Pozew o alimenty. Obowiązek alimentacyjny i wysokość świadczenia

Zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, krewni w linii prostej i rodzeństwo są objęci obowiązkiem alimentacyjnym. Innymi słowy, mają obowiązek dostarczania środków utrzymania. Najczęściej chodzi o to, że rodzice są zobowiązania świadczyć obowiązek alimentacyjny wobec dzieci, które nie mogą same się utrzymać. Obowiązek ten nie musi być spełniony, jeśli majątek dziecka jest tak duży, że wystarczy, by pokryć koszty utrzymania.

Warto wiedzieć, że nie istnieje górna granica wieku, od której wygasa obowiązek alimentacyjny. W związku z tym sporo niejasności związanych jest z koniecznością wypłacania alimentów na rzecz pełnoletnich dzieci. W jednym z wyroków Sądu Najwyższego czytamy, że obowiązek alimentacyjny ma być troską o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, który nie jest ograniczony terminem ani nie jest związany ze stopniem wykształcenia. Innymi słowy, jeśli dziecko kontynuuje naukę w szkole wyższej, nie można wymagać, by pracowało zarobkowo na swoje utrzymanie.

Sporną kwestią może być wysokość alimentów. Warto wiedzieć, że ustala się je, biorąc pod uwagę przede wszystkim dwie zmienne. Po pierwsze są to usprawiedliwione potrzeby dziecka, a po drugie możliwości rodzica. Ważne jest tu też pojęcie równej stopy życiowej. Znaczy to, że dziecko powinno mieć zapewnione warunki materialne, które odpowiadają warunkom, w których żyją rodzice.

Rodzice nie mogą stwierdzić, że nie będą świadczyć obowiązku alimentacyjnego, bo byłoby to dla nich zbyt dużym ciężarem. Muszą podzielić się nawet najmniejszym dochodem. W szczególnie trudnej sytuacji dziecka będą zobowiązani nawet do sprzedaży części majątku, by sprostać obowiązkowi alimentacyjnemu. Chodzi tu np. o konieczność ratowania życia dziecka. Z obowiązku alimentacyjnego rodzic może być zwolniony tylko wtedy gdy nie ma możliwości dochodowych.

Zwykle pozew o alimenty jest składany w związku z niewywiązywaniem się z obowiązku alimentacyjnego.

W pozwie trzeba dokładnie przedstawić sytuację rodzinną. Oprócz daty urodzenia dziecka koniecznie trzeba podać, jak długo pozwany nie płaci na utrzymanie dziecka. Dowodem jest odpis aktu urodzenia dziecka. Uzasadniając pozew, trzeba wziąć pod uwagę możliwości rodzica, który ma płacić alimenty, a także potrzeby dziecka. W pozwie należy więc opisać sytuację materialną rodzica, który nie płaci alimentów, a także wskazać źródła dochodów. Ważne jest tutaj określenie "możliwości zarobkowych". Odnosi się do sytuacji, w której pozwany jest w stanie osiągać dochody, jeśli dołoży należytej staranności.

W przypadku opisywania sytuacji dziecka należy dokładnie opisać wydatki ponoszone na jego utrzymanie. W sytuacji, gdy rodzic wypłaca alimenty z własnej woli, nie znaczy, że nie można wystąpić z pozwem o alimenty, jeśli kwota alimentów i ich częstotliwość są niewystarczające. Wtedy trzeba dokładnie udokumentować, kiedy takie wpłaty były dokonane.

W pozwie należy oznaczyć prawidłowo sądy, strony postępowania, a także wyraźnie określić kwotę, jakiej się domagamy i w jakich terminach. Pozew musi być podpisany własnoręcznie.