Zwolnienie na dziecko. Kiedy przysługuje?

Zwykłe przeziębienie, a może ospa lub inna choroba zakaźna. Są sytuacje, w których dziecko nie może pójść do przedszkola lub szkoły. Na szczęście rodzic, nawet ten pracujący na podstawie umowie o pracę, ma możliwość zajęcia się nim w domu i nie pójścia do pracy.

Pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę związany jest obowiązkiem świadczenia pracy. Musi wykonywać swoje obowiązki w miejscu i czasie wskazanym przez przełożonego. Na dodatek pod jego nadzorem. Nie istnieje więc możliwość, by pracownik w pracy się nie pojawił, jeśli nie istnieje ku temu uzasadniony powód. A co w przypadku, gdy dziecko pracownika nagle się rozchoruje, a nie ma nikogo, kto oprócz pracownika może się zająć dzieckiem?

Zgodnie z zapisami kodeksu pracy, pracownik może skorzystać z opieki nad dzieckiem. Mało tego. Otrzyma również w takiej sytuacji zasiłek. Oczywiście jeśli taka nieobecność w pracy związana jest z koniecznością opieki nad dzieckiem, które zachorowało.

Z możliwości zwolnienia na chore dziecko skorzystać może zarówno matka dziecka, jak i ojciec. Żeby jednak mogli to zrobić muszą posiadać ubezpieczenie chorobowe, co znaczy, że muszą być zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Wtedy są objęci takim ubezpieczeniem. W sytuacji gdy rodzic prowadzi działalność gospodarczą albo pracuje na podstawie umowy cywilnoprawnej, możliwość uzyskania zasiłku opiekuńczego związanego z opieką nad dziecko powstaje, jeśli wcześniej zdecydują się opłacać dobrowolnie składkę chorobową.

To, jak długie może być zwolnienie na dziecko zależy od jego wieku. W przypadku, gdy dziecko nie skończyło jeszcze 14 lat, rodzic może aż przez 60 dni nie pracować i opiekować się dzieckiem. W przypadku starszych dzieci, urlop taki nie jest dłuższy niż 14 dni.* Wymiar zwolnienia na dziecko* nie zwiększa się ani nie zmniejsza w zależności od liczby posiadanych dzieci. Zawsze jest taki sam.

Jeśli dziecko jest chore, a rodzic nie może w tym momencie pracować i zarabiać bo się nim opiekuje, wypłacany jest zasiłek opiekuńczy. Wynosi od 80 proc. wynagrodzenia obliczanego od przeciętnej pensji pracownika. Warto pamiętać, że będzie on wypłacony również wtedy gdy we wspólnym gospodarstwie domowym są osoby, które mogłyby zająć się dzieckiem. Wypłata nie będzie jednak możliwa, jeśli dziecko jest starsze niż 2 lata.

Konieczność opieki nad chorym dzieckiem trzeba udokumentować. Wystarczy złożyć zwolnienie lekarskie. Istotne jest by w takim dokumencie lekarz zawarł informację, kto będzie opiekował się dzieckiem. W wyjątkowych sytuacjach zasiłek taki może być wypłacony bez przekazywania zwolnienia. Może się zdarzyć np. w przypadku niewidzianego zamknięcia żłobka lub szkoły. W takim wypadku wystarczy złożenie przez pracownika stosownego oświadczenia.

Prawo daje pracodawcy możliwość skontrolowania, w jaki sposób wykorzystywany jest zasiłek opiekuńczy. Jeśli okaże się, że pracownik nie opiekuje się chorym dzieckiem, a np. wyjechał z nim na wakacje, grożą mu za to sankcje. Nie znaczy to, że rodzic musi koniecznie zostać z chorym dzieckiem w domu. Jeśli np. zdecyduje się na rekonwalescencję poza miejscem stałego pobytu, to może to zrobić. W takiej sytuacji jest jednak zobowiązany poinformować ZUS, gdzie przebywa.

Pracodawca może też sprawdzić, czy pracownik w okresie zwolnienia uzyskanego na opiekę nad dziecko, nie wykonuje innej pracy zarobkowej. I nie ma w tym momencie znaczenia, w jakiej formie dodatkowe dochody są uzyskiwane.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ma prawa sprawdzić czy dziecko jest rzeczywiście chore. Ma możliwość skontrolowania wyłącznie zasadności i prawidłowości korzystania ze zwolnienia przez pracownika.