orzecznictwo nsa (strona 74 z 83)

Bieg 21-dniowego terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) rozpoczyna się z dniem podania go do publicznej wiadomości.

Spółka komandytowa powstała w wyniku przekształcenia spółki cywilnej, której wspólnicy prowadzili działalność gospodarczą na podstawie udzielonego im zezwolenia na prowadzenie apteki, o jakim mowa w art. 99 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r., Nr 45, poz. 271) pozostaje, w rozumieniu art. 553 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), podmiotem tego zezwolenia.

1. Dla dokonania rozstrzygnięcia czy dany przekaz jest reklamą produktu leczniczego w rozumieniu art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, decydujące znaczenie ma jego treść, a nie nazwa, umiejscowienie w bloku emisji, czy też czas jej trwania 2. Sponsoring stanowi instrument odrębny od reklamy pod względem celów, jakim służy, jak również formy. Za podstawową różnicę między sponsoringiem a reklamą uważa się - w przypadku sponsoringu - brak elementu nacisku na promocję określonych, pochodzących od sponsora towarów, czy usług.

Sądy administracyjne nie są uprawnione do kontroli działań sądu powszechnego.

1. Spór między samorządowym kolegium odwoławczym a ministrem jest sporem kompetencyjnym w rozumieniu art. 22 § 2 K.p.a., a nie sporem o właściwość, o którym mowa w art. 22 § 1 pkt 9 K.p.a. 2. W sprawach dotyczących nieruchomości będących własnością gminy samorządowe kolegium odwoławcze stało się organem wyższego stopnia w stosunku do terenowych organów administracji państwowej, które wydały decyzję przed dniem 27 maja 1990 r.

Zatrudnienia w przedsiębiorstwie komunalnym, a następnie w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zarządzającej nieruchomościami nie można uznać za działalność w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Pojęcia "profesor" i "doktor habilitowany nauk prawnych" winny być interpretowane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki /Dz.U. nr 65 poz. 595/. Powyższym osobom zwolnienie od przymusu adwokackiego przysługuje niezależnie od tego, czy i gdzie są zatrudnione. Natomiast nie ma wśród osób wymienionych w art. 175 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ osoby z tytułem naukowym doktora nauk prawnych, dlatego skarga kasacyjna sporządzona przez taką osobę podlega odrzuceniu.

W art. 23 par. 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny /Dz.U. nr 23 poz. 117 ze zm./, chodzi o sprawdzenie prawdziwości zgłoszonej ceny, a nie o ustalenie wartości towaru sprowadzonego na polski obszar celny. Skoro w art. 23 par. 7 Kodeksu celnego chodzi o sprawdzenie prawidłowości zgłoszonej ceny, a nie o ustalenie wartości sprowadzonego towaru, to jest oczywiste, że dane pochodzące z rynku polskiego nie mogą stanowić uzasadnionej przyczyny zakwestionowania wiarygodności dokumentów służących do określenia wartości celnej, dokumentujących transakcję dokonana na innym rynku.

1. Status uchodźcy otrzymują osoby, które żywią uzasadnioną obawę przed prześladowaniem z powodów określonych w konwencji. Dodana do elementu obawy - subiektywnego stanu umysłu - cecha "uzasadniona" oznacza, że nie tylko stan umysłu zainteresowanej osoby decyduje o statusie uchodźcy, lecz że stan ten musi być uzasadniony przez sytuację obiektywną. 2. Nie uzasadnia przyznania statusu uchodźcy także powoływanie się na uzasadnione obawy przed prześladowaniem ze względu na narodowość czeczeńską. Zjawiska łamania prawa, represje i restrykcje administracyjno-policyjne w Czeczenii są wynikiem wojny domowej. Los ludności cywilnej pochodzenia czeczeńskiego wynika nie z uprzedzeń narodowych, ale z konfliktu zbrojnego, jakim dotknięty jest kraj.

Zastosowanie trybu zmiany statutu do dokonania zmian i przekształceń samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej stanowi naruszenie prawa, które jest podstawą do zastosowania sankcji nieważności uchwały.

Minister infrastruktury może badać, czy komisja egzaminująca kandydatów na rzeczoznawców majątkowych prawidłowo ocenia wyniki ich prac.

Strona ma prawo do przytaczania nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych w postaci nowej argumentacji. Art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ nie uprawnia natomiast do późniejszego po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozszerzenia postaw kasacyjnych, czy też ich późniejszego powoływania /określenia, precyzowania/.

W zakresie właściwości sądów administracyjnych nie leży kontrola zgodności z prawem orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne.

Treść art. 5 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji /Dz.U. nr 169 poz. 1386/ nie pozwala na udzielenie informacji na wniosek zainteresowanego w trybie określonym w art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. nr 112 poz. 1198 ze zm./, jeżeli informacja ma dotyczyć Polskiej Normy w rozumieniu przepisów ustawy o normalizacji.

Związek międzygminny może zatwierdzić regulamin i taryfy zaopatrywania zbiorowego w wodę tylko dla gmin wchodzących w skład związku. Jeżeli w wodę będą zaopatrywane na tej podstawie także inne gminy, to one same muszą podjąć stosowne uchwały.

Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Decyzje odmowne ze swej istoty zasadniczo nie nadają się do wykonania, co nie pozbawia wnoszącego skargę do sądu administracyjnego prawa do złożenia wniosku w trybie art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Wydanie orzeczenia o deportacji cudzoziemca nie stanowi wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy.

Niedopuszczalność skargi powoduje jej odrzucenie.

Brak odniesienia się przez sąd administracyjny, wydający wyrok zaskarżony skargą kasacyjną przy ocenie zaistnienia bezprzedmiotowości decyzji o wydaleniu cudzoziemca, do postanowień Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. /Dz.U. 1993 nr 61 poz. 284/, zwłaszcza wobec stawianych przez stronę w tym względzie jednoznacznych zarzutów, może być oceniony jako naruszenie art. 328 par. 2 Kpc w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wniesienie przez wojewodę skargi do sądu, w trybie art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /t.j. Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./, jest wykonywaniem uprawnień nadzorczych. Skoro tak, to stroną postępowania sądowego, zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jak i Naczelnym Sądem Administracyjnym może być wyłącznie gmina.

Zaklasyfikowanie przez Główny Urząd Statystyczny wyrobu do grupy towarów nie może być zaskarżane do sądu administracyjnego.

ontrola orzeczeń sądów powszechnych nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

O przyznaniu statusu uchodźcy nie decyduje pochodzenie z kraju, gdzie są represje, lecz indywidualne zagrożenie. Sam fakt przyjazdu z Czeczenii nie wystarczy.

Organem właściwym do rozpoznania skargi na orzeczenie komisji do spraw służby zastępczej jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Termin z art. 136 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych /t.j. Dz.U. 2003 nr 15 poz. 148 ze zm./ odnoszący się do udzielenia absolutorium ma charakter terminu instrukcyjnego.