dziś w money (strona 27 z 380)

Złoty zarobił do dolara w toku zmian na parze głównej.

Najlepiej potwierdziła to rezygnacja Garego Cohna, uważanego za głos rozsądku w administracji prezydenta.

Rynki akcji mocno wczoraj odbiły w nadziei na to, że być może uda się uniknąć tzw. wojen handlowych. Pytanie jednak, na ile był to tylko pretekst dla mocno przecenionych w ostatnich dniach aktywów. Ostatnie „tweety” Donalda Trumpa zdają się sugerować, że czuje się on komfortowo i jest przekonany do słuszności podejmowanych działań, mimo narastającej fali krytyki ze strony przedstawicieli własnego obozu politycznego.

Inwestorzy zaczynają zapominać o włoskich wyborach i powracają z uwagą w stronę globalnego handlu i problemów, jakie wywołują ostatnie propozycje Trumpa dotyczące ceł importowych. Niektórzy są zdania, że krytyka z zagranicy, ale też z własnego sztabu skłonią prezydenta USA do zmiany decyzji, co pomaga osłabić nieco awersję do ryzyka na rynkach.

Wczorajsze silne odbicie na Wall Street, które pociągnęło za sobą inne rynki akcji, może być pretekstem do poprawy sentymentu wokół bardziej ryzykownych walut, który pogorszył się po tym, jak rynki przestraszyły się ryzyka wojen handlowych, które mogłaby rozpocząć decyzja USA o wprowadzeniu ceł na import stali i aluminium.

Presja na prezydenta Donalda Trumpa rośnie nie tylko ze strony globalnych sojuszników USA, ale jak się okazuje również w jego kraju. Mimo to prezydent nie zamierza się wycofać. Wczoraj rynki wydawały się pogodzone ze scenariuszem nowych ceł i po początkowej wyprzedaży nastroje poprawiły się - pytanie na jak długo.

Napięta sytuacja polityczna we Włoszech jest łagodzona przez doniesienia z Niemiec.

Świat finansów cały czas jest pod wrażeniem (raczej negatywnym...) decyzji prezydenta Trumpa na temat ciężkiego oclenia stali i aluminium.

Ruch Pięciu Gwiazd odniósł już spory sukces przy okazji poprzednich wyborów.

Spodziewaną wczoraj korektę wartości dolara ostatecznie uruchomił nie Powell, a Trump. Wprawdzie szef FED słowami nt. braku mocnych dowodów na utrzymanie wysokiej dynamiki wynagrodzeń nieco ograniczył spekulacje związane z czwartą podwyżką w tym roku, ale zostały one stonowane przez słowa Williama Dudley’a z FED, który bardzo optymistycznie wypowiadał się nt. perspektyw gospodarki.

Donald Trump wraca do retoryki protekcjonizmu, która zapewniła mu wyborczy sukces. Wraz z rosnącymi obawami o podwójny deficyt (fiskalny i na rachunku obrotów bieżących), będzie to naszym zdaniem kluczowy czynnik ograniczający potencjał do odbicia brutalnie przecenionego w ostatnich kwartałach dolara.

Prezydent Trump ma dwie twarze, przynajmniej z perspektywy rynków finansowych. Inwestorzy tak przyzwyczaili się do tej dobrej, że zapomnieli o nieobliczalnej i populistycznej stronie prezydenta. Ten zaś szybko wziął się za nadrabianie zaległości.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło lekkie ograniczenie spadków na PLN, jednak w dalszym ciągu obserwujemy podtrzymanie presji podażowej. Początek sesji w Europie najpewniej przyniesie jednak nieco „oddechu”.

Eurodolar doszedł wczoraj nawet do poziomów rzędu 1,2155. Późnym popołudniem i wieczorem wykres został jednak skorygowany, co było sensowne tak czy inaczej, tj. nawet z czysto technicznego punktu widzenia. Po prostu życie rynku forex ma swój rytm i zyski trzeba w miarę regularnie realizować.

Co do euro-złotego, to widzimy 4,1780 – a generalnie wykres ten pozostaje w konsolidacji od 4,13 do okolic 4,20 i trwa to już dwa miesiące.

Bieżący tydzień przynosi zauważalne umocnienie dolara.

Dolar pozostaje mocny, choć pozostaje ostrożny w optymizmie.

Klasycznie mocniejszy dolar stanowi czynnik podażowy dla walut EM.

O ile odczytane wystąpienie Powella było w zasadzie zgodne z tym, czego można by było oczekiwać, to później szef FED przyznając, że od grudnia dane poprawiły się na tyle, aby dać mu większą pewność, co do tego, że inflacja będzie zmierzać w stronę celu, podbił oczekiwania związane z liczbą ewentualnych posunięć w tym roku. W efekcie trzy podwyżki to teraz minimum, a rynek zaczyna spekulować o możliwości czwartego ruchu.

Jerome Powell nie powiedział podczas swojego inauguracyjnego wystąpienia przed Kongresem nic, co mogłoby uderzyć w rosnące wśród inwestorów przekonanie, że jego kadencja będzie stać pod znakiem bardziej zdecydowanej normalizacji polityki monetarnej.

Wczoraj czytaliśmy (i wysłuchaliśmy) wystąpienie Jerome Powella, szefa Rezerwy Federalnej - i wynikało z niego, że zasadniczo amerykańska bankowość centralna ma zamiar kontynuować politykę zacieśniania monetarnego.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynku FX było wystąpienie J. Powell'a przed komisją w amerykańskim Kongresie. Było to pierwsze oficjalne wystąpienie nowego szefa FED, gdzie inwestorzy doszukiwali się sygnałów co do dalszej polityki monetarnej. Podsumowując Powell ocenił w wystąpieniu, że polityka fiskalna działa "stymulująco", sytuacja gospodarcza poprawia się, a najnowsze dane wspierają nadzieje na ożywienie inflacji.

Przed Powellem szansa na naszkicowanie swojego stanowiska.

Poniedziałek na rynkach globalnych minął w bardzo dobrych nastrojach.

Teoretycznie na ten rok przewidziane są trzy ruchy w górę na stopie funduszy federalnych.