izba skarbowa (strona 33 z 59)

Skoro warunkiem koniecznym wykonania usługi jest powstanie określonego skutku, bez którego do wykonania usługi w ogóle by nie doszło, to uprawnionym staje się wniosek, że o miejscu jej spełnienia /w kraju bądź zagranicą/, ze wszelkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, przesądza miejsce w jakim doszło do zmiany w świecie rzeczywistym będącej efektem realizacji danego zespołu czynności, kwalifikowanych jako usługa. Oznacza to, że w przypadku stanowiących usługi czynności realizowanych elektronicznie w trybie "on-line" wykonanie usługi następuje w miejscu położenia serwera /twardego dysku, innego tym podobnego urządzenia/, na którym zapisany został efekt myśli intelektualnej człowieka obsługującego to urządzenie na odległość a nie miejsce, w którym człowiek ten faktycznie działał. Bez owego zapisu usługa w ogóle bowiem nie powstałaby. Nie ziściłby się bowiem skutek, będący warunkiem koniecznym realizacji danej usługi, tym samym dopuszczalnym było potraktowanie rzeczonych czynności za eksport usług, które w związku z tym podlegały preferencyjnej /"0" procent/ stawce podatkowej.

Skoro warunkiem koniecznym wykonania usługi jest powstanie określonego skutku, bez którego do wykonania usługi w ogóle by nie doszło, to uprawnionym staje się wniosek, że o miejscu jej spełnienia /w kraju bądź zagranicą/, ze wszelkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, przesądza miejsce w jakim doszło do zmiany w świecie rzeczywistym będącej efektem realizacji danego zespołu czynności, kwalifikowanych jako usługa. Oznacza to, że w przypadku stanowiących usługi czynności realizowanych elektronicznie w trybie "on-line" wykonanie usługi następuje w miejscu położenia serwera /twardego dysku, innego tym podobnego urządzenia/, na którym zapisany został efekt myśli intelektualnej człowieka obsługującego to urządzenie na odległość a nie miejsce, w którym człowiek ten faktycznie działał. Bez owego zapisu usługa w ogóle bowiem nie powstałaby. Nie ziściłby się bowiem skutek, będący warunkiem koniecznym realizacji danej usługi, tym samym dopuszczalnym było potraktowanie rzeczonych czynności za eksport usług, które w związku z tym podlegały preferencyjnej /"0" procent/ stawce podatkowej.

1. Warunkiem koniecznym wykonania usługi jest powstanie określonego skutku, bez którego do wykonania usługi w ogóle by nie doszło, to uprawnionym staje się wniosek, że o miejscu jej spełnienia /w kraju bądź zagranicą/, ze wszelkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, przesądza miejsce w jakim doszło do zmiany w świecie rzeczywistym będącej efektem realizacji danego zespołu czynności, kwalifikowanych jako usługa. 2. W przypadku stanowiących usługi czynności realizowanych elektronicznie w trybie "on-line" wykonanie usługi następuje w miejscu położenia serwera /twardego dysku, innego tym podobnego urządzenia/, na którym zapisany został efekt myśli intelektualnej człowieka obsługującego to urządzenie na odległość a nie miejsce, w którym człowiek ten faktycznie działał.

Przepis art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ nie może stanowić samodzielnej podstawy skargi kasacyjnej, wymienionej w art. 174 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, gdyż wymienione w hipotezie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" przepisy postępowania nie obejmują swym zakresem art. 145.

Skoro warunkiem koniecznym wykonania usługi jest powstanie określonego skutku, bez którego do wykonania usługi w ogóle by nie doszło, to uprawnionym staje się wniosek, że o miejscu jej spełnienia /w kraju bądź zagranicą/, ze wszelkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, przesądza miejsce w jakim doszło do zmiany w świecie rzeczywistym będącej efektem realizacji danego zespołu czynności, kwalifikowanych jako usługa. Oznacza to, że w przypadku stanowiących usługi czynności realizowanych elektronicznie w trybie "on-line" wykonanie usługi następuje w miejscu położenia serwera /twardego dysku, innego tym podobnego urządzenia/, na którym zapisany został efekt myśli intelektualnej człowieka obsługującego to urządzenie na odległość a nie miejsce, w którym człowiek ten faktycznie działał. Bez owego zapisu usługa w ogóle bowiem nie powstałaby. Nie ziściłby się bowiem skutek, będący warunkiem koniecznym realizacji danej usługi, tym samym dopuszczalnym było potraktowanie rzeczonych czynności za eksport usług, które w związku z tym podlegały preferencyjnej /"0" procent/ stawce podatkowej.

Przepis art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ nie może stanowić samodzielnej podstawy skargi kasacyjnej, wymienionej w art. 174 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, gdyż wymienione w hipotezie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" przepisy postępowania nie obejmują swym zakresem art. 145.

Skoro bowiem warunkiem koniecznym wykonania usługi jest powstanie określonego skutku, bez którego do wykonania usługi w ogóle by nie doszło, to uprawnionym staje się wniosek, że o miejscu jej spełnienia /w kraju bądź zagranicą/, ze wszelkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, przesądza miejsce w jakim doszło do zmiany w świecie rzeczywistym będącej efektem realizacji danego zespołu czynności, kwalifikowanych jako usługa. Oznacza to, że w przypadku stanowiących usługi czynności realizowanych elektronicznie w trybie "on-line" wykonanie usługi następuje w miejscu położenia serwera /twardego dysku, innego tym podobnego urządzenia/, na którym zapisany został efekt myśli intelektualnej człowieka obsługującego to urządzenie na odległość a nie miejsce, w którym człowiek ten faktycznie działał. Bez owego zapisu usługa w ogóle bowiem nie powstałaby. Nie ziściłby się bowiem skutek, będący warunkiem koniecznym realizacji danej usługi, tym samym dopuszczalnym było potraktowanie rzeczonych czynności za eksport usług, które w związku z tym podlegały preferencyjnej /"0" procent/ stawce podatkowej.

Warunkiem niezbędnym zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zakładowego funduszu świadczeń socjalnych jest definitywne /faktyczne/ poniesienie wydatku /spełnienie warunków ogólnych pozwalających zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów - art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ oraz wpłacenie dokonanych odpisów na wyodrębniony rachunek Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych /spełnienie warunków szczególnych określonych w art. 23 ust. 1 pkt 7 lit. "b" ww. ustawy/.

Aby ustalić czy odszkodowanie z pakietu socjalnego dla zwalnianych pracowników korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./, czy też ze zwolnienia tego jest wyłączony konieczne jest ustalenie charakteru prawnego źródła wypłaconego odszkodowania z pakietu socjalnego dla zwalnianych pracowników. W tym celu Sąd powinien skonfrontować stan faktyczny badanej sprawy z hipotezą odnośnej normy prawa materialnego.

1. Treść art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 2000 nr 54 poz. 654 ze zm./ nie uzależnia wyłączenia od zwolnienia od posiadania przez związek zawodowy statusu przedsiębiorcy, nie wymaga również by wyłączenie takie miało miejsce, gdy to związek zawodowy prowadzi działalność gospodarczą. 2. Osiągnięcie i wydatkowanie dochodu o którym mowa w art. 17 ust. 1b omawianej ustawy, jest bowiem zdarzeniem jednorazowym i hipotetyczny zysk wynikający z takiego ulokowania środków związku zawodowego wcale nie musi być realnie osiągnięty, a co za tym idzie, rozdysponowany na cele statutowe związku.

Art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ nie znajduje zastosowania, gdy realizowana przez podatnika sprzedaż jest objęta obowiązkiem podatkowym, a dokumentująca je faktura została wystawiona przed momentem powstania obowiązku podatkowego lub później niż w miesiącu powstania tego obowiązku. Kiedy bowiem w tym przepisie jest mowa o sprzedaży nieobjętej obowiązkiem podatkowym, chodzi o sprzedaż, która pozostaje w ogóle - ze względów przedmiotowych lub podmiotowych - poza obowiązkiem podatkowym w tym podatku, a zatem nie może nigdy przekształcić się w zobowiązanie podatkowe. Nie chodzi zaś o fakty wystawienia faktur z wykazanym podatkiem, które dokumentują sprzedaż objętą obowiązkiem podatkowym w tym podatku, lecz zostały wystawione przed przekształceniem się tego obowiązku w zobowiązanie podatkowe, co w podatku od towarów i usług następuje z momentem powstania obowiązku podatkowego.

Jeżeli sąd administracyjny pierwszej instancji z wniesionej do niego przez stronę skargi uwzględnia tylko i wyłącznie wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 134 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ uchylając zaskarżoną decyzję w uzasadnieniu wyroku stwierdza i ocenia /jednocześnie/, że zarzuty i uzasadnienie skargi były nietrafne i niezasadne, to wyrok taki, pomimo uchylenia zaskarżonej decyzji, w rzeczywistości może nie uwzględniać zasługujących na ochronę interesów prawnych strony, w związku z czym powinno, co do zasady, służyć od niego w powyższym zakresie prawo do skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 173 par. 1 ww. ustawy.

Przywołane w przepisie par. 50 ust. 4 pkt 5 lit. "c" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 109 poz. 1245 ze zm./ regulacje prawne art. 58 i art. 83 Kodeksu cywilnego stanowią element wymienionego unormowania materialnego prawa podatkowego, które stosowane jest w administracyjnym postępowaniu podatkowym przez organy podatkowe; realizacja tej normy wymaga oceny przez stosujące ją organy podatkowe ważności cywilnoprawnej czynności opodatkowanej dla stwierdzenia i określenia w administracyjnym postępowaniu podatkowym jej skutków podatkowych.

Członek zarządu może odpowiadać za długi podatkowe spółki, jeśli we właściwym czasie nie zgłosi wniosku o upadłość. Nie można jednak uznać, że tym właściwym czasem jest okres dwóch tygodni od jednej konkretnej daty, w jakiej wystąpiły przyczyny wnioskowania o upadłość. Żaden bowiem przepis nie zabrania wnioskowania później.

Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji /art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ i do niego winny odnosić się zarzuty kasacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest powołany do powtórnego badania legalności zaskarżonego aktu administracyjnego w jego całokształcie.

Przy braku zarzutu naruszenia przepisów postępowania sądowego, mimo kwestionowania ustaleń dokonanych przez organy podatkowe i Sąd pierwszej instancji zarzut naruszenia prawa materialnego jest bezprzedmiotowy.

Na ocenę ważności postępowania nie mogło mieć wpływu wydanie stronie odpisu wyroku zawierającego błędy pisarskie lub oczywiste omyłki. Odpisy wyroku powinny być bowiem sporządzone zgodnie z treścią wyroku. W takiej sytuacji nie istnieje również podstawa do sprostowania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku pierwszej instancji /art. 156 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Sprostowanie to może dotyczyć bowiem wyroku, a nie wydanych stronom jego odpisów.

1. Nieważność postępowania, o której mowa w art. 183 par. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, nie zachodzi w przypadku, gdy wziął w nim udział pełnomocnik, którego umocowanie wywołuje wątpliwości lecz jego działanie ani nie wywołało postępowania ani też nie miało istotnego znaczenia z procesowego punktu widzenia, a przy tym zostało później usanowane przez samą stronę. 2. W przypadku, gdy nadpłata powstała co prawda pod rządami ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, lecz żądanie jej stwierdzenia zgłoszono w czasie obowiązywania nowego porządku prawnego, wynikającego z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, to w świetle regulacji intertemporalnej zawartej w art. 330 tejże ustawy te pierwsze przepisy /ustawy o zobowiązaniach podatkowych/ będą miały zastosowanie dla oceny materialnoprawnych przesłanek stwierdzenia nadpłaty oraz technicznego sposobu jej rozliczenia, te drugie zaś /Ordynacji podatkowej/ będą regulować procesowy tryb jej dochodzenia.

Jeżeli wniosek o restrukturyzację należności publicznoprawnych składa podmiot, który - z powodu likwidacji działalności gospodarczej - w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz.U. nr 155 poz. 1287 ze zm./ nie jest przedsiębiorcą, organ podatkowy kończy postępowanie administracyjne umarzając postępowanie jako bezprzedmiotowe.

1. O tym, czy świadczenie jest dietą w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ decyduje istota tego świadczenia, a nie jego nazwa. 2. Wynagrodzenia pozaetatowych członków samorządowych kolegiów odwoławczych wypłacane na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ były - i są nadal wolne od podatku dochodowego na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 3. Sąd nie jest związany wnioskiem co do sposobu uwzględnienia skargi kasacyjnej, gdyż do niego należy ocena, czy w sprawie nie ma naruszeń przepisów postępowania /art. 188 w związku z art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./. 4. Uwzględnienie przez NSA, po uchyleniu zaskarżonego wyroku, również skargi, zobowiązuje Sąd do rozstrzygnięcia nie tylko o kosztach postępowania kasacyjnego /zgodnie z art. 203 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ ale i o kosztach postępowania przed sądem I instancji /art. 200 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Skarga kasacyjna jako sformalizowany środek prawny powinna zawierać stosownie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ między innymi uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

Skoro przyjęto, że Spółka w 1999 roku prowadziła działalność gospodarczą, to bezpodstawne jest wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów poniesionych w tym roku wydatków związanych z funkcjonowaniem osoby prawnej /koszty lokalu, prowadzenie rachunkowości, wykonania stempli, obsługę biurową/. Momentem decydującym o możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest moment dokonania wydatku, a nie moment osiągnięcia przychodu.

Niezbędną przesłanką pozwalającą sądowi uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na zaistnienie okoliczności stanowiącej przyczynę wznowienia postępowania jest to, aby powstanie tej okoliczności dało się zakwalifikować jako naruszenie prawa przez organ.

Niezbędną przesłanką pozwalającą sądowi uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na zaistnienie okoliczności stanowiącej przyczynę wznowienia postępowania jest to, aby powstanie tej okoliczności dało się zakwalifikować jako naruszenie prawa przez organ.

Zgodnie z treścią art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Związanie granicami skargi kasacyjnej powoduje, że jeżeli brak jest zarzutów dotyczących uchybienia konkretnym przepisom proceduralnym, to Naczelny Sąd Administracyjny związany jest ustaleniami zaskarżonego wyroku.