komentarz (strona 266 z 380)

Spór o wielkość zaangażowania sektora prywatnego w kolejnym pakiecie pomocowym może zagrozić całości ustaleń podjętych na nadzwyczajnym szczycie Strefy Euro z 21 lipca.

Ogólnie, w kwestii europejskiej jest dość dużo chaosu a politycy nie robią wiele, aby go wyeliminować. Wydaje się więc, iż wczorajsza euforia rynków była przedwczesna – zwłaszcza, iż była oparta o lewar w EFSF, co nie jest kluczową kwestią.

Niewykluczone, że część inwestorów po prostu woli zrealizować ogromne zyski z ostatniego umocnienia się amerykańskiej waluty, zwłaszcza, że sytuacja jest na tyle napięta, że wydaje się wątpliwe, aby europejscy politycy nie zaoferowali niczego rynkom.

Nadzieje na rozwiązanie problemu kryzysu zadłużenia w Strefie Euro, jakie pojawiły się po medialnych spekulacjach odnośnie zlewarowania EFSF i dokapitalizowania europejskich banków, które to doniesienia następnie potwierdziły oficjalne źródła (Bini Smaghi), poprawiły nastroje na rynkach finansowych.

Kolejne informacje na temat prac nad specjalnym funduszem ratunkowym dla strefy euro nieco poprawiły nastroje na rynkach – dzisiaj rano notowania EUR/USD testowały okolice 1,3570 i tym samym znów wróciły ponad poziom 1,35.

Amerykański pomysł przywieziony przez Sekretarza Skarbu USA Timothy Geithnera na ostatnie nieformalne spotkanie Ecofinu ws. zlewarowania Europejskiego Funduszu Stabilności Finansowej wzbudza coraz więcej zainteresowania oraz nadziei wśród inwestorów.

Już w sierpniu rynki finansowe zaczęły spekulować o tym, iż EBC mógłby obniżyć stopy procentowe, odwracając wcześniejsze ruchy.

Mimo, że spotkanie członków G20, Banku Światowego i MFW nie przyniosło żadnych konkretów to w ciągu dzisiejszej sesji europejskiej byki przeważały.

Piątkowa, wspólna interwencja Narodowego Banku Polskiego i Banku Gospodarstwa Krajowego, odniosła skutek.

Po weekendowych spotkaniach na szczycie G20/BŚ/MFW pojawiły się pewne pomysły na uzdrowienie sytuacji w Europie, ale przy tak dużej nerwowości rynków, jaka miała miejsce ostatnio, potrzeba konkretów, a nie tylko ogólników.

Kraje skupione w Eurolandzie po raz kolejny zdeklarowały się do uczynienia wszystkiego co możliwe aby opanować rozchwiane nastroje rynkowe i wyjść z zadłużenia.

Problem w tym, że wypłacenie Grecji kolejnej transzy pomocy nie rozwiązuje problemu. Rynek musi nabrać wiary w wypłacalność wszystkich krajów strefy i tylko to może uzdrowić sytuację.

Wspólna interwencja Ministerstwa Finansów i Narodowego Banku Polskiego na rynku złotego i obligacji będzie skuteczna jedynie wtedy, kiedy zbiegnie się czasowo z poprawą nastrojów na globalnych rynkach…

Już w poprzednim tygodniu pojawiły się sygnały problemów związanych z płynnością w dolarze amerykańskim, szczególnie poza USA. Taka sytuacja miała miejsce trzy lata temu, w skutek czego nastąpiła masowa wyprzedaż walut z rynków wschodzących oraz surowców oraz ucieczka do dolara.

Nowy tydzień notowanie głównej pary walutowej rozpoczęło się od sporej luki. Kiepskie nastroje rynkowe wywołane wysokimi obawami o rychłe bankructwo Grecji, czy obniżenia oceny kredytowej Włoch spowodowały, że uczestnicy rynku mocno przecenili wspólną walutę.

Dzisiaj po południu rozpocznie się w Waszyngtonie spotkanie państw grupy G-20, które będzie dodatkowo połączone z corocznym, trzydniowym spotkaniem w Banku Światowym i Międzynarodowym Funduszu Walutowym.

Reakcja rynku na ogłoszenie planu Fed była jednoznaczna. Inwestorzy nie uwierzyli, że planowana zamiana 400 miliardów dolarów papierów wartościowych na obligacje o dłuższym terminie zapadalności ożywi słabnącą gospodarkę USA.

Promykiem nadziei może być jednak wczorajszy niespodziewany komunikat po spotkaniu państw grupy G20. Zapowiedziano w nim podjęcie wszelkich niezbędnych kroków pozwalających zachować stabilność systemów bankowych i rynków finansowych.

Fakt, iż tracą najbardziej płynne waluty z segmentu rynków wschodzących, tj. złoty, real, peso czy rand potwierdza, iż mamy do czynienia przede wszystkim ze zjawiskiem o charakterze globalnym, w tym przypadku z ograniczoną (i drożejącą) płynnością w dolarze amerykańskim.

W godzinach popołudniowych na parze EUR/USD kontynuowane były spadki. Dolar zyskał do poziomów 1,3460. Motywem przewodnim umocnienia amerykańskiej waluty nadal pozostaje rosnąca awersja do ryzyka.

Opublikowane dzisiaj dane makro z Eurolandu były rozczarowujące – uwagę przykuwa zwłaszcza wrześniowy spadek zbiorczego PMI Composite poniżej bariery 50 pkt. – do 49,2 pkt., na co złożyła się zniżka PMI dla przemysłu do 48,4 pkt. i usług do 49,1 punktu.

Dzisiejsze notowania na eurodolarze zdecydowanie należały do obozu niedźwiedzi. Od początku handlu na Starym Kontynencie inwestorzy dyskontowali wczorajsze postanowienia Federalnego Komitetu Otwartego Rynku.

Złoty w czwartek kontynuuje osłabienie w relacji do głównych walut. O godzinie 11:56 kurs USD/PLN testował poziom 3,3211 zł, wobec 3,2847 zł wczoraj na zamknięciu. Kurs EUR/PLN, który jeszcze rano lekko spadał po gwałtownej zwyżce w środę, wspiął się do 4,4734 zł z 4,4657 zł.

Czy rynek rzeczywiście spodziewał się, że Ben Bernanke dokona wczoraj cudu i zapowie kolejną rundę skupu aktywów (QE3), która miałaby okazać się cudownym panaceum na coraz większe problemy amerykańskiej, ale i także globalnej (psychologicznie) gospodarki?

Do końca czerwca 2012 r. amerykańska Rezerwa Federalna zamierza skupić obligacje o terminie zapadalności od 6 do 30 lat o wartości 400 mld USD, sprzedając w zamian papiery 3-letnie lub krótsze.