orzecznictwo nsa (strona 83 z 83)

Wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego jest wprawdzie czynnością materialno-techniczną ale czynnością z zakresu administracji publicznej dokonywaną zgodnie z wnioskiem strony i bez zastrzeżeń innych zainteresowanych, zatem eliminacja tej czynności z obrotu prawnego powinna następować w formie, umożliwiającej stronie obronę jej interesów. W razie ujawnienia okoliczności, które wskazują, że rejestracja producenta i związane z nią nadanie numeru identyfikacyjnego zostały dokonane pomimo braku wymaganych w tym względzie przesłanek, a brak ten wystąpił już w momencie dokonania wpisu, konieczne staje się wyeliminowanie tej wadliwej czynności, poprzez jej uchylenie w drodze decyzji przy zastosowaniu - na zasadzie analogii - art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności ( Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.), przewidującego odmowę dokonania wpisu do ewidencji producentów w formie decyzji.

Stosownie do art. 142 a) Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r., w zw. z art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w postępowaniu o przyznanie producentom buraków cukrowych oddzielnych płatności z tytułu cukru nie znajduje zastosowania nie tylko instytucja zmiany wniosków o płatności cukrowe, ale także brak jest możliwości występowania przez rolników (producentów buraków cukrowych) o przyznanie oddzielnej płatności z tego tytułu, już po uzyskaniu przez cukrownię dodatkowych limitów cukru w rozumieniu art. 8 Rozporządzenia Rady (WE) NR 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r.

Zastosowanie przepisu art. 139 Kpa przez organ odwoławczy uzależnione jest przede wszystkim od stwierdzenia, że ustalony w sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości. Tylko bowiem na gruncie tak ustalonego stanu faktycznego istnieje możliwość prawidłowej subsumpcji, czyli podciągnięcia ustalonego stanu faktycznego do określonego stanu prawnego. W przeciwnym razie, niemożliwe jest dokonanie nie tylko prawidłowej subsumpcji, ale także stwierdzenie zwykłego naruszenia prawa, a tym bardziej - stwierdzenia kwalifikowanego naruszenia prawa w postaci jego rażącego naruszenia. Ponadto, unormowanie to może zostać zastosowane przez organ odwoławczy tylko w sytuacji, gdy interpretacja przepisów, które miałyby być rażąco naruszone, nie budzi wątpliwości, zaś przedstawiona przez ten organ własna ich interpretacja jest prawidłowa. Możliwość zmiany planu działalności rolnośrodowiskowej w trakcie realizacji 5-letniego zobowiązania rolnośrodowiskowego nie tylko jest dopuszczalna, ale konieczna z dwóch co najmniej powodów: po pierwsze - z samej natury łąk użytkowanych ekstensywnie, po drugie - z powodu zbyt częstych zmian przepisów prawa regulujących zadania, które muszą być realizowane w ramach zobowiązania rolnośrodowiskowego. Treść przepisów rozporządzenia rolnośrodowiskowego potwierdza, iż płatności rolnośrodowiskowe przysługują producentowi rolnemu, który zobowiąże się do realizacji pakietów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, a nie wariantów. Możliwość zmiany określonego wariantu na inny wariant w ramach realizowanego pakietu uzależniona jest od wyjaśnienia dwóch zagadnień: po pierwsze - czy ustawodawca wyłącza dopuszczalność takiej zmiany, po drugie - czy zakres i rodzaj zadań wynikających z realizacji konkretnego wariantu daje możliwość zmiany na inny wariant, bez odstąpienia od celów i zadań programu rolnośrodowiskowego objętego pakietem. Wśród przepisów, które są właściwe do określenia terminów koszenia łąk użytkowanych ekstensywnie w ramach pakietu P01, ustawodawca nie przewidział, w stanie prawnym obowiązującym w roku 2006, końcowych terminów koszenia.

Jeżeli organ administracji publicznej wydał decyzję mimo istnienia znanych mu, lecz niewyjaśnionych wątpliwości co do osoby, której należałoby przyznać świadczenie, późniejsze zdarzenia potwierdzające te wątpliwości, nie są nowymi okolicznościami w rozumieniu art. 145 paragraf 1 pkt 5 k.p.a.

Jeżeli dane w ewidencji gruntów są aktualne a ich powierzchnia została podana przez rolnika zgodnie z tą ewidencją we wniosku o przyznanie płatności , to nawet ustalenie ich mniejszej powierzchni w należycie udokumentowany sposób powinno być oceniane jako niezawinione złożenie takiego wniosku w rozumieniu art.68 ust.1 cyt. rozporządzenia Komisji WE Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. UE L. 04.141.18)

Rozważając kwestię uprawdopodobnienia okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, o której mowa w przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 2 , należy rozróżnić dwie sytuacje, a mianowicie taką, gdy wskazana przez ubiegającego się o przywrócenie terminu okoliczność nie świadczy o braku jego winy w uchybieniu terminu i drugą sytuację, gdy wnioskodawca nie uprawdopodobnił istnienia okoliczności, które następnie mogłyby być ocenione przez Sąd jako świadczące o braku winy. Ta pierwsza sytuacja zachodzić będzie wówczas, gdy wskazane, konkretne zdarzenia, które spowodowały uchybienia terminu, nie budzące w ocenie Sądu wątpliwości co do ich zaistnienia i przebiegu, nie uniemożliwiły stronie, przy dołożeniu przez nią szczególnej staranności, dokonania w terminie czynności. Z kolei z drugą sytuacją mamy do czynienia wówczas, gdy strona nie wykazała w sposób dostateczny, że zaistniały wskazane przez nią zdarzenia skutkujące niedochowaniem terminu. Wówczas to ocena, czy są to zdarzenia, które przy obiektywnym mierniku staranności usprawiedliwiają brak winy jest przedwczesna i koniecznym jest wezwanie ubiegającego się o przywrócenie terminu o ich wykazanie.

Przyjęte w art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego) unormowanie, ograniczające - określone w art. 77 1 k.p.a. - obowiązki organów prowadzących postępowanie w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, bez konieczności podejmowania z urzędu inicjatywy w zakresie gromadzenia materiału dowodowego, nie zwalnia tychże organów z powinności uwzględnienia, rozpatrzenia i oceny dowodów przedstawionych przez stronę postępowania, w szczególności zaś dokumentów ukazujących w postaci graficznej działki należące do rolnika ubiegającego się o płatności bezpośrednie.

Jeżeli strona dowiaduje się od pracownika organu, że jej wniosek został ujęty na niewłaściwym formularzu a przy formułowaniu wniosku na aktualnym już druku zgłasza organowi wątpliwości co do sposobu wypełnienia nowego dokumentu i w tym zakresie zwraca się do przedstawiciela organu o pomoc, to takie postępowanie strony spełnia kryteria "żądania" w rozumieniu art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej ( o płatnościach w ramach systwmów wsparcia bezpośredniego), zobowiązując organ do udzielenia stronie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania.

(...) 7 -dniowy termin do złożenia oświadczenia, o którym mowa w 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. Nr 286/04, poz. 2870), jest terminem procesowym, w związku z czym mają do niego zastosowanie przepisy art. 58 i 59 kpa o przywracaniu terminów.(...)

Termin, o którym mowa w § 14 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) jest terminem prawa materialnego.

Wobec tego, że skarżącemu nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 lutego 2009 r. o sygn. akt I SA/Sz 765/08, co oznacza, że nie jest ono prawomocne, to skarga o wznowienie tego postępowania sądowego, jako nieprawomocnie zakończonego, jest niedopuszczalna.

Warunek podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników i warunek prowadzenia działalności rolniczej są samodzielnymi i niezależnymi od siebie przesłankami nabycia prawa do renty strukturalnej. Okoliczność, iż osoba w okreslonym okresie, nie podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników nie może automatycznie oznaczać, iż w tymże okresie nie prowadziła działalności rolniczej.

Aby możliwe było zamieszczenie przez pracownika poczty koniecznych tam dalszych adnotacji o sposobie i terminie pozostawienia adresatowi zawiadomienia o możliwości odbioru pisma w określonym terminie i miejscu, to w potwierdzeniu tym powinny znaleźć się odpowiednie rubryki umożliwiające pracownikowi poczty poczynienie odpowiednich adnotacji. To nadawca pisma (przesyłki) decyduje o treści druku potwierdzenia odbioru załączonego do pisma (przesyłki). Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.) w § 10 ust. 3 stanowi, że operator przyjmuje w placówce nadawczej od nadawcy żądanie, o którym mowa jest w ust. 1 (potwierdzenie odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego), na odpowiednio wypełnionym formularzu dołączonym do przesyłki lub przekazu pocztowego, opatrzonym napisem "Potwierdzenie odbioru".

Złożenie oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w trzecim roku realizacji planu plus 7 dni, kształtuje prawo producentów rolnych, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów do otrzymania płatności w czwartym i piątym roku przyznawania pomocy finansowej, tym samym wpływa na jego sytuację materialnoprawna. Z uwagi na charakter materialnoprawny terminu przewidzianego do złożenia oświadczenia nie można, więc skutecznie domagać się jego przywrócenia w oparciu o uregulowania art.58 i art.59 kpa.

Do zachowania uprawnień do płatności na zalesienie gruntów rolnych (art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej - Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) przez następców prawnych wnioskodawcy (paragraf 11 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesienie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszrów wiejskich (Dz. U. Nr 187, poz. 1929 ze zm.) lub adresata decyzji w sprawie płatności na zalesienie (paragraf 11 ust. 4 rozporządzenia) konieczne jest spełnienie warunków prawnych określonych w paragrafie 11 ust. 1-3 rozporządzenia przez wszystkie podmioty nabywające kolejno prawo własności (współwłasności) gruntów na podstawie umowy.

Na organie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, przyjmującym wniosek producenta rolnego o przyznanie płatności objętej ustawą z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.), spoczywa obowiązek sprawdzenia, czy wniosek spełnia wymogi ustalone w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 46, poz. 310) i wezwania wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych tego wniosku, a to stosownie do przepisu art. 64 § 2 k.p.a. Natomiast za treść merytoryczną tego wniosku, w tym także w zakresie żądanych płatności, odpowiedzialność ponosi wnioskodawca.

Dla oceny oczywistości błędu, który na podstawie art. 19 rozporządzenia Komisji nr 796/2004 umożliwia skorygowanie wniosku pomocowego w każdym momencie po jego złożeniu, nie ma znaczenia to czy błąd ten był istotny. Otóż także błąd oczywisty może zarazem być błędem istotnym, co nie wyklucza zastosowania art. 19 rozporządzenia Komisji nr 796/2004.

1. Niedopuszczalne jest orzeczenie o zwolnieniu od opłaty, której uiszczenie powinno nastąpić przed datą złożenia wniosku o prawo pomocy. Upływ terminu do uiszczenia wpisu od skargi prowadzi do przekształcenia sytuacji prawnej strony postępowania, gdyż aktualizuje kompetencję sądu do odrzucenia skargi. 2. Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy wpływa po zamknięciu terminu na uiszczenie wpisu, to warunkiem dopuszczającym możliwość zwolnienia od takiej opłaty (co nie oznacza, że warunkiem rozpoznania wniosku) jest istnienie w obrocie prawnym, na dzień rozstrzygania w przedmiocie prawa pomocy, prawomocnego orzeczenia sądu o przywróceniu uchybionego terminu do uiszczenia tej opłaty. 3. Jeżeli strona, pomimo zamknięcia terminu do uiszczenia opłaty, wnosi o zwolnienie od tej opłaty, to wówczas zachodzi prawnoprocesowa konieczność odmowy przyznania prawa pomocy, albowiem termin na uiszczenie tej opłaty upłynął przed złożeniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

1. Zdaniem Sądu przepis art. 12 ust.. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) należy odczytywać w ten sposób, iż w przypadku "małżonków będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego" oraz " podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego" nadaje się jeden numer identyfikacyjny. Celem tej regulacji jest bowiem zapobieżenie sytuacjom, w których w odniesieniu do tego samego gospodarstwa rolnego będącego we współposiadaniu małżonków lub innych podmiotów nadano by numer identyfikacyjny więcej niż jednej osobie. 2. Cytowany przepis nie może stanowić podstawy do odmowy nadania numeru identyfikacyjnego osobie pozostającej w związku małżeńskim, w sytuacji, gdy jest ona jedynym właścicielem gospodarstwa rolnego, a jej współmałżonek nie jest współposiadaczem tego gospodarstwa rolnego.

Termin do złożenia oświadczenia o zrealizowaniu przedsięwzięć zgodnie z planem rozwoju gospodarstwa niskotowarowego, o którym mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich - jako element normy materialnoprawnej - jest terminem materialnym, a nie procesowym. Stąd też nie można skutecznie domagać się jego przywrócenia w oparciu o uregulowania art. 58 i art. 59 k.p.a.

Renta strukturalna wynikająca z ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 oraz z 2004 r. Nr 42, poz. 386 ze zm.) nie jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego i pomimo zbieżności nazewnictwa nie może być utożsamiana na gruncie art. 95 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U.2009.153.1227) z rentą z tytułu niezdolności do pracy i rentą rodzinną. W sytuacji zbiegu świadczenia z tytułu renty strukturalnej oraz świadczenia emerytalnego nie występuje zatem zbieg u jednej osoby prawa do kilku świadczeń, o którym mowa w art. 95 ustawy.

I. Samo posiadanie gruntów rolnych przekraczających 0,5 ha w dacie ubiegania się o rentę strukturalną nie jest równoznaczne z prowadzeniem na tych gruntach gospodarstwa rolnego i nie stoi na przeszkodzie w nabycia prawa do tej renty. II. Z braku innego uregulowania przyjmuje się, że właściwą definicją gospodarstwa rolnego będzie przedstawiona w art. 55 (3) Kodeksu Cywilnego, gdzie za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowi zorganizowaną całość oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego.

1. Zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz. U. UE.L. 04.153.30), art. 49 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92 (Dz.U.UE.L.01.327.11), art. 3 ust. 2 pkt 1, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.), § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 17, poz. 142 ze zm.), pierwsza rata płatności podlega zwrotowi jako nienależna płatność w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji administracyjnej Prezesa Agencji (kierownika jednostki organizacyjnej Agencji) ustalającej w trybie art. 29 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.) kwotę nienależnie pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej (krajowych), jako należność, do której stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.); 2. Podlegająca zwrotowi pierwsza rata płatności, to kwota wypłaconej pomocy na podstawie decyzji ostatecznej, z której wynikał ustawowy obowiązek jej wypłacenia w terminie i wysokości wynikających z przepisów prawa, która z powodu zaistnienia w późniejszym czasie przesłanek wskazanych w rozporządzeniu: producent rolny nie zrealizował w terminie przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania lub nie złożył w terminie oświadczenia o zakończeniu realizacji tego przedsięwzięcia oraz z powodu nie zaistnienia zdarzeń losowych, najpierw staje się nienależnym świadczeniem, a po wydaniu ostatecznej decyzji ustalającej nienależną płatnością w rozumieniu wskazanych już przepisów wspólnotowych i krajowych. Pierwsza rata pomocy jest bowiem wypłacana zanim rolnik, któremu pomoc przyznano spełni dalsze warunki określone w przepisach i dlatego nie można rolnikowi zarzucić, iż przed otrzymaniem pierwszej raty pomocy warunków tych nie spełnił. 3. Nienależną płatnością jest wypłacona rolnikowi przez organ administracji kwota nienależnie pobranych środków publicznych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej i krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, jako świadczenie dokonane przez organ administracji publicznej na rzecz rolnika, które przestało być należnym na skutek wygaśnięcia obowiązku jego wypłacenia z powodu późniejszego zaistnienia okoliczności przewidzianych w przepisach regulujących pomoc finansową udzielaną na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. W takim wypadku bowiem świadczenie organu administracji dokonane na rzecz beneficjenta przewyższa to, czego wymaga od niego przepis prawa.