komentarze walutowe (strona 22 z 380)

Poranny, wtorkowy handel na rynku FX przynosi podtrzymanie mocniejszego PLN, chociaż skala umocnienia i jego dynamika pozostają ograniczone.

No właśnie. Z jednej strony - to i owo dzieje się w tle, w świecie polityki i biznesu. Na przykład możemy się dowiedzieć z mediów, iż Chrystia Freeland, szefowa resortu polityki zagranicznej Kanady będzie rozmawiać z przedstawicielem USA, Robertem Lightgizerem na temat układu NAFTA.

Poranny, wtorkowy handel na rynku FX przynosi podtrzymanie mocniejszego PLN, pomimo zamieszania na szerokim rynku związanego z decyzją USA.

Eurodolar klaruje się przy 1,1690. Tymczasem w tle mamy temat chińsko-amerykański, albowiem prezydent Trump istotnie nałożył karne cła na Pekin - opiewające na 200 mld dolarów. Są to taryfy 10-procentowe.

Seria komunikatów z Waszyngtonu i Pekinu wprowadziła zamęt na rynkach finansowych i pokazuje, jak nieprzewidywalny i trudny stał się szczególnie handel na głównych walutach. USD jest w odwrocie, a aktywa ryzykowne mają się lepiej, choć ze złych powodów.

Za nami już odczyt dotyczący dynamiki produkcji przemysłowej w Turcji - w lipcu. Wynik to +5,6 proc. r/r, co stanowi pozytywne zaskoczenie, bo oczekiwano raptem +1,8 proc. Nie zmienia to faktu, że para USD/TRY poszła zaraz po publikacji w górę, z 6,0780 do 6,2670, na co wpływ mogło mieć i to, że bezrobocie w Turcji wzrosło, przekraczając 10 proc.

Globalny rynek finansowy pozostaje obciążony asymetrią ryzyk, gdyż najwyraźniej w temacie wojen handlowych częściej sprawy mogą pójść gorzej niż lepiej. Jeszcze dziś USA mogą ogłosić nowe cła na chińskie towary, a Chiny odmawiają rozmów z „pistoletem przystawionym do głowy”.

To mógł być spokojny tydzień na rynkach finansowych. Przypomnijmy, iż jeszcze w ubiegłym tygodniu mówiło się o nowej rundzie negocjacji pomiędzy USA a Chinami, Turcja mocno podniosła stopy procentowe wykazując wolę do walki z inflacją, publikowane dane makro były ogólnie niezłe.

W piątek rano uwagę zwraca taniejący dolar – USDPLN złamał barierę 3,68 po tym jak EURUSD naruszył okolice 1,17 – a z kolei euro próbuje przebić się przez poziom 4,30. Poprawa nastrojów wokół rynków wschodzących to wynik splotu kilku korzystnych wydarzeń – wyraźnej podwyżki stóp procentowych w Turcji (wczoraj CBRT podniósł stopy o 625 p.b.), słabszego odczytu inflacji CPI w USA (w środę rozczarowała też PPI), co osłabiło dolara i przełożyło się na relację EURUSD (euro z kolei wsparł nie tak „gołębi” przekaz z Europejskiego Banku Centralnego), a także możliwego przełomu w temacie relacji handlowych USA-Chiny.

Co zrobić, żeby załagodzić presję uderzającą w aktywa rynków wschodzących i osłabić popyt na USD? Wystarczy rozczarowane w danych z USA w kombinacji z odważną decyzją banku centralnego Turcji. Jesteśmy w trybie odbudowy sentymentu, ale nie zmienia to jeszcze całościowego obrazu.

Europejski Bank Centralny nie zmienił dziś parametrów swej polityki monetarnej. Stopy depozytowa i refinansowa pozostały takie same i takie same są perspektywy operacji QE: do końca września pozostanie w obecnej formie, potem na trzy miesiące skup zostanie ścięty o połowę, a z finałem roku projekt się ostatecznie zakończy.

Turecki bank centralny był bez wątpienia najbardziej znaczącym wydarzeniem dla rynków finansowych podczas czwartkowej sesji w przeciwieństwie do tego, co zaoferowały Bank Anglii oraz Europejski Bank Centralny.

Informacje przekazane wczoraj przez Larry'ego Kudlow'a, który pełni funkcję głównego doradcy ekonomicznego prezydenta zaczynają dawać nieco więcej światła na strategię, jaką przyjął Biały Dom wobec Chin. Zresztą znając schemat działania Trumpa nie jest ona zaskoczeniem - docisnąć drugą stronę ile się da i zaproponować rozmowy, ale na „naszych warunkach”.

Czwartkowy handel nie przynosi większych zmian w poziomie notowań złotego, chociaż widać próby schodzenia w dół z USDPLN. Trzeba jednak zaznaczyć, że do złamania okolic 3,70 i przetestowania poziomu 3,6935 doszło jeszcze wczoraj wieczorem, po tym jak dolar osłabił się na głównych crossach po pojawieniu się informacji o chęci wznowienia rozmów handlowych z Chinami przez USA, tym razem negocjacje miałby poprowadzić Sekretarz Skarbu Mnuchin, co można odebrać jako sygnał, że Biały Dom traktuje je poważnie.

Powiew optymizmu wokół tematu sporów handlowych przyniósł korektę siły USD i przetasowania w pozycjach przed wydarzeniami kolejnych kilkunastu godzin. Przed nami wielki dzień z decyzjami banków centralnych Eurolandu, Wielkiej Brytanii, ale też Turcji oraz z odczytem CPI z USA.

Ostatnie godziny przyniosły wiele istotnych z rynkowego punktu widzenia informacji. Jedną z ważniejszych było przegłosowanie przez Parlament Europejski rezolucji pozwalającej uruchomić artykuł 7 wobec Węgier. Ze Stanów Zjednoczonych poznaliśmy zaskakująco słabe dane odnośnie do inflacji producenckiej.

Obserwowana jeszcze wczoraj rano próba umocnienia złotego została w kolejnych godzinach wymazana, głównie za sprawą obserwowanego umocnienia się dolara na głównych zestawieniach. W międzyczasie nie pojawiły się żadne istotne informacje, wydaje się, zatem, że inwestorzy na rynkach wschodzących zwyczajnie czekają na splot korzystnych informacji, który pomógłby im „pociągnąć wątek” przez kilka dni.

Burze i huragany szaleją po świecie. Te tradycyjne na Atlantyku i Pacyfiku, oraz metaforyczne związane z wojnami handlowymi i polityczną karuzelą wokół Brexitu. Aura niepewności zblokowała inwestorów i na głównych parach nie widać jasnego kierunku.

Środowy poranek na walutach jest bardzo spokojny. W grupie głównych walut zmiany nie przekraczają 0,2 proc., na rynkach wschodzących jest podobnie. Tak jakby inwestorzy zapomnieli o Turcji, cłach na Chiny czy wyborach w Brazylii. Ale to tylko zawieszenie broni.

EUR/USD klaruje się przy 1,1590. Jest zatem w obrębie konsolidacji, która ciągnie się od drugiej połowy maja, a która krótkotrwale została przerwana w sierpniu, gdy dolar na pewien czas umocnił się wyjątkowo silnie, przez co notowania schodziły do 1,13.

Schemat jest ten sam – im mocniejszy dolar, tym większa negatywna presja na rynki wschodzące (odpływ kapitałów) i odwrotnie. Dzisiaj podobnie jak wczoraj widzimy ten drugi schemat.

Dyskusja o przyszłości Brexitu zepchnęła w cień rozterki rynku związane z kondycją gospodarek wschodzących i wojnami handlowymi. Funt odbija, a zanim euro. Lepiej mają się aktywa ryzykowne. Problemy jednak nie wyparowały, więc nie można tracić czujności.

Poniedziałek był na rynkach dość spokojny. Złoty, podobnie jak inne waluty rynków wschodzących, nieco zyskiwały przy jednocześnie słabszym dolarze. Wyróżniał się funt, zyskujący w nadziei na osiągnięcie porozumienia w terminie.

W poniedziałek dolar zaczął oddawać zdobycze z piątkowego popołudnia, kiedy to został wsparty lepszymi danymi Departamentu Pracy. Dynamika płacy godzinowej na poziomie 2,9 proc. r/r niewątpliwie cieszy, ale w obecnej chwili nie zmienia dużo w perspektywach potencjalnych posunięć FED w 2019 r. Tu więcej powie komunikat po wrześniowym posiedzeniu. Tymczasem kolejne dwie podwyżki stóp (do grudnia) są w zasadzie uwzględnione w wycenie dolara.

Rynkowe konwersacje dalej krążą wokół sporów handlowych, szczególnie gdy prezydent Trump rzuca nowe groźby w stronę Chin. Pozostajemy w stanie podwyższonego napięcia, ale bez silnych reakcji aktywów. Jednak cechy rynku pozostają niezmienne: silny USD, słaby AUD i waluty rynków wschodzących. Nie jest to też dobry czas na wzrost indeksów i złota.