kursy walut (strona 214 z 233)

We wtorek obserwowana była umiarkowana zmienność głównej pary walutowej, gdzie kurs eurodolara oscylował nieco powyżej 1,21. Głównym wydarzeniem, na które czekali inwestorzy, było wystąpienie przed senacką Komisją Bankową szefa amerykańskiego Fedu.

Temat rosnących rentowności długu nie słabnie. Wczoraj podniosła go szefowa Europejskiego Banku Centralnego, co w teorii powinno zaszkodzić euro, a tracił… dolar. Wobec planu otwarcia gospodarki zyskuje funt, którego notowania pną się na kolejne kilkuletnie maksima.

Pomimo wzrostu kursu eurodolara w poniedziałek, nie doszło do umocnienia polskiej waluty. Kurs złotego wobec euro wzrósł do poziomu istotnego z punktu widzenia Rady Polityki Pieniężnej. Polskiemu złotemu ciążyły dane o wyższym tempie podaży pieniądza za styczeń.

Utrzymujący się popyt na aktywa ryzykowne jest jednym z czynników wspierających notowania walut rynków wschodzących, w tym złotego. Nastroje inwestycyjne wciąż wspierane są przez oczekiwane odbicie gospodarcze w kolejnych miesiącach oraz postępujący program szczepień. W takim otoczeniu traci amerykański dolar, który uznawany jest za bezpieczną przystań.

W ostatnim czasie sporo uwagi poświęca się dolarowi, tymczasem to brytyjski funt jest walutą, która od dłuższego czasu jest na fali i nie przeszkadza jej nawet wzrost rentowności amerykańskiego długu. A to dlatego, że w Wielkiej Brytanii dzieje się to samo.

Rynek pracy w USA ponownie ogranicza umocnienie dolara. Pomimo słabości amerykańskiej waluty, nie doszło do istotnego umocnienia złotego.

Spekulacje na temat przegrzania gospodarki USA zaczynają być coraz powszechniejsze. Takiego wzrostu sprzedaży detalicznej nie widziano od niemal 10 lat. A to tylko preludium. Zbyt duży popyt przy silnym wzroście kosztów oznacza ryzyko mocnego wzrostu inflacji. Na razie rynek jest w fazie lekkiego niedowierzania.

Dobre dane z USA sprzyjały ostatnio ruchowi kursu eurodolara w stronę 1,2030. Stracił złoty i w efekcie notowania euro wróciły w okolice 4,50 zł, w które celuje NBP. W dłuższym horyzoncie czasu kilka czynników sprzyja naszej walucie.

Nadeszło ostudzenie entuzjazmu na rynkach akcji, spadek cen złota i odbicie dolara kosztem walut G10 i rynków wschodzących, a winnego upatruje się w skoku rentowności obligacji skarbowych USA.

Temat powracającej inflacji i rosnących rentowności długu zostanie z nami na dłużej. W nocy amerykańska 10-latka osiągnęła już rentowność na poziomie 1,34 proc. Nominalnie może nadal nie jest to dużo, ale tempo wzrostu jest spore. To z pewnością nie jest po myśli Fed.

Eurodolar powrócił w pobliże 1,21 po przedłużonym weekendzie w USA. Silniejszy dolar przyczynił się do osłabienia walut rynków wschodzących, w tym polskiego złotego, ale tak ja przez cały luty, kurs euro trzyma się w wąskim przedziale 4,48-4,50 zł.

Kto by pomyślał, że jeszcze kilka miesięcy temu na Wall Street obawiano się prezydentury Joe Bidena, a wczoraj amerykańskie indeksy świętowały Dzień Prezydenta rekordami. Na złotym natomiast jest spokojnie. Rynek nie zareagował na mocny wzrost styczniowej inflacji, który zapowiada wyższą ścieżkę na cały rok i niemal na pewno ucina jakąkolwiek dyskusję o obniżkach stóp.

Polska waluta umocniła się w poniedziałek po publikacji statystyk dotyczących cen. Kurs euro zszedł do 4,48, a dolar oscylował przy 3,69.

Amerykański rząd drugi rok z rzędu musi sfinansować gigantyczny deficyt. Kiełkującym tematem jest też inflacja. To wszystko podbija znacząco rentowności obligacji. Większych zmian nie widać za to w notowaniach dolara.

W tym tygodniu kurs złotego wobec euro powinien utrzymywać się blisko 4,50. Dla notowań polskiej waluty istotne będą wyniki na rachunku obrotów bieżących. W najbliższych dniach GUS opublikuje szereg danych obrazujących stan gospodarki w styczniu.

Podczas gdy rynek przerzucił się z GameStop na spółki marihuanowe i w związku z tym nie ma czasu i energii na takie tematy jak geopolityka, nowy prezydent USA musi wreszcie zmierzyć się z trudnymi zadaniami. Tymczasem w Europie okazuje się, że porozumienie z Wielką Brytanią pozostaje… na papierze.

Kurs złotego pozostaje blisko 4,50 za euro - istotnego poziomu pojawiającego się w wypowiedziach członków Rady Polityki Pieniężnej. Optymizm na rynku wspiera polską walutę, jednak pojawia się niepewność w związku ze zbliżającą się publikacją treści wyroku Sądu Najwyższego w sprawie kredytów frankowych.

Dolar nie ma w ostatnich dniach najlepszej passy. Akurat gdy zaczął się wyraźniej umacniać, z USA napłynęły dwa słabe raporty. Najpierw z rynku pracy, a następnie niższa od oczekiwanej inflacja.

Na drodze do umocnienia złotego stoi obawa przed interwencją NBP. Notowania złotego wobec euro spadły bowiem w ostatnich dniach poniżej psychologicznego poziomu 4,50, przy którym bank centralny może zdecydować się na interwencję walutową.

Złoty, podobnie jak inne waluty rynków wschodzących, korzysta na pozytywnym sentymencie wobec ryzykownych aktywów. W kontekście franka szwajcarskiego głos zabrał NBP.

W poniedziałek ceny takich surowców jak kukurydza, bawełna, czy drzewo osiągnęły poziomy niewidziane od lat. Dlaczego ma to znaczenie? Ponieważ na rynku mamy tyle szaleństwa, że te bardzo pokaźne hossy przechodzą kompletnie niezauważone. Na tym tle na rynku walut jest naprawdę spokojnie.

Słabszy dolar okazał się ulgą dla polskiej waluty - kurs złotego wobec euro spadł w poniedziałek poniżej 4,48. Złoty zyskuje na bazie globalnych nastrojów oraz danych makro.

Amerykański dolar umacniał się w stosunku do euro oraz innych ważnych walut na świecie niemal przez miesiąc, jednak pod koniec ubiegłego tygodnia wyraźnie się osłabił. Czy to koniec rajdu dolarowego?

Braku sugestii ze strony NBP na temat obniżek stóp procentowych wspierał kurs polskiej waluty. W najbliższym czasie kurs euro może utrzymywać się blisko 4,50 zł, a dolar będzie zmierzał poniżej 3,72 zł.

Jednym z głównych tematów na rynkach był ostatnio "bunt z Reddita", ale udało się go stłumić. Pełną jasność mamy natomiast jeśli chodzi o waluty - dolar poczyna sobie coraz śmielej.