komentarz (strona 32 z 380)

Piątkowe popołudnie przyniosło symptomy małej paniki na Wall Street.

W piątek rano dolar próbuje nieco odbijać przed kluczowymi publikacjami.

Dolar czeka na raport z rynku pracy USA.

Pierwszy piątek miesiąca – i przed nami tradycyjnie non-farm payrolls.

Większość zestawień powiązanych z PLN konsoliduje.

Rynek zdaje się czekać na rozwiązanie problemu z ustawą o podniesieniu limitu zadłużenia.

Dolar ma za sobą najgorszy miesiąc od blisko dwóch lat, ale optymizm Fed pozwala na nowe otwarcie.

Im lepsze będą dane dla Niemiec czy Eurolandu, tym silniejsze powinno stać się euro.

Z rynkowego punktu widzenia obserwujemy podtrzymanie lekkiej presji podażowej na PLN. CHF/PLN pozostaje powyżej 3,58 PLN, a USD/PLN konsoliduje w zakresie 3,30-3,34 PLN.

Mamy poranek, środę - i główna para walutowa lokuje się na poziomie 1,2440. Przełomu nie ma, wczoraj wykres chwilami był wyraźnie wyżej, ale i wyraźnie wyżej. Powiedzmy, że krążymy w rejonie 1,24, ujmując rzecz ogólnie i szeroko.

Dolar ostatecznie nie dostał wsparcia ze strony Donalda Trumpa. Mimo, że wystąpienie szefa Białego Domu w Kongresie było dość długie, to brakowało w nim konkretów, jeżeli chodzi o kwestie wydatków infrastrukturalnych

Ostatnie kilkanaście godzin obrotu na rynku nie przyniosło znaczących zmian na wycenach - warto jednak odnotować ponowne podbicie presji spadkowej na USD, co nieznacznie wspiera waluty EM. Na szerokim rynku inwestorzy czekają na dzisiejsze zakończenie posiedzenia FED.

We wtorek dolar kontynuuje obserwowane też wczoraj odbicie.

Gorsze nastroje na rynkach globalnych i spadek EUR/USD kładą się cieniem na notowaniach złotego.

Środa to posiedzenie FOMC, czwartek i piątek - kluczowe dane, w tym comiesięczna porcja wskaźników obrazujących kondycję rynku pracy.

Złoty jest trochę osłabiony z powodu czynników globalnych.

Poniedziałek zaczynamy od próby korekty silnej przeceny dolara z ubiegłego tygodnia. I wydaje się, że są pewne przesłanki, aby obserwowany ruch nie trwał tylko kilka godzin, a raczej kilka dni. Nowy tydzień zwyczajowo przynosi nowe otwarcie, emocje, które dominowały wcześniej schodzą na dalszy plan, a inwestorzy próbują (mam taką nadzieję) ocenić na nowo zaistniałą sytuację.

Rynek walutowy porządkuje sprawy na kilka dni przed końcem miesiąca, co przynosi moment odreagowania dla dolara, ale nie zmienia ogólnego obrazu. Konwergencja polityki monetarnej pozostaje motywem przewodnim handlu i w tym kontekście Fed (i dolar) jest wyczerpanym tematem. Nic nie trwa wiecznie, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by się jednocześnie zastanawiać i dalej sprzedawać USD.

Strona popytowa na rynku polskiego złotego pozostaje silna. Wartość rodzimej waluty utrzymuje się w trendzie wzrostowym już od wielu miesięcy, a w ostatnich dniach zwyżki wręcz przybrały na dynamice. Obrazuje to świetnie wykres indeksu BOSSAPLN, który porusza się już niewiele poniżej poziomu 98 pkt., ostatnio widzianego na tym rynku we wrześniu 2014 roku.

Życie rynku forex to zaiste egzemplifikacja archaicznej koncepcji czasu kolistego. Naturalnie, detale się zmieniają, ale generalne wzorce pozostają te same, zaś ich realizacje - podobne. Trendy, formacje, reakcje rynku, acz przede wszystkim chodzi nam o kalendarium makroekonomiczne.

Dolar-złoty pozycjonuje się na 3,32 lub nieco niżej.

Draghi nie był wystarczająco gołębi, by poważnie wystraszyć kupujących EUR.

Ostatnie spadki na notowaniach USD/PLN przyniosły przebicie okolic 3,36 PLN podawanego jako próg opłacalności eksportu w ankietach przeprowadzanych wśród przedsiębiorców.

Dolar pozostaje słaby w oczekiwaniu na jutrzejsze wystąpienie Donalda Trumpa w Davos.

Z rynkowego punktu widzenia USD/PLN kontynuuje trend spadkowy.