dziś w money (strona 28 z 380)

Po dynamicznym tąpnięciu wartości polskiego złotego w pierwszej połowie poprzedniego tygodnia, wartość rodzimej waluty się ustabilizowała.

Trwające już ponad 2 miesiące spadki na tej parze mogą być na wyczerpaniu. Wprawdzie w połowie lutego doszło do złamania kluczowej z punktu widzenia długoterminowej analizy, strefy wsparć przy 107,31- 107,65-108,12, to ten ostatni spadek nie został potwierdzony przez dzienne wskaźniki.

Sentyment do waluty amerykańskiej pozostaje nieco słabszy na początku bieżącego tygodnia. W dniu dzisiejszym poza danymi z rynku nieruchomości dotyczącymi sprzedaży nowych domów uwaga rynków będzie koncentrowała się na przemówieniach oficjeli z banków centralnych.

Dolar w poniedziałek jest nieco słabszy, ale raczej nie można odbierać tego jako sugestię, jak będzie wyglądał najbliższy tydzień. Bilans ubiegłego wypadł nieźle, chociaż była to zasługa odbicia rozpoczętego jeszcze w piątek 16 lutego, a zakończonego w środę 21 lutego.

Eurodolar jest obecnie na poziomie 1,2315. Jeszcze w nocy notowano kursy rzędu 1,2280. Od tego czasu euro zyskało więc trochę na wartości, dzięki czemu wróciliśmy z grubsza do porannych kursów z piątku.

Im dłużej rynek nie będzie wiedział, co zrobić, tym większe zagrożenie dla apetytu na ryzyko.

Eurodolar lokuje się na poziomie 1,23.

Z rynkowego punktu widzenia EUR/PLN wyraźnie odbił z okolic wsparcia na 4,13 PLN i zmierza w stronę strefy oporu na 4,19-4,20 PLN.

Fed już w styczniu bardziej optymistycznie patrzył w przyszłość i był gotów na dalsze podwyżki stóp procentowych. Opublikowany wczoraj dokument umocnił dolara, zaś dziś czekamy na podobny zapis dyskusji ze strony EBC. Złoty tracił nieco na tych ruchach na rynkach globalnych.

Dolar próbuje wyrwać się ze spirali wyprzedaży i ma na to znaczne szanse. Po ubiegłotygodniowym fiasku trwałego wyjścia EUR/USD nad 1,25, wczoraj przy okazji tąpnięcia na Wall Street to zdecydowanego zanegowania wzrostowego odbicia eurodolara ponad 1,2350.

Z początku rynek na zapiski Fed zareagował trochę niepewnie i dziwnie, podnosząc notowania głównej pary. Później jednak przyszła chwila refleksji i prawdopodobnie zwyciężyło przekonanie, że z protokołu wynika, iż podwyżki stóp są bardzo prawdopodobne w świetle relatywnie dobrych danych makro.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynku walutowym była publikacja zapisków z ostatniego posiedzenia FED - z dokumentu wynika, iż ostatnia poprawa krótkoterminowych perspektyw makro w USA zwiększa prawdopodobieństwo podwyżek stóp.

Względna siła dolara jest odzwierciedlona na wykresie kursu EUR/USD.

Dziś uwagę przyciąga protokół FOMC.

Na rynkach globalnych wtorek przyniósł ograniczoną zmienność.

Wczorajsze osłabienie złotego miało miejsce, pomimo dobrych, twardych danych z krajowej gospodarki.

W rytmicznym cyklu rynku forex i otaczającego go świata odczytów makro przyszedł czas na wstępne PMI za luty.

Tradycyjnie przy poniedziałkowym święcie w USA, niemrawy dzień handlowy jest łatwy do zapomnienia. Wyższe rentowności długu USA we wtorek są wskazywane jako powód dla umocnienia USD, choć byłaby to nowość na nieskorelowanym rynku w 2018 r. Mamy do czynienia z realizacją zysków z braku innych impulsów do handlu, ale dziś może się zmienić.

W dół - ale nie bardzo. Mamy na eurodolarze 1,2375. Wczoraj wieczorem, gdy pisaliśmy raport końcowy z dnia, notowano ok. 1,24 i więcej. Dolar zyskuje, ale tak naprawdę to wciąż walka o rejon wsparcia.

Początek nowego tygodnia handlu na rynku FX przyniósł dość zaskakujące ruchy na PLN. W pierwszej fazie notowania złotego reagowały proporcjonalnie na wydarzenia a EUR/USD - PLN umacniał się wobec EUR i tracił względem dolara.

Nowy tydzień złoty rozpoczął od umocnienia do koszyka głównych walut.

Ostatecznie jednak to nie musi znaczyć, że na wykresie nie wydarzy się nic ciekawego.

Kombinacja świąt dookoła świata może położyć się cieniem na zmienności rynków finansowych.

Odbicie USD ma jak dotąd charakter techniczny, jednak najpewniej przełoży się na lekką zmianę intraday'owego nastawienia do walut EM.

Przecena dolara trwa, a wczorajsza kombinacja danych makro nie zdołała jej zatrzymać. Znów mieliśmy wyższe wskazania dla inflacji PPI, ale przy słabszej produkcji przemysłowej. Niewykluczone, że to wpływ ostrej zimy, ale tak czy inaczej nie są to dane, które mogą znacząco podbijać oczekiwania związane ze skalą działań FED w nadchodzących miesiącach.