Czym jest karencja i gdzie obowiązuje?

Karencja, w zależności od branży, będzie oznaczała coś innego. W przypadku umów bankowych jest to zawieszenie płatności rat kapitałowych, które dotyczy najczęściej kredytu hipotecznego. W przypadku umów ubezpieczeniowych to okres, w którym osoba ubezpieczona nie jest jeszcze w pełni objęta ochroną. 

Karencja to zazwyczaj okres wstrzymania czy zawieszenia. W tym czasie następuje wstrzymanie określonych zasad przewidzianych w umowie. Może to być zarówno zawieszenie płatności, jak i samego zakresu ochrony. Karencja stosowana jest w umowach kredytowych po to, by pomóc klientom w spłacie zobowiązania. Z kolei w ubezpieczeniach jest to okres, który musi upłynąć od momentu podpisania umowy do momentu, w którym rozpocznie się odpowiedzialność ubezpieczyciela. Okres karencji jest czasem, w którym obowiązują inne zasady niż w ciągu trwania reszty umowy. 

Karencja najczęściej stosowana jest w przypadku wspomnianych umów ubezpieczeniowych i kredytowych. Przed podpisaniem którejś z nich koniecznie trzeba zaznajomić się z przepisami dotyczącymi okresu karencji. Karencja może działać na korzyść klienta (w przypadku zobowiązań bankowych), ale także na jego niekorzyść (w przypadku umów ubezpieczeniowych). 

Z karencją najczęściej spotykają się kredytobiorcy, którzy zdecydują się na zaciągnięcie zobowiązania w banku. W instytucji finansowej karencja polega na odroczeniu spłaty części kapitałowej kredytu. Jednak kredytobiorca nadal musi regulować ratę odsetkową. Po co stosowana jest karencja kredytu? Jest to rozwiązanie dla osób, które chwilowo mają problem ze spłatą ciążącego zobowiązania. Można z niego skorzystać, składając w banku odpowiedni wniosek. 

Okres karencji kredytu może dotyczyć także kredytów gotówkowych. W tym przypadku również należy złożyć stosowny wniosek i podać uzasadnienie. Okres karencji kredytu hipotecznego może wynieść od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Bank sprawdza historię kredytową osoby wnioskującej o karencję, dlatego największe szanse, na jej uzyskanie mają osoby, które regularnie spłacają wszystkie zobowiązania. 

W ubezpieczeniach jest to okres przejściowy, który obowiązują bezpośrednio po zawarciu umowy ubezpieczenia przez określony czas, podczas którego ubezpieczyciel jest zwolniony z odpowiedzialności. Może to być jedynie pewien jej zakres. W praktyce oznacza to, że w czasie obowiązywania karencji ubezpieczyciel nie wypłaci odszkodowania. Należy dokładnie przeczytać OWU, czyli Ogólne Warunki Ubezpieczenia, by wiedzieć, w jakich sytuacjach ochrona jest ograniczona lub wyłączona. Najczęściej ma to miejsce w polisach dotyczących poważnej choroby czy leczenia szpitalnego. 

Okres karencji trwa zazwyczaj kilka miesięcy — od 3 do 6. Przed podpisaniem umowy ubezpieczenia warto więc sprawdzić zapisy dotyczące karencji. Często nie dotyczy ona całego zakresu ubezpieczenia, a jedynie określonych sytuacji. Karencja w ubezpieczeniach jest stosowana po to, by wykluczyć możliwość wyłudzenia od ubezpieczyciela środków.

Gdy np. dana osoba dowie się o nowotworze i podpisze umowę ubezpieczenia, w której widnieje zapis o wypłacie środków w sytuacji pojawienia się nowotworu, karencja ma za zadanie uniemożliwić otrzymanie pieniędzy osobie ubezpieczonej. Dopiero gdy okres karencji i u osoby ubezpieczonej wykryty zostanie nowotwór, będzie objęta ochroną, dlatego otrzyma należne świadczenie. 

Co zazwyczaj objęte jest karencją? Urodzenie dziecka, ciężka choroba, operacja czy leczenie szpitalne. Często w polisach na życie przewidziana jest także karencja w przypadku samobójstwa. Celem karencji jest wyeliminowanie ryzyka oszustwa ze strony nieuczciwych klientów.