dziś w money (strona 5 z 380)

Październik był najgorszym miesiącem dla złotego przynajmniej od czerwca. Podniesienie ratingu przez S&P nie wystarczyło - kulminacja niekorzystnych czynników z zagranicy sprawiła, że złoty tracił nie tylko do dolara, ale nawet wobec słabego euro. Czy listopad przyniesie poprawę?

Dolar nadal pozostaje na fali, co można już powtarzać do znudzenia, chociaż dynamika tego ruchu maleje. Opublikowane wczoraj dane nt. miesięcznego indeksu PCE Core, oraz dynamiki dochodów i wydatków Amerykanów nie zaskoczyły.

Chińczycy sprytnie wykorzystują to, że rynki mają obawy, co do perspektyw chińskiej gospodarki w kontekście wojen handlowych - dla nich słabszy juan zawsze będzie na korzyść, ale przy założeniu, że ta operacja odbywa się powoli i cały czas powtarza się, że tak naprawdę waluta jest stabilna.

Kurs głównej pary walutowej schodził wczoraj nawet poniżej 1,1360, dziś rano mamy ok. 1,1380, ale trudno to nazywać jakimś znaczącym odbiciem. Dolar pozostaje silny, a wykres znów wyszedł dołem z zasadnicznej konsolidacji obowiązującej od drugiej połowy maja. Niedaleko już do minimów zakreślony w czasie podobnego ruchu w sierpniu. Innymi słowy, do 1,13.

Turbulencje na globalnym rynku akcji nie ustają i mimo prób odbicia na Wall Street, Azja i Europa pozostają w oparach pesymizmu. Przedweekendowe domykanie pozycji może przynieść uspokojenie, co na FX oznaczałoby przyhamowanie rajdu USD. EUR jednak dalej męczy się z tematem włoskiego budżetu, a neutralny przekaz EBC nie zaoferował solidnego wsparcia.

Kolejny w tym tygodniu dzień zaczyna się na rynkach w ponurych nastrojach. Luzowanie polityki pieniężnej zwykle było pozytywnie odbierane przez rynki, ale teraz widziane jest jako znak słabości. W Europie kolejny dzień mija bez pozytywnego przełomu i w tym kontekście dolarowi nie szkodzą nawet słabsze dane. Dziś bardzo ważna publikacja raportu o PKB.

Globalny rynek akcji ogarnęła fala wyprzedaży, a efekt kuli śnieżnej porywa ze sobą wszystkich, dla których nie są obce rozterki o wysokie wyceny, mijanie szczytu w dynamice przychodów, wyższe stopy procentowe, skutki wojny handlowej USA-Chiny, czy słabnące wskaźniki koniunktury w Europie.

Ostatnie godziny przyniosły pogłębienie spadków na giełdach od Stanów Zjednoczonych po Azję. Teraz wszystko wskazuje na to, że kolej na przecenę europejskich akcji, chyba że Mario Draghi zaserwuje ‘coś’ nadzwyczajnego podczas dzisiejszej konferencji prasowej. Skąd wynika tak słabe zachowanie indeksów giełdowych za oceanem?

"Za każdym razem, gdy robimy coś wspaniałego, on podnosi stopy procentowe" - tak Jerome Powella podsumował Donald Trump, dodając, że co prawda jeszcze nie żałuje wprost swej decyzji o jego mianowaniu, ale być może... Być może będzie.

Unijni politycy nie mają łatwego życia. Skomplikowane negocjacje z Wielką Brytanią i nieprzyjazny im rząd we Włoszech, który Brexit wykorzystuje dla własnych celów politycznych. Najbliższe tygodnie na obydwu frontach mogą przynieść istotne rozstrzygnięcia, a konsekwencje zobaczymy na rynkach walut. Jak na razie euro traci po publikacji kolejnych słabych danych.

Na rynkach akcji (S&P500 skutecznie broniący 2700 pkt, sezon wyników), surowców (kolejna odsłona spadków cen ropy) i obligacji (kontynuacja turbulencji powodowanych przez awanturę wokół włoskiego budżetu) dzieje się naprawdę dużo.

Huśtawka nastrojów trwa nadal i trudno jednoznacznie wskazać jej beneficjentów (chyba, że są nimi krótkoterminowi spekulanci, którzy akurat zajęli właściwe pozycje). Rynek martwi się starymi problemami (Włochy, Brexit, wojny handlowe), ale jednocześnie jest wrażliwy na każde spekulacje, co dobrze widać dzisiaj po tym jak jeden z włoskich dzienników doniósł, że władze w Rzymie byłoby skłonne do korekty budżetu, jeżeli sytuacja na rynkach finansowych miałaby pozostawać napięta.

Niedawno liczba bezrobotnych spadała poniżej miliona. Teraz jest już ich o 53 tys. mniej. Bezrobocie zeszło do najniższego poziomu od października 1990 roku.

Początek tygodnia na rynku FX przyniósł skupienie się na temacie Włoch. Obniżka tamtejszego ratingu przez agencję Moodys została, przewrotnie, odebrana pozytywnie. Inwestorzy obawiali się mocniejszego cięcia (w zakres tzw. junk-bonds) a perspektywa pozostała stabilna.

Nowy tydzień zaczyna się w atmosferze oddechu po niepokojach z poprzednich dni. Zapowiedzi bodźców fiskalnych w Chinach pomagają uspokoić nastroje i zapewniają giełdzie w Szanghaju najlepszą sesję od trzech lat.

Październik jak na razie nie upływa na rynkach w dobrych nastrojach. Spadki na globalnych giełdach wywołane przede wszystkim obawami o wpływ wyższych stóp procentowych i marazm w europejskiej polityce przywołujący demony eurokryzysu.

Dziś w programie niewiele, w każdym razie poza Polską. O 14:30 mamy odczyt na temat sprzedaży w hurcie w Kanadzie, zaś o 16:30 poznamy indeks wskaźników wyprzedzających Conference Board dla Australii.

Początek nowego tygodnia handlu na rynku FX nie przynosi istotniejszych zmian zarówno na PLN jak i na wycenie eurodolara.

Rynkowi z łatwością przychodzą zmiany kierunku, co podkreśla, z jak niskim przekonaniem odbywa się handel i jak kruche są podstawy każdego zawiązującego się trendu. Dyskusje krążą wokół starych tematów – Chiny i handel, Włochy, Brexit - w obliczu których na rynkach pojawiają się wątpliwości, czy nie zapędziliśmy się za daleko. Cierpią na tym rynki wschodzące, choć dziś chińskie władze starają się ratować sytuację.

Europejskie waluty nie mają dobrego tygodnia. Bieżący tydzień przypomina trochę rok 2012, kiedy europejscy politycy nie potrafili rozwiązać własnych problemów, nie wspominając już o światowych wyzwaniach. Słabsze dane napłynęły też z Chin i w efekcie ten tydzień trudno będzie zakończyć w dobrych nastrojach.

Piątkowy, poranny handel na rynku FX nie przynosi istotniejszych zmian - PLN nieco odreagował niemniej pozostaje pod lekką presją wynikającą ze spadków na eurodolarze.

Wieczorny handel w USA przyniósł umocnienie dolara, które było kontynuowane jeszcze podczas sesji w Azji, ale w ostatnich godzinach sytuacja się odwróciła. Taktyka dwóch kroków naprzód i jednego w tył, ostatecznie przekłada się jednak na to, że koszyk dolara BOSSA USD maszeruje w górę.

Dolar znalazł wsparcie w jastrzębim wydźwięku protokołu FOMC, mimo że nie zawierał on żadnych niespodzianek. Rynek zdaje się wybiórczo podchodzić od napływających informacji, zapominając o tym, co nim kierowało zaledwie tydzień temu. W rezultacie dalej trudno mi przywiązywać większą uwagę do krótkoterminowych wahań.

Choć opublikowane wczorajszego wieczoru minutki Rezerwy Federalnej z wrześniowego posiedzenia nie wywarły żadnego, natychmiastowego wpływu na rynek, to efekt ten przyszedł nieco z opóźnieniem. W konsekwencji rentowność amerykańskich papierów skarbowych ponownie zawitała powyżej poziomu 3,2 proc.. Taki ruch nie sprzyjał azjatyckim indeksom giełdowym. Z Polski poznaliśmy dość rozczarowujące dane na temat produkcji przemysłowej i budowlano-montażowej.

Wydarzeniem wczorajszego popołudnia była publikacja zapisków z ostatniego posiedzenia FED. Zgodnie z oczekiwaniami wymowa protokołu wypada jastrzębio, gdzie wszyscy członkowie FOMC poparli podwyżkę, sygnalizując konieczność dalszego zacieśniania polityki monetarnej.