Sejm za zmianą ustawy o rekompensatach dla sektorów energochłonnych. Ponad 45 mld zł z funduszu

Znowelizowana ustawa zakłada podniesienie limitu wypłat na rekompensaty, finansowane z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji w związku z prognozowanymi zwiększonymi wpływami tego Funduszu.

Do tego funduszu trafia 25 proc. przychodów z wpływów ze sprzedaży uprawnień do emisji CO2, pomniejszonych o wydatki na dodatki osłonowe. W latach 2022-2030 całkowity budżet na rekompensaty ma wynieść 45,6 mld zł. Zakładane w projekcie roczne limity wydatków to w 2022 r. niecałe 1,77 mld zł, w 2023 r. niespełna 4,19 mld zł. Najwyższe wydatki prognozuje się w latach 2029 i 2030 - po ponad 5,6 mld zł.

Ustawa przewiduje zmianę formuły obliczeń maksymalnej kwoty rekompensaty. Zamiast wartości referencyjnych będą do nich użyte dane rzeczywiste z roku kalendarzowego, za który są przyznawane rekompensaty. Wprowadza możliwość zwiększenia pomocy w przypadku przedsiębiorstw, w których intensywność pomocy w wysokości 75 proc. jest niewystarczająca do zapewnienia odpowiedniej ochrony przed ryzykiem ucieczki emisji. Intensywność pomocy względem kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć 100 proc.

Zmieniono także listę sektorów i podsektorów energochłonnych uprawnionych do otrzymania rekompensat zgodnie z nowymi wytycznymi KE z września 2020 r. Część sektorów utraci prawo do ubiegania się rekompensaty. Natomiast wsparciem objęta zostanie całość zużycia energii elektrycznej, niezależnie od źródła jej pochodzenia. Zgodnie z poprzednimi wytycznymi, z możliwości wliczania do rekompensat wyłączona była autoprodukcja.

Nowa lista uprawnionych z załącznika projektu:

• produkcja odzieży skórzanej;
• produkcja aluminium;
• produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych;
• produkcja ołowiu; cynku i cyny;
• produkcja nieorganicznych związków tlenowych niemetali;
• produkcja wodoru;
• produkcja masy włóknistej;
• produkcja papieru i tektury;
• produkcja surówki żelazostopów;
• produkcja żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych;
• produkcja miedzi i pozostałych metali nieżelaznych;
• odlewnictwo żeliwa.

Na liście znajduje się też wytwarzanie i przetwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej, produkcja glikoli polietylenowych i pozostałych alkoholi polieterowych, mat i woali z włókna szklanego.

Ustawa przewiduje, że wnioski o przyznanie rekompensat za 2021 r. składa się do 30 kwietnia 2022 r.