Według gazety emocje wywołało rozporządzenie wydane przez MON pod koniec stycznia. Określało ono, jakich butów mogą używać żołnierze, jeśli kupują je sobie na własną rękę.
Wykluczało produkty z widocznym logo, czyli praktycznie wszystkie dostępne na rynku, podawało wymagania co do wzmocnienia podeszwy (ma być antyprzebiciowa) i ochronnego noska. Było precyzyjne tak bardzo, że według specjalistów praktycznie zakazało czegokolwiek, co nie jest "butem przydziałowym".
WIDEOSkandal z Suskim. Złamał ceremoniał wojskowy
Kontrowersje wokół przydziałowych butów wojskowych
Dlaczego żołnierze w ogóle kupują sobie sami buty? Jak wyjaśnia "GW", obowiązujące obecnie w wojsku "buty przydziałowe" to "trzewiki wzór 939/MON" i "buty zimowe wzór 933A/MON". Zatwierdzone w 2019 r., po latach prac i testów, miały być nową jakością.
- Pierwsze próbne serie tych butów były naprawdę dobre. Skok w nadświetlną w porównaniu z tym, co było. Jednak kiedy zobaczyłem w magazynie te z partii seryjnych, już po zatwierdzeniu wzoru, nie mogłem uwierzyć. To było zupełnie co innego - powiedział "GW" żołnierz pragnący zachować anonimowość.
Te buty wyglądają dobrze na defiladzie, ale 12-godzinny patrol w nich na granicy, zwłaszcza w deszczu czy błocie, to masakra dla stóp - dodał inny żołnierz.
W opinii Mateusza Kurmanowa, projektanta wyposażenia i umundurowania cytowanego w artykule, buty przydziałowe co do zasady nie są złe, w porównaniu z poprzednimi są "epokowym skokiem w przyszłość". Jednak jakościowo mają się nijak do tego, co oferuje rynek cywilny, który ciągle ulepsza swoje produkty.
Absolwentka Stosunków Międzynarodowych, Administracji i Prawa. Zawodowe doświadczenie zdobywała m.in. w Gazecie Wrocławskiej i Radiu Wrocław. Polowanie na informacje i polityków ma we krwi. Nie gubi się także w gąszczu prawniczych paragrafów. Od dziecka zajmowała ją polityka, zamiast bajek ciekawsze było dla niej zaprzysiężenie prezydenta. Najpierw skończyła Stosunki Międzynarodowe, ale było jej mało, więc dołożyła do tego Administrację i Prawo na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracowała w Gazecie Wrocławskiej i Radiu Wrocław. "Drogę jeszcze odnajdę, tymczasem z gubienia mam frajdę" - to jej dewiza na odkrywanie świata, dlatego najbardziej lubi atmosferę stacji benzynowych, dworców i lotnisk — żeby ciągle znajdować się w nowym a ciekawym miejscu. Jeść sushi pałeczkami nauczyła się dopiero w Japonii, więc to, jak się tańczy tango, zobaczy wkrótce w Argentynie. Ma pamięć do rozmów jak Truman Capote. Najbardziej lubi wracać do jego powieści "Z zimną krwią".
