Gigantyczne zapasy ropy. Tak Chiny przygotowały się na kryzys

Przez cieśninę Ormuz transportowanych jest obecnie około 6-7 mln baryłek ropy dziennie, czyli ponad 40 proc. wolumenu sprzed wojny – podała w czwartek agencja Associated Press. Zaznaczono, że większość statków pokonuje cieśninę nocą, z wyłączonymi systemami nawigacyjnymi. Dla porównania – przed wojną przez cieśninę Ormuz transportowano około 15 mln baryłek ropy dziennie.

Aby utrzymać dostawy, Arabia Saudyjska i inni producenci z regionu zaczęli korzystać z osłanianych przez marynarkę wojenną USA tras w cieśninie położonych bliżej wybrzeża Omanu. Kolejne 2 mln baryłek omija cieśninę emirackim rurociągiem prowadzącym do Fudżajry nad Zatoką Omańską.

Blokada Ormuzu uderzyła również w Chiny, które kupowały przed konfliktem na Bliskim Wschodzie głównie ropę z Iranu. Dziennikarz Bloomberga Javier Blais zwrócił uwagę, że od początku kryzysu w marcu 2026 r. Pekin wciąż importuje znacznie mniej ropy niż w przeszłości, ale zmienił kierunki dostaw.

Do czerwca br. chiński import ropy drogą morską spadł do najniższego od 10 lat poziomu 5,8 mln baryłek dziennie. (...) Zniknęła irańska ropa, którą Pekin kupował po zaniżonych cenach na czarnym rynku pomimo sankcji amerykańskich. Aby ją zastąpić, Chiny kupują więcej na otwartym rynku, wywierając presję na główne centra cenowe – ocenił komentator Bloomberga ds. surowców i energetyki.

Jak już informowaliśmy, według danych JLC International w połowie września zapasy benzyny u chińskich państwowych dostawców paliw spadły o 2,9 proc., osiągając najniższy poziom od 2022 r. Z kolei analitycy Energy Aspects Ltd. w Londynie ostrzegli, że w związku z trudną sytuacją na rynku wewnętrznym rośnie ryzyko, iż Pekin w czwartym kwartale ponownie ograniczy miesięczny eksport czystych produktów (ropopochodnych) do około 1,2 mln ton. Rząd chiński ściśle kontroluje wolumeny paliw, które tamtejsze rafinerie mogą eksportować.

Sytuację chińskich rafinerii dodatkowo skomplikowała amerykańska blokada irańskich portów. Wskutek niej Pekin utracił dostęp do preferowanej irańskiej ropy i został zmuszony do szukania alternatywnych źródeł, m.in. w Afryce i Ameryce Łacińskiej, co wywindowało premie cenowe za te ładunki.

źródło: Bloomberg