dziś w money (strona 26 z 380)

Wczoraj tematem dnia było wystąpienie premier Theresy May związane z otruciem byłego rosyjskiego szpiega na terytorium Wielkiej Brytanii.

Wpływ na złotego ma też zachowanie się EUR/USD.

Niepewna przyszłość globalnego handlu ciąży na sentymencie rynkowym.

Zmiana na stanowisku szefa amerykańskiej dyplomacji, która zaszkodziła wczoraj po południu notowaniom dolara, dzisiaj ma już mniejsze znaczenie. Niemniej inwestorzy na rynkach finansowych zakładają, że "jastrzębie" podejście Mike'a Pompeo, który w przeciwieństwie do swojego poprzednika zgadza się w kluczowych sprawach z Donaldem Trumpem, może zapowiadać bardziej "agresywną" politykę USA na scenie globalnej.

Decyzje kadrowe Trumpa uderzają w zaufanie do dolara i przyćmiewają dowody silnego ożywienia w USA. W środowisku, w którym zaskoczenie może przyjść z każdym tweetem, klimat risk-off zaczyna górować.

Z Białego Domu odchodzi kolejna ważna osoba. Tym razem nie jest to rezygnacja, a decyzja samego prezydenta Donalda Trumpa. Fakty jednak są takie, że w Waszyngtonie nie będzie kolejnej osoby, która hamowała temperament i zapędy prezydenta.

W ostatnich dniach polski złoty nie radzi sobie najlepiej. Notowania rodzimej waluty spadały względem głównych globalnych walut. Odzwierciedlił to indeks BOSSAPLN, którego wartość wczoraj dotarła do okolic 96 pkt., czyli do najniższego poziomu od początku marca.

Sam tytuł naszego raportu nie jest specjalnie odkrywczy, bo zawsze można tak powiedzieć. Ale nie zawsze mamy takie dane w harmonogramie. Na przykład poniedziałek był niemal pusty pod względem pozycji mogących zmienić losy eurodolara.

Po nieco nudnym poniedziałku (brak istotnych danych) rynki czekają na dzisiejsze dane z USA nt. inflacji CPI za luty, które pojawią się o godz. 14:30. Szacunki zakładają utrzymanie się wskaźnika bazowego CPI na poziomie 1,8 proc. r/r, oraz lekkie podbicie szerokiej miary do 2,2 proc. r/r z 2,1 proc. r/r.

W anglosaskim kręgu kulturowym funkcjonuje bajka o trzech niedźwiadkach i rozkosznej złotowłosej dziewczynce Goldilocks. Nasza mała bohaterka próbuje owsianki z trzech miseczek by przekonać się, że najlepsza jest ta o pośredniej temperaturze. Ani za gorąca, ani za zimna. W sam raz. Dla rynków akcji kombinacja polityki monetarnej, inflacji i tempa światowego wzrostu gospodarczego tworzyły w ostatnich kwartałach właśnie takie wymarzone środowisko.

W ostatnich dniach nastroje rynkowe uległy wyraźnej poprawie. Jedną z przyczyn był piątkowy raport z amerykańskiego rynku pracy, który pokazał potężny wzrost zatrudnienia, ale jednocześnie umiarkowane tempo wzrostu płac. Obawy przed publikacją danych o inflacji są zatem znacznie mniejsze niż przed miesiącem.

W jakiejś mierze dolar jest silny - bo przecież wykres górnej pary nie bada rejonów typu 1,2530-50, co przecież miało miejsce w styczniu i lutym (w skrajnych momentach). Ale jest i słaby, bo notowania plasują się przy 1,2330, znacznie powyżej dołka z przełomu lutego i marca, który wykreowano przy 1,2160-70.

Piątkowe dane Departamentu Pracy USA stworzyły korzystną konfigurację dla rynków akcji.

Eurodolar jest przy 1,2320, tkwi sobie spokojnie w głębi szerokiej konsolidacji.

Nastroje na rynkach są dobre, gdy Trump żongluje zwolnieniami z ceł, a dane z rynku pracy USA dały idealny mix.

Dzisiaj japoński jen jest najsłabszą waluta w zestawieniach G-10.

Na razie główna para pozycjonuje się przy 1,23.

Donald Trump dotrzymał słowa i zatwierdził cła na import stali i aluminium.

Wczoraj prezydent Trump podpisywał cła na stal i aluminium, ale to inwestorzy już przetrawili i świętowali nieoczekiwaną zgodę na spotkanie z Kim-Jong Unem.

Dolar w czwartek rano odbija, pomimo faktu, że najprawdopodobniej po południu Donald Trump podpisze dekret podwyższający taryfy na import aluminium i stali. Spekuluje się jednak o możliwych wyjątkach od reguły - otwarcie mówi się o Kanadzie i Meksyku, gdyż Biały Dom liczy na wywarcie większej presji w temacie trwających renegocjacji NAFTA, ale i też mogą być to kraje z którymi USA mają nadwyżkę w handlu, jak np. Australia.

Ostatecznie rynek zinterpretował wczorajszy przekaz po posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej negatywnie dla polskiej waluty. Zaszkodziły „gołębie” komentarze przedstawicieli tego gremium tonujące oczekiwania związane z możliwością podwyżki stóp procentowych na przełomie 2018/19 i oddalające perspektywę zacieśnienia dalej na 2019 r.

Rynki zostały ostatnio ostro poturbowane przez protekcjonistyczne pohukiwania i groźby ze strony Donalda Trumpa. Położenie silnego akcentu przez prezydenta USA na kwestie polityki handlowej hamują mocniejsze odbicie dolara. Abstrahując od chęci wprowadzania nowych barier w wymianie towarowej, chaos w administracji, bezprecedensowa skala rotacji personalnych, również nie są pozytywne dla amerykańskiej waluty.

Para walutowa dolar-jen znajduje się na poziomie 106,095 pkt, gdy piszemy te słowa wczesnym rankiem 8 marca. W marcu notowano już poziomy jeszcze niższe, ale generalnie i tak wykres sytuuje się na południowych rubieżach. Trend spadkowy, czyli wzmacniający jena, trwa od początku roku, a poniekąd i od listopada 2017.

Wczoraj rynki kupowały ryzyko, gdyż optymizm po poniedziałkowych wzrostach na Wall Street, przedłużyły spekulacje nt. perspektyw północnokoreańskiego programu atomowego.

EUR, JPY i CHF pozostają najmocniejsze, ale USD korzysta na ucieczce inwestorów z walut ryzykownych.