komentarz walutowy (strona 10 z 109)

Ostatnie godziny obrotu na rynku FX przyniosły ograniczenie zniżki eurodolara i ponowny powrót nad 1.097 USD. Jednym z powodów był spadek popytu na dolara po słabszym od oczekiwań, przemysłowym ISM za sierpień, który znalazł się poniżej bariery 50 pkt. (49,1 pkt.). Inwestorzy przyjęli dane te jako zapowiedź możliwe bardziej gołębiego nastawienia FED. Kluczowe dla wyceny głównej pary walutowej wydaje się być jednak posiedzenie EBC, gdzie rynki wyceniają na 80 proc. szanse obniżki stóp o 20pb.

O co chodzi z tym dolarem? Problem jest prozaiczny i oparty w dużej mierze o relacje dotyczące globalnego ryzyka. Obligacje rządu USA są znacznie bardziej opłacalnym ekonomicznie "safe haven”, niż szwajcarskie, czy japońskie.

Funt jest najsłabszy do dolara od października 2016 r., gdyż spośród możliwych scenariuszy dotyczących brexitu większość nie rokuje pozytywnie dla Wielkiej Brytanii i jej waluty. Po wakacyjnej przerwie Westminster wraca do obrad i posłowie przeciwni polityce Borisa Johnson chcą zablokować jego dążenia do bezumownego brexitu. Ale Johnson nie zamierza poddać się bez walki, nawet jeśli oznaczałoby to przyspieszone wybory jeszcze przed datą brexitu 31 października.

Odkąd amerykański Fed zapowiedział obniżenie stóp procentowych dolar niemal cały czas drożeje. Indeks dolara od końca czerwca wzrósł o 4 proc., ale to nie oddaje w pełni problemu, gdyż wiele walut - jak choćby złoty, straciło mocniej. Dlaczego tak jest i czy czeka nas trwały wzrost notowań dolara powyżej 4 złotych?

Początek wtorkowego handlu mija pod znakiem podtrzymania nerwowości wśród inwestorów. Euro testuje okolice 2-letnich minimów spychane w dół przez kolejny miesiąc negatywnych (aczkolwiek wyższych nieco od prognoz) odczytów PMI oraz obaw związanych z trwających konfliktem handlowym. Inwestorzy czekają na ruch ze strony EBC/FED. Równocześnie warto wspomnieć o spadku wyceny juana w ujęciu offshore.

Teoretycznie oficjalnie w temacie relacji amerykańsko-chińskich sytuacja od końca zeszłego tygodnia pozostaje dość napięta, ale nieformalnie można odnieść wrażenie, że strony wielokrotnie kontaktowały się ze sobą, próbując znaleźć grunt do potencjalnych, rzeczowych rozmów. Czwartek pokazał, że retoryka komunikatów wysyłanych przez Amerykanów, czy też Chińczyków jest nieco inna.

Jeśli w ciągu kolejnych dwóch dni nic się nie zmieni w relacjach handlowych USA i Chin, następny tydzień rozpocznie się od implementacji nowych ceł importowych. Dla rynków jest to przypomnienie nieuchronnego ryzyka, które wisi nad globalną gospodarką, stąd nikt nie rezygnuje z defensywnych pozycji. Ale mamy koniec miesiąca i trochę szumu może zawsze wprowadzić porządkowanie portfeli na koniec okresu.

Indeks nastrojów w usługach Eurolandu był nieco gorszy od prognozy (oczekiwano 10,5 pkt, było 9,3 pkt), indeks nastrojów w gospodarce nieco lepszy od założeń, indeks producencki też lepszy, a konsumencki wpisał się w prognozę -7,1 pkt. Nie było więc dramatu na tym tle, zresztą nie są to wskaźniki, które wstrząsałyby eurodolarem.

W temacie rozmów amerykańsko-chińskich szklanka nadal jest do połowy pełna, ale i też do połowy pusta - więc zależy, kto jak do tego podchodzi. Amerykanie po wcześniejszych zapewnieniach, że przeprowadzili kilka razy rozmowy z Chińczykami od weekendu, teraz zaczynają iść w stronę narracji o długich rozmowach (Navarro), a z kolei strona chińska (MOFCOM) nie odrzuca całkowicie możliwości, zakładającej nawet spotkanie się obydwu delegacji twarzą w twarz we wrześniu.

Aktualnie rynki kręcą się wokół trzech głównych tematów - woja handlowa, obawy o globalną recesję i nadzieje na luzowanie polityki pieniężnej - ale ponieważ przez ostatnią dobę w żadnych z tych tematów nic się nie ruszyło, inwestorzy siedzą w bezczynności. Z czasem coś się zmieni, ale na razie wydaje się lepiej czekać w defensywnych aktywach.

Napięcia handlowe, spowalniający wzrost globalny i luzowanie banków centralnych są głównymi tematami dla ryków finansowych, choć bez rozwoju nowych wątków w ciągu ostatnich 24 godzin, stąd obserwowany spokój. Przerywnikami są polityczne negocjacje w Wielkiej Brytanii i Włoszech, które ciągną w górę funta, a dla euro są neutralne.

Na tzw. głównej parze walutowej, czyli eurodolarze, mamy obecnie - krótko po szóstej rano 28 sierpnia - kurs 1,1085. Na razie zmiany nie są duże. Wczorajsze maksima to ok. 1,1115, a te z piątku to 1,1150. Tam można rozeznać lokalny opór.

Będą rozmawiać, rozmawiają, czy też blefują, aby zyskać czas przed wymianą kolejnych ciosów - takie pytania zadają sobie dzisiaj rano uczestnicy rynku. Strona amerykańska uparcie twierdzi, że Sekretarz Skarbu Mnuchin odbył w ostatnich 48 godzinach szereg rozmów ze stroną chińską.

Aktualny spokój rynków bazuje na braku odpowiedzi na pytanie, czy rozmowa telefoniczna między USA i Chinami w sprawie wznowienia rozmów handlowych miała miejsce czy nie? Prezydent Trump zapewnia, że tak.

W piątek to Trump skradł Powell’owi show, choć ten drugi nie powiedział zbyt wiele. W swoim stylu był ostrożny, co w sumie nie powinno nadmiernie dziwić. Pomijając to, co widzieliśmy w zapiskach z posiedzenia FOMC z 31 lipca (brak przekonania do dalszych obniżek stóp), to słowa ze strony niektórych przedstawicieli FED, którzy byli obecni podczas sympozjum w Jackson Hole, brzmiały podobnie. Paradoksalnie zmusić Rezerwę Federalną do bardziej konkretnego działania może sam Donald Trump przez swoje radykalne działania.

W piątek rynki czekały na wystąpienie szefa Fed, który miał zapowiedzieć luzowanie pieniężne i dać inwestorom kolejny powód do zakupów akcji. Stało się kompletnie inaczej. O ile Fed stopy procentowe będzie obniżać, z drugiej strony mamy znacznie większe zagrożenie w postaci nieskrępowanej wymiany ciosów handlowych. Globalna gospodarka stoi na krawędzi recesji.

Rynki nadal czekają na „wskazówki”, które mogą przynieść istotne wagowo wydarzenia w kalendarzu - to może zmienić się już dzisiaj wieczorem po publikacji zapisków z posiedzenia FOMC w końcu lipca. Z kolei już jutro zaczną pojawiać się pierwsze informacje z sympozjum FED w Jackson Hole, a w końcu tygodnia ze spotkania G-7 w Biarritz (rynek spekuluje, że politycy mogą rozmawiać o programach wsparcia dla gospodarki).

Ostatnie kilkanaście godzin obrotu na rynku FX przyniosło wzrost niepewności związany z sytuacją we Włoszech. Scenariusz rezygnacji G. Conte był jednak oczekiwany przez inwestorów, co można wnioskować po ostatniej relatywnej słabości włoskiego długu. Kluczowym wydarzeniem tygodnia wydaje się być jutrzejszy Jackson Hole.

Od początku tygodnia dolar wypada mieszanie - ani nadmiernie nie traci, ani tez nie zyskuje. Widać, że rynkom brakuje mocniejszego punktu zaczepienia - dolar pozostaje bierny, bo jutro mamy ważną publikację zapisków z lipcowego posiedzenia FOMC, a w końcu tygodnia napłyną informacje z konferencji w Jackson Hole, a później wieści ze szczytu G-7 w Biarritz.

Mamy mieszane otwarcie tygodnia dla dolara, co zdaje się sugerować, że taka niepewna sytuacja utrzyma się nawet do środy wieczór, kiedy to poznamy zapiski z ostatniego posiedzenia FED w końcu lipca, kiedy to doszło do pierwszej od kilku lat obniżki stóp procentowych o 25 p.b.

Piątek przyniósł na rynkach wyraźną poprawę nastrojów, którą widzimy też dziś. Przyczyna wydaje się jedna: potężny spadek rentowności obligacji, niedający złudzeń, czego inwestorzy oczekują od banków centralnych. W piątek w USA rozpoczyna się słynne sympozjum, które da bankierom możliwość ustosunkowania się do sytuacji.

Piątkowe odbicie na wycenach bardziej ryzykownych aktywów zostało wstępnie podtrzymane - inwestorzy mają nadzieje, że słabsze perspektywy makro skłonią globalnych decydentów do zainicjowania programów wsparcia. Poza EBC i FED do działań przystąpił również PBoC, inicjując program mający zwiększyć dochody rozporządzalne.

Dolar kolejny raz podejmuje dzisiaj próbę zwyżki, po tym jak wczoraj ostatecznie koszyk BOSSA USD zniżkował (amerykańskiej walucie nieco zaszkodził artykuł w WSJ sugerujący możliwość podjęcia dodatkowych anty-cyklicznych działań przez FED, a także widoczna siła tzw. bezpiecznych przystani w postaci jena, franka, czy też złota, na fali obaw o wypłacalność Argentyny, czy też sytuację w Hong-Kongu.

Niemal 4 złote za franka - to najbardziej widoczny efekt globalnych zawirowań na polskim rynku. Choć dla wielu osób to niemiły bieg zdarzeń, to i tak nic, w porównaniu do tego, co dzieje się na wielu rynkach wschodzących. Do obaw o globalną recesję i licznych europejskich problemów doszła wczoraj „argentyńska masakra”.

Ostatnie godziny obrotu na globalnych rynkach przyniosły kontynuację odbicia na giełdach. Trudno jednak mówić o wyraźnej poprawie nastrojów gdyż w dalszym ciągu widoczne są transfery w kierunku japońskiego jena, który zwyczajowo traktowany jest jako bezpieczna przystań dla kapitału w czasach niepewności.