Egzekucja fiskusa nie musi objąć komputera

Egzekucja z majątku podatnika to jeden ze środków przymusu, pozwalający na wyegzekwowanie długów podatkowych, w sytuacji, gdy wszystkie inne próby skłonienia niezdyscyplinowanego podatnika do uregulowania zaległych zobowiązań okazały się nieskuteczne. Ostatecznością w takim przypadku jest zajęcie przedmiotów składających się na majątek ruchomy. Podatnik powinien jednak pamiętać, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyszczególniają przedmioty, które nie podlegają egzekucji.

Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że podstawowym kryterium, na podstawie którego ustalona została lista rzeczy nieobjętych egzekucją na pokrycie długów, jest związek danego przedmiotu z zapewnieniem podstawowego minimum egzystencji nie tylko dla podatnika obciążonego nieuregulowanymi zobowiązaniami podatkowymi, ale również dla członków jego rodziny.

Zgodnie z artykułem 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucji nie podlegają między innymi:

• zapasy żywności i opału, niezbędne dla zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu członków rodziny na okres 30 dni,
• pieniądze w kwocie 760 zł,
• przedmioty niezbędne do pełnienia służby przez zobowiązanego lub do wykonywania przez niego zawodu,
• narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej osobiście przez zobowiązanego, z wyłączeniem środka transportu, oraz surowce niezbędne do tej pracy na okres 7 dni.

Z drugiej jednak strony ustawodawca wyszczególnił na kartach ustawy również spis przedmiotów, które nie mogą być traktowane jako konieczne dla zapewnienia niezbędnego minimum, co w konsekwencji skutkuje brakiem możliwości wyłączenia ich spod egzekucji majątku podatnika. Należą do nich w szczególności dzieła sztuki, futra ze skór szlachetnych, urządzenia elektroniczne służące do odtwarzania obrazu i dźwięku, jeżeli od roku ich produkcji nie minęło więcej niż 5 lat.

Co więcej, na liście przedmiotów traktowanych jako zbytek znalazła się również pozycja, wskazująca jednoznacznie, iż jako przedmiot niezbędny zobowiązanemu, jak i członkom jego rodziny z zasady nie traktuje się komputerów i innych urządzeń peryferyjnych. Inaczej sytuacja wygląda, jeżeli komputer jest niezbędny podatnikowi do wykonywanej przez niego osobiście pracy zarobkowej. Może to być zarówno komputer wykorzystywany w jednoosobowej działalności gospodarczej ale także gdy prace zarobkowe są wykonywane np. w ramach tzw. działalności wykonywanej osobiście.

Elżbieta Węcławik, Dominik Mędrzycki - Tax Care