Musiał porzucić dobrą pensję w Brukseli. Wiadomo, ile zarobi w rządzie Tuska

Interia zauważa, że nominacja na stanowisko szefa MSZ zastała Radosława Sikorskiego w roli europosła. Kodeks wyborczy wyklucza możliwość łączenia funkcji członka Parlamentu Europejskiego (PE) i członka rządu RP.

Tym samym Sikorski musiał zrezygnować z pełnienia obowiązków europosła, a co za tym idzie również z pensji z Brukseli.

Zgodnie z przepisami obowiązującymi od 2009 r. wynosi ona 38,5 proc. wynagrodzenia podstawowego sędziego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. "Obecnie oznacza to miesięczną pensję europosła na poziomie 9 975,42 euro brutto, czyli 7 776,06 euro netto, co w przeliczeniu daje ok. 33,6 tys. zł miesięcznie. Dodatkowo wynagrodzenie jest zwolnione w Polsce z podatku dochodowego" - pisze Interia.

Do powyższej kwoty nie wlicza się dieta w kwocie 4 778 euro miesięcznie, a także kwota 338 euro na pokrycie kosztów zakwaterowania oraz kosztów powiązanych za każdy dzień obecności posła w miejscu pracy w Brukseli lub w Strasburgu pod warunkiem podpisania listy obecności.

Jako minister w rządzie RP dostaje mniej. Pensje członka rządu reguluje Ustawa budżetowa oraz Rozporządzenia Prezydenta RP w sprawie szczegółowych zasad wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Określają one tzw. kwotę bazową (w tym roku to 1789,42 zł) oraz współczynniki, przez który należy ją pomnożyć. Dla ministrów wynosi on obecnie 7,84 dla wynagrodzenia zasadniczego i 2,10 dla dodatku funkcyjnego, co w praktyce daje wypłatę w wysokości 17 786,83 zł brutto. Dodatkowo ministrowie otrzymują dietę, jeśli posiadają mandat poselski. Sikorskiemu dodatek ten nie przysługuje.

Jednocześnie nowy minister spraw zagranicznych nie otrzyma odprawy w związku z opuszczeniem murów PE jako jego poseł. Zgodnie ze Statutem posła do PE odprawa przysługuje tym osobom, którym mandat wygasł; regulacja nie wskazuje sytuacji, która mówi o dobrowolnej rezygnacji - tłumaczy Interia.

W Parlamencie Europejskim Sikorski zasiada od 2019 r. Poprzednio ministrem spraw zagranicznych był w latach 2007-2014. Wcześniej, w latach 2005-2007, był szefem resortu obrony narodowej.