komentarze walutowe (strona 61 z 380)

Po piątkowym raporcie z rynku pracy USA, który nie przyniósł rozczarowania na żadnej istotnej płaszczyźnie, inwestorzy z wielkim optymizmem przyjęli informacje o liczbie otwartych procesów rekrutacyjnych.

Komentarz analityka do sytuacji na rynku walutowym.

Komentarz analityka do aktualnej sytuacji na rynku walutowym.

Komentarz analityka do sytuacji na rynku walutowym.

Komentarz analityka do aktualnej sytuacji na rynku walutowym.

Po piątkowych danych Departamentu Pracy, które tchnęły nieco nadziei w mocno przecenianego wcześniej dolara, oczekiwania dotyczące grudniowej podwyżki stóp procentowych przez FED pozostały poniżej 50 proc. Model CME FEDWatch wskazuje na 47 proc. To pokazuje, że rynek potrzebuje większej liczby „pozytywnych bodźców”, aby można było ocenić, że obserwowane odbicie dolara nie jest tylko krótkoterminową korektą.

Gdy piszemy te słowa, eurodolar pozycjonuje się w pobliżu 1,18 - w sumie nieco niżej. Nie jest więc tak wysoko jak w szczytach z ubiegłego tygodnia (bo przekraczał wtedy poziom 1,1910), ani tak nisko, jak w minimach z piątku, gdy notowano 1,1730.

Piątkowa sesja przyniosła próbę wygenerowania korekty spadkowej na złotym pod umocnienie dolara po lepszych danych z amerykańskiego rynku pracy. Podbicie prognoz przez odczyt NFP przy 0,3 proc. w zakresie wzrosty płacy godzinowej odebrane zostało jako pakiet danych wspierających wycenę amerykańskiej waluty z 15-miesięcznych minimów.

Wczorajsza sesja na rynku amerykańskiego dolara nie przyniosła praktycznie żadnych istotnych zmian. Notowania waluty USA pozostawały pod presją podaży, jednak dynamika zniżki była niewielka, a wartość USD nie zeszła poniżej lokalnych minimów ze środowej sesji.

Wczoraj Mark Carney osłabił funta. Carney i ogólnie rzecz biorąc MPC, czyli rada decydująca o polityce Banku Anglii. Dwie z ośmiu osób głosowały za podwyżką stóp, ale miesiąc wcześniej były to trzy głosy (co prawda nastąpiła zmiana personalna w międzyczasie).

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku złotego przyniosło utrzymanie trendu deprecjacyjnego na USD/PLN oraz CHF/PLN. Lokalnie ww. kursy przetestowały odpowiednio 2 i 2,5-letnie minima. Należy mieć jednak świadomości, iż ruchy te w dalszym ciągu wynikają głównie z zachowania par bazowych (m.in. na EUR/CHF).

Eurodolar ponownie został dość głęboko ściągnięty po wyjściu na długoterminowe maksima powyżej 1,19.

Z rynkowego punktu widzenia na większości zestawień obserwujemy lokalne konsolidacje.

Dolar wciąż nie ma siły, by odegrać się w sposób bardziej znaczący.

Utrzymanie głównej stopy procentowej na 0,25 proc. jest bazowym scenariuszem, ale przy dwóch głosach za podwyżką. Rewizja w dół prognoz wzrostu jest gołębim ryzykiem, choć BoE będzie chciał zostawić sobie wszystkie opcje na przyszłość. Oczekiwania rynkowe dotyczące zacieśniana przed końcem roku są względnie wysokie i stanowią czuły punkt dla GBP.

Amerykańska waluta wciąż pozostaje słaba w relacji do euro - kurs eurodolara kontynuuje wzrosty , przekraczając dziś rano chwilowo nawet poziom 1,1850 i wybijając się na najwyższy poziom od stycznia 2015 r. Niemniej, odreagowanie widać wyraźniej na innych parach walutowych powiązanych z dolarem amerykańskim.

Komplet mieszanych i neutralnych danych z USA nie daje podstaw by rynek porzucił negatywne podejście do dolara. Rynek czeka na jutrzejszy ISM i piątkowy komplet informacji z rynku pracy. Pozytywny impuls nie przychodzi też z rynku długu.

Eurodolar lokuje się dziś rano na 1,1825-30. W porównaniu z poziomami widocznymi wczoraj późnym wieczorem mamy wzrost kursu, acz nie przekraczający jeszcze wtorkowych maksimów. W każdym razie euro pozostaje silne, dolar bardzo słaby. Dość przypomnieć, że siedem miesięcy temu, u progu roku, notowano mniej niż 1,04.

Złoty ma się dobrze do dolara. Wykres schodzi poniżej 3,60.

Dziś mamy dzień z PMI/ISM, ale uwaga też na PCE Core z USA.

Ostatni dzień lipca obfituje w mnie znaczące odczytu gospodarcze, choć jest ich dosyć sporo. Niemniej jeszcze przed południem poznamy dane dotyczące inflacji ze strefy euro, które są w tym momencie bardzo znaczące dla dalszych perspektyw europejskiej waluty. Dolar amerykański próbuje odrabiać straty, choć przypominając sobie piątkowe dane, nie ma silnej podstawy do tego, aby zmienić obecny obraz rynku.

Cały tydzień obfituje w bardzo istotne publikacje i wydarzenia, których maraton rozpoczyna się już w poniedziałek. Wisienką na torcie będą piątkowe dane z rynku pracy z USA, ale wcześniej warto zwrócić uwagę chociażby na liczne odczyty inflacyjne i decyzje banków centralnych Australii czy Wielkiej Brytanii.

Inwestorzy odwracają się od szwajcarskiej waluty z uwagi na perspektywy zacieśniania polityki monetarnej przez FED/EBC, podczas gdy SNB wykazuje przywiązanie do gołębiego nastawienia (co docelowo ma przekładać się na spadek atrakcyjności lokowania kapitału w CHF).

Na razie sprawdza się nasza generalna sugestia sprzed paru dni, a mianowicie taka, że eurodolar spowolni czy wręcz zatrzyma swój rajd na północ, choć jednocześnie nie będzie kwapił się do powrotu w rejon starej konsolidacji, a w każdym razie w głębokie jej obszary.

W piątek rano złoty jest nieco mocniejszy na głównych ustawieniach.