Pracownikowi za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy z powodu choroby przysługuje wynagrodzenie finansowane ze środków pracodawcy. Od 34 dnia niezdolności pracownik nabywa prawo do zasiłku chorobowego finansowanego z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W przypadku gdy niezdolność do pracy pracownika trwa na przełomie roku kalendarzowego, rodzaj świadczenia otrzymywanego przez niego od 1 stycznia zależy od tego, czy w ostatnim dniu poprzedniego roku kalendarzowego pracownik miał prawo do wynagrodzenia za okres choroby, czy też miał już prawo do zasiłku chorobowego.
DLA CIEBIEWolność czy pieniądze? Zawsze płacisz jakąś cenę - Alina Sztoch II Pierwsza Praca #2
Jeżeli 31 grudnia pracownik miał prawo do wynagrodzenia chorobowego, od 1 stycznia pracownikowi temu nadal przysługuje wynagrodzenie. Jeśli natomiast pracownik w dniu 31 grudnia otrzymywał zasiłek chorobowy, od 1 stycznia pracownikowi temu nadal przysługuje zasiłek chorobowy za cały okres nieprzerwanej niezdolności do pracy.
Jeżeli w niezdolności do pracy pracownika wystąpi przerwa, po przerwie pracodawca jest zobowiązany wypłacić pracownikowi wynagrodzenie za okres do 33 dni choroby. Okres ten powinien być liczony dla tego pracownika nie od 1 stycznia, lecz od pierwszego dnia niezdolności do pracy, przypadającej po przerwie.
PRZYKŁAD
Podstawa prawna:
§ art. 92 Kodeksu pracy
§ art. 11 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.)
