Windykacja za granicą: często prościej, lecz drożej

*Windykacja opiera się nie tylko na przepisach regulujących działalność gospodarczą, ale także przepisach karnych i cywilnych. Te w większości krajów są całkowicie odmienne. *

W Polsce, by rozpocząć egzekucję komorniczą należności, należy złożyć do sądu pozew o zapłatę, następnie, po korzystnym orzeczeniu, uzyskać w sprawie tytuł wykonawczy, by z kolei złożyć u komornika wniosek o wszczęcie egzekucji.

W Rumunii np. egzekucja długów bankowych jest o wiele prostsza. Przymusowe dochodzenie roszczenia z tytułu umowy kredytowej zawartej z bankiem wymaga jedynie skierowania wniosku o wszczęcie egzekucji do komornika.

W tym kraju umowa kredytowa z bankiem jest jednocześnie, mówiąc w uproszczeniu, tytułem egzekucyjnym. Co więcej, oprócz komorników powszechnych, banki zatrudniają własnych egzekutorów (taka możliwość dotyczy tylko roszczeń bankowych i tylko egzekucji wykonywanej na zlecenie banków).

• Jak odzyskać dług? Postępowanie upominawcze i nakazowe
  • Będzie łatwiej odzyskać dług
  • Najważniejsze informacje w twojej skrzynce e-mail!

Pozostali wierzyciele oczywiście mają możliwość przeprowadzenia egzekucji z pomocą komorników powszechnych. Z tą różnicą, że w przeciwieństwie do polskiego prawa, czynności można zlecić tylko urzędnikowi, z którym podpisze się umowę, a stawki wynagrodzenia komorników są negocjowane indywidualnie za poszczególne działania.

Kolejną różnicą jest stosowanie zarzutu przedawnienia roszczenia. W Polsce, aby dłużnik mógł z takiej możliwości skorzystać, musi złożyć odpowiedni wniosek do sądu w ciągu dwóch tygodni od otrzymania nakazu zapłaty. Co więcej sąd może zarzut odrzucić uznając, że osoba zadłużona działała w sprzeczności z zasadami współżycia społecznego, czyli świadomie zwlekała z zapłatą aż do przedawnienia należności.

Rumuńscy dłużnicy mają łatwiejsze życie. Sądy w tym kraju uwzględniają zarzut przedawnienia z urzędu i tym samym zamykają drogę dochodzenia roszczenia z wykorzystaniem przymusu państwowego.

Koszty zastępstwa procesowego, to kolejna zasadnicza różnica pomiędzy naszym rodzimym prawem a obowiązującym w Rumunii. Wynagrodzenie prawnika reprezentującego firmę przed polskim sądem jest ściśle określone i zależy między innymi od wysokości roszczenia.

W Rumunii nie istnieją żadne granice, a górny pułap żądań adwokatów i radców prawnych jest ograniczony praktycznie tylko przez ich wyobraźnię. Tylko od decyzji sądu (biorącego pod uwagę charakter sprawy) zależy czy wynagrodzenie prawnika zostanie zmniejszone.

Aby przetwarzać dane osobowe w Rumunii konieczne jest zgłoszenie takiego zamiaru oraz celu przetwarzania już na etapie rejestracji firmy w rejestrze handlowym. Później, w każdej chwili, urząd dbający o ochronę informacji o konsumentach może skontrolować firmę. Uchybienia w zabezpieczeniu danych, czy przetwarzanie ich niezgodnie z deklaracją grożą wysokimi karami.

Dość dużym utrudnieniem są również bardzo szybko i często zmieniające się przepisy Kodeksu Cywilnego (okresami nawet codziennie). Zjawisko takie jest niespotykane na taką skalę ani w Polsce, ani prawdopodobnie w żadnym innym europejskim kraju. Bez wsparcia aplikacji dedykowanej dla prawników i aktualizowanej codziennie orientowanie się w aktualnych regulacjach prawnych byłoby bardzo utrudnione lub wręcz niemożliwe.

Wchodząc na nowy rynek należy także wziąć pod uwagę zwyczaje i różnice kulturowe. W przypadku Rumunii najbardziej irytującym słowem jest *_ mâine _ *- czyli jutro. Odpowiedź taką można usłyszeć niemal w każdych okolicznościach i od każdego, nie tylko dłużnika, ale także urzędnika, a nawet kontrahenta czy partnera biznesowego.