Złoto pod presją. Banki centralne wciąż w gorączce zakupów

Ceny złota trzymają się dość stabilnie, choć inwestorzy spodziewają się, że amerykański Fed dalej będzie podnosił stopy procentowe. Rynek zakłada dziś 3 podwyżki do czerwca 2027 r. Wyższe stopy zwykle szkodzą złotu, bo umacniają dolara i podnoszą oprocentowanie obligacji, a sam kruszec nie przynosi odsetek.

We wtorek złoto potaniało o prawie 3 proc. i zbliżyło się do 4000 dol. za uncję. Spadek nastąpił po publikacji październikowych danych o inflacji w USA. Ceny wzrosły o 0,4 proc., a inflacja bazowa o 0,3 proc. i oba wyniki były wyższe od prognoz. Wcześniej członek władz Fedu Christopher Waller opowiedział się za grudniową podwyżką stóp o 0,25 pkt proc. Nie wykluczył nawet ruchu o 0,5 pkt proc.

Mocno wzrosło oprocentowanie amerykańskich obligacji. Rentowność papierów dwuletnich, które najsilniej reagują na oczekiwania wobec Fedu, skoczyła we wtorek do 4,76 proc. W ubiegłym tygodniu, podczas wyprzedaży na giełdach, spadła do 4,44 proc., najniżej od 2 miesięcy. W środę rynek obligacji w USA był zamknięty z powodu Dnia Weteranów.

Według Saxo Banku odbicie złota pokazuje, że inwestorzy zaczynają wątpić w tak twarde nastawienie Fedu. Liczą, że inflacja w kolejnych miesiącach spadnie, jeśli niedawne mocne potanienie energii okaże się trwałe. Wtedy oczekiwania na podwyżki mogłyby osłabnąć, a to zmniejszyłoby presję na wzrost rentowności obligacji i umocnienie dolara.

Ole Hansen, który kieruje strategią rynku surowców w Saxo Banku, wskazuje, że o cenie złota decyduje dziś przeciąganie liny. Z jednej strony są inwestorzy krótkoterminowi, którzy reagują na złe sygnały z wykresów. Z drugiej strony są inwestorzy długoterminowi, dla których złoto jest zabezpieczeniem przed niepewnością w gospodarce, finansach państw i polityce.

Mimo odbicia wykresy nadal wskazują ryzyko dalszych spadków. Po wyborach połówkowych w USA wielu inwestorów zamykało zakłady na spadki. Teraz fundusze CTA, które kupują i sprzedają automatycznie, podążając za trendem, znów dostają sygnały sprzedaży. Średnie ceny z ostatnich dni, tygodni i miesięcy pokazują trend spadkowy. Takie fundusze mogą więc wykorzystywać każde chwilowe odbicie do sprzedaży.

Złoto nie zdołało utrzymać się powyżej 4155 dol. i cofnęło się w stronę 4000 dol. Według Saxo Banku to pierwszy ważny poziom, przy którym cena może się zatrzymać. Jeśli złoto trwale spadnie poniżej tej granicy, może potanieć do najniższego poziomu z końca października, czyli poniżej 3900 dol. Aby trwale odbić, musiałoby przebić okolice 4150 i 4225 dol. Średnia cena z ostatnich 200 dni jest wyraźnie wyżej niż obecne notowania.

Fundusze hedgingowe i inni profesjonalni inwestorzy od kilku tygodni więcej metali szlachetnych sprzedają niż kupują. W tygodniu do 3 listopada ich przewaga zakładów na wzrost cen srebra stopniała do 2,7 tys. kontraktów, najmniej od lutego 2024 r. W przypadku złota spadła do 104 tys. kontraktów, najniżej od 5 miesięcy. Na rynku platyny po raz pierwszy od maja 2025 r. więcej było zakładów na spadki niż na wzrosty. Wcześniej tak samo stało się z palladem.

Srebro kosztuje poniżej 54,50 dol. za uncję. Według Saxo Banku przebicie tej granicy mogłoby oznaczać koniec kilkumiesięcznych spadków.

Z danych Światowej Rady Złota (WGC) wynika, że popyt na kruszec wciąż jest duży. W trzecim kwartale banki centralne kupiły ok. 321 ton złota, o 42 proc. więcej niż rok wcześniej. Przez 9 miesięcy kupiły łącznie 675 ton.

Jednym z największych kupców są Chiny. Ludowy Bank Chin dokupił 63 tony w trzecim kwartale i kolejne 25,8 tony w październiku. Kupuje złoto bez przerwy od 24 miesięcy. Banki centralne chcą w ten sposób mniej polegać na dolarze i zabezpieczyć się przed ryzykiem politycznym i sankcjami. Z badania WGC wynika, że 89 proc. z nich spodziewa się wzrostu światowych rezerw złota w ciągu roku, a 45 proc. planuje zwiększyć własne.

Złoto kupują też inwestorzy przez fundusze ETF, które przechowują fizyczny kruszec. W trzecim kwartale trafiło do nich 211 ton złota o rekordowej wartości 31 mld dol. W październiku, mimo spadku cen, kolejne 19 ton za 2,7 mld dol. Fundusze ETF mają już rekordowe 4275 ton złota.

Nie wszyscy jednak kupują więcej. W trzecim kwartale popyt na sztabki i monety spadł o 19 proc. rok do roku, a w branży jubilerskiej o 17 proc. Wysokie ceny zniechęcają kupujących, którzy bardziej liczą się z kosztami.

Saxo Bank uważa, że w długim terminie złotu sprzyja kilka czynników. Państwa mają wysokie deficyty i rosnące długi, a świat dzieli się politycznie. Instytucje boją się też, że aktywa finansowe mogą być używane jako narzędzie nacisku, więc wolą trzymać część rezerw w złocie. Złoto nie zależy od tego, czy emitent lub kontrahent wywiąże się z zobowiązań. Pomaga więc zabezpieczyć portfel, gdy obligacje gorzej niż kiedyś chronią przed spadkami na giełdach.

Według banku nie gwarantuje to wzrostu cen. Największym zagrożeniem dla złota pozostaje polityka Fedu. Uporczywa inflacja i kolejne podwyżki stóp mogłyby utrzymać wysokie rentowności obligacji i silnego dolara. Kruszcowi zaszkodziłaby też dalsza sprzedaż przez fundusze CTA albo słabszy napływ pieniędzy do ETF.

Scenariusz może zmienić tańsza ropa. Jeśli niższe ceny się utrzymają, inflacja może spaść, a inwestorzy mogą przestać liczyć na 3 podwyżki stóp. Dane o listopadowej inflacji w USA pojawią się jednak dopiero 10 grudnia, dzień po kolejnej decyzji Fedu. Mogą więc przyjść za późno, by zapobiec grudniowej podwyżce, ale mogą osłabić oczekiwania na podwyżki na początku 2027 r.

Niejednoznaczny wpływ miałoby porozumienie pokojowe na Bliskim Wschodzie. Tańsza energia obniżyłaby inflację i oczekiwania na podwyżki stóp. Jednocześnie mniejsze napięcia mogłyby zmniejszyć popyt na złoto jako bezpieczną przystań.

Saxo Bank ocenia, że złoto jest dziś w kleszczach między złymi sygnałami krótkoterminowymi a lepszymi perspektywami na dłuższą metę. Dopóki rentowności obligacji są wysokie, a wykresy wskazują spadki, mogą przyjść kolejne fale wyprzedaży. Niższe ceny mogą jednak coraz częściej przyciągać inwestorów długoterminowych. Według banku kluczowe jest, czy zrównoważą oni sprzedaż przez automatyczne fundusze, zanim zmiana oczekiwań wobec stóp pozwoli złotu trwale odbić.