komentarze walutowe (strona 36 z 380)

Wczoraj wieczorem funt zaliczył silną przecenę, gdyż rynek wystraszył się ostrożnego tonu w wywiadzie prezesa Banku Anglii Carneya.

W kraju negatywnym zaskoczeniem okazała się być dynamika produkcji przemysłowej za marzec.

Na euro-złotym widzimy 4,1625. Obraz wieloletni, od roku 2010 czy tym bardziej 2012, to rodzaj konsolidacji, w której można się doszukiwać łagodnej tendencji wzrostowej po rosnących maksimach.

O ile Trump podczas spotkania z japońskim premierem Shinzo Abe przyznał, że „nie chce wracać do TPP, ale jeżeli zaoferują mi dobrą ofertę, to to zrobię” i na swój sposób stwierdził, że bardziej opłacalne wydają mu się dopracowane, dwustronne umowy handlowe, to rynek zbytnio się tym nie przejął.

To na swój sposób odświeżające, że przynajmniej na moment rynki finansowe przestały być kierowane geopolityką, a wróciliśmy do starych, dobrych fundamentów.

Japoński premier Abe stwierdził, że handel z USA będzie rozwijany, podobnie jak amerykańskie inwestycje w Japonii, a wszystko to z korzyścią dla obu państw czy też narodów. Premier gotów jest rozmawiać o wolnej, obustronnej wymianie, prowadzonej na równych zasadach. Różnica jest może taka, iż USA zainteresowane są traktatem bilateralnym, Japonii podoba się forma TPP (Partnerstwa Trans-Pacyficznego).

Wczoraj rano mieliśmy wątek amerykańskich blokad nałożonych na chiński koncern telekomunikacyjny ZTE, a późnym wieczorem pojawił się wpis Trumpa.

Frank szwajcarski zwykle lata poniżej zasięgu radarów, ale gdy tylko daje się zauważyć, robi ogromne wrażenie.

Na razie złoty trochę traci do dolara i euro.

Skala zwyżek względem CHF ( i spadku kursu do najniższych poziomów od 2014r.) wynika w dużej mierze ze słabości franka na szerokim rynku.

Na wykresie EUR/USD widać, że rynek ma trudności ze złamaniem strefy oporu 1,2400-1,2420.

Rynki w Europie otrząsają się z lekkiej awersji do ryzyka, jaka oplotła handel w Azji.

EUR/PLN zaliczył wczoraj 4,15 i na razie trochę się cofa, aczkolwiek nie jest to jeszcze żadna wielka korekta czy przecena.

To podbija scenariusz wyhamowania aprecjacji, a nawet możliwość lekkie korekty wzrostowej.

Temat syryjski został zrealizowany w weekend tak, że jeszcze przed otwarciem sesji azjatyckiej w niedzielę wieczorem wszystko było pozamiatane. "Misja wykonana" tak napisał Trump, co pokazuje, że Zachód nie zamierza nadmiernie angażować się w Syrii, a Rosjanie będą musieli bardziej pilnować Assada, aby ten nie stworzył po raz kolejny pretekstów.

USA przeprowadziły atak rakietowy na Syrię, ale rynki nie robią sobie z tego zbyt wiele. Strategia ataku „raz, a dobrze” zdaje się dawać inwestorom powód, by nie marnować budowanego w ubiegłym tygodniu apetytu na ryzyko. Obawy o rozwój sytuacji geopolitycznej nie znikają jednak całkowicie, więc pozostaniemy na pastwie niespodziewanych nagłówków w serwisach informacyjnych.

Wydarzeniem końcówki tygodnia na rynku PLN należy określić dość niespodziewany ruch ze strony agencji S&P odnośnie podwyższenia perspektywy ratingu Polski do pozytywnej. Co prawda agencja podwyższyła niedawno prognozy wzrostu dla Polski na rok 2018r. Jednak szeroki konsensus rynkowy zakładał raczej utrzymanie BBB+ z perspektywą stabilną.

Drolle de guerre, symulakra wojny, gra pozorów - analitycy geopolityczni mogą zapewne wyszukiwać rozmaite mniej lub bardziej adekwatne określenia. Rzeczywiście - z dużej chmury mały deszcz, jak na razie.

W następnym tygodniu pozytywny sentyment rynkowy może być poddawany próbie zarówno przez politykę (spory USA z Chinami i Rosją), jak i przez dane. Siłę globalnego ożywienia będzie można ocenić w oparciu o twarde dane z USA, Chin, Wielkiej Brytanii, Australii i Kanady. Bank Kanady decyduje o stopach procentowych, a w Nowej Zelandii inflacja może być wskazówką dla polityki RBNZ.

Przegrupowywanie sił i analiza alternatywnych strategii - tak można skomentować wątek handlowy na relacji USA-Chiny, oraz sytuacji wokół Syrii. Ostatnie dni pokazały, że Chiny to mocny gracz (łagodna linia prezydenta Xi Jinpinga wytrąciła argumenty „nerwowemu” Trumpowi) i należy na powrót przeanalizować dotychczasowe działania.

Nastroje rynkowe na koniec tygodnia pozostają dobre. Mimo że ryzyka związane z wojną handlową i geopolityką (Syria) wciąż są obecne, ostatnie 24 godziny przynoszą raczej uspokajające komentarze, co wspiera apetyt na ryzyko. Nadchodzi jednak weekend, w którym zawsze coś może się wydarzyć, więc niezerowe są szanse na realizację zysków dla świętego spokoju.

Na rynkach globalnych w piątek obserwujemy uspokojenie nastrojów. Co prawda cały czas możliwa jest eskalacja napięć geopolitycznych wobec ryzyka interwencji USA w Syrii, jednak inwestorów uspokajają informacje, że to wojskowi z dwóch stron tonują zapędy polityków. Na rynku złotego wydarzeniem będzie decyzja agencji S&P.

Nastroje na szerokim rynku uległy lekkiej poprawie po tym jak D. Trump (na twitterze) złagodził nieco swoje agresywne stanowisko wobec Rosji dot. Syrii.

Wzorowy komentarz walutowy powinien chyba być bezosobowy, a osobiste wynurzenia, zwłaszcza w tonie spoufalenia z czytelnikiem, nie są w dobrym guście. Ten jeden raz można sobie jednak pozwolić: oto piszącemu niniejsze słowa śniło się dziś, zapewne pod wpływem ogólnej atmosfery medialnej tudzież męczącego dnia, że w Syrii doszło do starcia dwóch mocarstw, a złoty na fali tego wydarzenia... umocnił się gwałtownie, w ciągu paru nocnych godzin. Ano tak: EUR/PLN i USD/PLN poszły około 10 groszy w dół.

Nie wiemy kiedy mogłyby się rozpocząć ewentualne negocjacje, ale raczej będą długie i trudne.