Imprezy integracyjne można wrzucić w koszty

Spotkania pracowników służą zwiększeniu osiąganego przez firmę przychodu - uznaje Ministerstwo Finansów. Dlatego opłacone za nie rachunki można bez obaw zaliczyć w koszty uzyskania przychodów.

Coraz popularniejsze imprezy integracyjne pomagają w zwiększeniu efektywności pracy podatników, lepszym związaniu ich z pracodawcą oraz poprawie atmosfery w pracy. W związku z tym koszty ponoszone przez zakład pracy na organizację takich imprez przyczyniają się bezpośrednio do zwiększenia jego przychodów. Wydatki na sfinansowanie przez pracodawcę spotkania dla zatrudnionych należą do tak zwanych kosztów pracowniczych, obejmujących przede wszystkim: wynagrodzenie zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, jak również wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych.
ZOBACZ TAKŻE:
Czy warto inwestować w integrację pracowników?
"Wydatki związane z imprezą integracyjną pracowników nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu.
A zatem, jeśli poniesiony na spotkanie integracyjne wydatek został sfinansowany ze środków obrotowych, nie mieści się w zakresie działalności socjalnej oraz spełnia warunki, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - to wydatek taki stanowi koszt uzyskania przychodu." - informuje resort finansów.
Powyższe stanowisko jest także prezentowane przez Ministerstwo Finansów w pismach: nr PB3/GM-8213-298/058/1680 z dnia 30 grudnia 2005 roku oraz nr DD6-8213-279/GM/06/552 z dnia 23 sierpnia 2006 roku.
Według opinii fiskusa: generalnie można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Konstrukcja kosztów uzyskania przychodu oparta jest zatem na swoistej klauzuli generalnej, zgodnie z którą podatnik ma możliwość odliczania dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
_ Podstawa prawna: art. 22 ust. oraz art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku nr 14, poz. 176 ze zm. ). _