu II-go Kodeksu postępowania administracyjnego.

warunek zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 2001r. o rentach strukturalnych w rolnictwie w zw. §9 rozporządzenia RM z dnia 30 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, spełniony jest w momencie przekazania gospodarstwa rolnego w całości poza wyjątkiem dotyczącym użytków rolnych o powierzchni nie przekraczającej 0,5 ha, przy czym pod pojęciem gospodarstwa rolnego zgodnie z definicją zawartą w art. 553 k.c należy rozumieć grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowana całość gospodarczą oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

Renta strukturalna na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.IV.2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich przysługuje producentowi rolnemu prowadzącemu nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym na własny rachunek w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną.

Z bezprzedmiotowością postępowania sądowo-administracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.

Jeśli organ rozpoznający wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych w wyniku kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu stwierdza, że ustalona różnica między zadeklarowanym obszarem a wyznaczonym obszarem jest większa niż 30 % wyznaczonego obszaru, żadna pomoc w postaci płatności obszarowej lub uzupełniającej nie jest przyznawana za dany rok.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów (Dz.U. z 2004r. Nr 10, poz. 76) warunkiem przyznania płatności z §2.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U Nr 73 poz. 657 ze zm.) jest posiadanie lub współposiadanie gruntów uprawnionych do dopłat.

Celem ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jest finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób które faktycznie uprawiają grunty rolne, chociaż nie są ich właścicielami. Zadaniem ARiMR nie jest rozstrzyganie sporów między wnioskodawcami, jedynie ustalenie, kto jest posiadaczem działek oraz spełnia wymogi związane z utrzymaniem gruntów w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska.

Wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w postaci przyznawanych płatności ma na celu finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób które faktycznie uprawiają grunty rolne, chociaż nie są ich właścicielami. Zadaniem ARiMR jest ustalenie, kto jest posiadaczem działek i jednocześnie spełnia ustawowe warunki do przyznania w/w płatności, nie zaś rozstrzyganie sporów między wnioskodawcami w zakresie posiadania działek.

Wykładnia gramatyczna i systemowa przepisu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (j .t. Dz. U. z 2004 r. Nr 6 poz. 40 ze zm.) skłania do postawienia tezy, że wniosek, o którym mowa w tym przepisie jest rodzajem swoistej deklaracji o wstąpieniu w prawa i obowiązki strony toczącego się już postępowania administracyjnego.

wniosek o przyznanie płatności w związku z przeniesieniem posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, nie wszczyna nowego postępowania administracyjnego, ale stanowi element postępowania wszczętego z wniosku poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego. Przepis art. 4 ust. 1 w/w ustawy reguluje bowiem swoisty rodzaj następstwa prawnego i dlatego wniosek złożony na jego podstawie należy traktować jako deklarację o wstąpieniu w prawa i obowiązki strony toczącego się już postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania dopłat bezpośrednich.

Skoro przesłanka prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, jako niepowodująca zawieszenia wypłaty renty strukturalnej, została wprowadzona do par. 15 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz.U. nr 114 poz. 1191 ze zm./ z dniem 11 listopada 2005 r., to wobec braku przepisów przejściowych w rozporządzeniu zmieniającym z dnia 5 października 2005 r. /Dz.U. nr 211 poz. 1759/ nie może ona odnosić się do zdarzeń, które nastąpiły przed dniem 11 listopada 2005 r. ani mieć wpływu na decyzje ostateczne o zawieszeniu wypłaty renty wydane przed tym dniem.

Organ zamiast wydać decyzję odmowną, odmówił bezpodstawnie nadania biegu merytorycznie błędnemu wnioskowi i przystąpił do udzielania stronie instrukcji na temat prawidłowej zdaniem organu treści wniosku. Skarżący został nakłoniony do złożenia określonego treściowo wniosku, którego skutkiem w sposób nieuchronny było przyznanie mu renty w znacząco niższej wysokości. Nie wiadomo czy skarżący w sposób świadomy dokonał wyboru określonej formy przekazania gospodarstwa rolnego i związanego z tym wariantu wniosku. Czynności podejmowane przez organ mogły oznaczać próbę ominięcia konsekwecji prawnych zasady skargowości oraz nie wykluczały prawdopodobieństwa zarzutu nakłonienia strony do podjęcia działania niekorzystnego w jej sferze prawnej, gdy możliwa była próba pogodzenia oczekiwań skarżącego i wchodzących w rachubę wariantów przekaznia gospodarstwa rolnego. Zaskarżone decyzje pozostały w zgodzie z powołanymi w nich szczegółowymi podstawami prawnymi. Uwzględnienie skargi miało związek z dostrzeżonymi z urzędu naruszeniem zasad ogólnych

Wykładania funkcjonalna przepisów § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 286, poz. 2870 ze zm.), pozwala twierdzić, iż prowadzenie działalności rolniczej przez okres co najmniej 3 lat przed złożeniem wniosku nie musi być okresem bezpośrednio poprzedzającym jego złożenie. Termin ten winien być odczytywany liberalnie, jako prowadzenie działalności rolniczej przez okres co najmniej 3 lat bez względu jednak na to, kiedy miało ono miejsce. Ustawodawca akcentuje natomiast, aby producent rolny prowadził przedmiotową działalność we wspomnianym okresie w dniu złożenia wniosku.

Przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania - przysługuje jedynie temu producentowi rolnemu, który złożył wniosek o ich przyznanie. Takiego przymiotu nie posiada natomiast producent rolny w postępowaniu administracyjnym dotyczącym w/w płatności toczącym się na rzecz innej osoby.

Przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania - przysługuje jedynie temu producentowi rolnemu, który złożył wniosek o ich przyznanie. Takiego przymiotu nie posiada natomiast producent rolny w postępowaniu administracyjnym dotyczącym w/w płatności toczącym się na rzecz innej osoby.

Przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z 30.04.2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, statuują pojęcie "gospodarstwa rolnego" w znaczeniu czysto przedmiotowym tj. sprowadzając je do powierzchni użytków rolnych stanowiących własność (współwłasność) rolnika i jego małżonki, zarówno z majątku dorobkowego, jak i majątków odrębnych każdego z małżonków.

Instytucji własności i współwłasności w przepisie § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. z 2004r. Nr 286, poz. 2870) nadano znaczenie identyczne z rozumieniem tych instytucji w polskim prawie cywilnym, w którym współwłasność jest rodzajem własności przysługującej więcej niż jednej osobie. Niezależnie od tego, czy współwłaściciel prowadzi całe gospodarstwo (włada całym gospodarstwem na podstawie odrębnej umowy o zarząd - art. 203 kc lub nieformalnie faktycznie włada całością), czy też współwłaściciele dokonali wydzielenia do użytkowania i pobierania pożytków części gospodarstwa odpowiadających wielkością ich udziałów (podział quod usum) - współwłaściciel ubiegający się o dofinansowanie na rozwój gospodarstwa niskotowarowego na podstawie przepisów powołanego Rozporządzenia, może otrzymać płatność ale tylko w wysokości proporcjonalnie odpowiadającej jego udziałowi i tylko, gdy wykaże prowadzenie gospodarstwa rolnego co najmniej w takiej części, w której jest ułamkowym współwłaścicielem. Przedstawione rozumienie przepisu § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a) Rozporządzenia z dnia 07 grudnia 2004r. pozostaje w zgodzie z brzmieniem art. 11 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. (opublikowane w Dz.U. L 153 z 30.04.2004r., PL.ES Rozdział 3 Tom 46 P.87-118 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR).

Obowiązkiem organów administracji publicznej państw członkowskich jest stosowanie wewnętrznego prawa w odniesieniu do porządku prawnego unijnego i w zgodności z celami norm wspólnotowych. Zaliczenie do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania gruntów wiejskich gminy S. wymagało w sprawie dotyczącej dopłat ONW, jednoznacznego i precyzyjnego wyjaśnienia położenia działek ewidencyjnych skarżącego i określenie, które z nich i w jakiej części stanowią obszar wiejski gminy S., a które leżą w granicach administracyjnych miasta i jako grunty wiejskie dopłatami ONW nie mogą być objęte.

Z art. 2 ustawy z dnia 18.12.2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004r. nr 6, poz. 40) wynika, że producentem rolnym jest osoba, która faktycznie uprawia grunty rolne, a więc nie musi sie legitymować tytułem własności tych gruntów, ani też pisemną umową (np. dzierżawy, użyczenia) zawartą z właścicielem gruntów.

Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 14.04.2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, objętej planu rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 73, poz. 657 ze zm.) nie wymagają, aby "producent rolny" wykazał się tytułem własności dzierżawy, czy też innej umowy pisemnej potwierdzającej okoliczność uprawiania prze niego gruntów rolnych. Zadaniem "producenta rolnego" jest faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej (określonej w § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia) i uzyskiwanie pożytków.

Ratio legis ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jest finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne, nawet gdy nie są ich właścicielami.