Nowy przedsiębiorca może bardziej obniżyć podatek przy kupnie auta

Kupując samochód firmowy nowy przedsiębiorca ma większe możliwości wyboru korzystnej dla siebie metody amortyzacji niż przedsiębiorca prowadzący firmę dłużej niż dwa lata. Może skrócić okres rozliczenia inwestycji w kosztach i obniżyć podatek. Preferowane przez fiskusa są samochody ciężarowe.

Zakup samochodu rozlicza się w kosztach z reguły w ciągu 5 lat. Nowi przedsiębiorcy mogą jednak skorzystać z jednej z pięciu sposobów amortyzacji: jednorazowej, liniowej, degresywnej, z indywidualnie ustalonymi stawkami oraz amortyzacji dla samochodów używanych intensywnie. Wybierając metodę amortyzacji trzeba uwzględnić zarówno bieżącą sytuację finansową firmy, jak i jej plany na przyszłość. Ważny jest też rodzaj auta- ten czynnik warunkuje, która metoda będzie możliwa.

Najbardziej powszechna jest metoda liniowa. Można nią amortyzować zarówno samochody osobowe, jak i ciężarowe. Jest dostępna dla wszystkich przedsiębiorców bez względu na ich status podatkowy. Dokonując amortyzacji liniowej rozkładamy ciężar zakupu samochodu równomiernie na 5 lat, czyli stosujemy stawkę 20%.

Gdy jednak przedsiębiorca używa samochodu bardziej intensywnie od przeciętnej może przyspieszyć amortyzację, stosując w tym okresie podwyższony współczynnik, ale maksymalnie 1,4. Przepisy nie definiują jednak, co to znaczy używanie intensywne, zatem przedsiębiorca musi dokonać takiej oceny we własnym zakresie, co może być pewnym problemem. Dokonując takiej _ przyspieszonej _ amortyzacji można zastosować stawkę wynoszącą maksymalnie 28%. W ten sposób można przyspieszyć czas rozliczenia w kosztach zarówno samochodu ciężarowego, jak i osobowego. Jednak gdy zmienią się warunki uzasadniające podwyższenie stawki trzeba ją obniżyć od następnego miesiąca.

Przedsiębiorca rozpoczynający działalność gospodarczą (o ile w roku rozpoczęcia działalności, a także w okresie dwóch lat poprzedzających nie prowadził działalności gospodarczej, a także gdy działalności nie prowadził małżonek, gdy istniała między nimi wspólność ustawowa) może zdecydować się na amortyzację jednorazową i dokonać całego odpisu już w miesiącu, w którym samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (jest to metoda dostępna także dla tzw. małych podatników).

Dla możliwości skorzystania z tego rozwiązania nie ma znaczenia czy zakup będzie finansowany ze środków własnych podatnika, kredytu czy też będzie stanowił przedmiot leasingu. Rozwiązanie to pozwala na zmniejszenie podatku dochodowego w czasie, w którym przedsiębiorca dokonuje istotnych inwestycji na uruchomienie lub rozszerzenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej. Ten rodzaj amortyzacji nie jest niestety dostępny w przypadku zakupu samochodu osobowego.

Jeżeli przedsiębiorca woli jednak zainwestować w nieco tańszy samochód używany (czyli taki, który przed nabyciem był używany przez minimum 6 miesięcy) będzie mógł indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne. Ustalając stawki należy jednak uwzględnić, że minimalny okres amortyzacji dla środków transportu wynosi 2,5 roku. Co ważne w ten sposób można amortyzować także auto osobowe. Poza samochodami używanymi w taki sposób można także amortyzować tzw. ulepszone pojazdy (o ulepszeniu można mówić, gdy wydatki poniesione przez podatnika stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej pojazdu; przykładem _ ulepszenia _ może być zakup klimatyzacji do samochodu, zamontowanie instalacji gazowej czy zwiększenie mocy silnika).

Metoda degresywna przyspieszy amortyzację w pierwszych latach dokonywania odpisów. Niestety, podobnie jak jednorazowa amortyzacja, nie jest możliwa w odniesieniu do samochodu osobowego. Kupując samochód ciężarowy można zwiększyć stawkę z wykazu maksymalnie o współczynnik 2,0. Przy tej amortyzacji nie ma natomiast ograniczenia podmiotowego. Jest ona dostępna dla wszystkich podatników.

Podejmując decyzję o amortyzacji jednorazowej trzeba pamiętać, że łączna kwota wydatków podlegających tej amortyzacji w całym roku podatkowym nie może przekroczyć równowartości 50 000 euro, co zgodnie z zastosowaniem wskazanego w ustawie sposobu przeliczenia, w roku 2013 stanowi kwotę 205 000 zł. (w przyszłym roku będzie to 211 000 zł). W praktyce może się zdarzyć sytuacja, w której wartość zakupionego składnika będzie częściowo przekraczać dopuszczalny limit. W takim przypadku nie ma przeszkody by przedsiębiorca dokonał amortyzacji części tego środka (do wartości mieszczącej się w limicie) na zasadach jednorazowego odpisu, a pozostałą część zamortyzował w latach następnych na zasadach ogólnych.

To jednak nie koniec. Bardzo istotną informacją dla tych przedsiębiorców, którzy korzystali lub będą chcieli korzystać z innych form pomocy de minimis, np. dotacji, jest pilnowanie ogólnego limitu pomocy de minimis.

Wysokość maksymalnego wsparcia udzielanego przedsiębiorcy w ramach pomocy de minimis jest określona w rozporządzeniu Komisji Europejskiej (rozporządzenie w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis) i jest taki sam we wszystkich państwach członkowskich Wspólnoty Europejskiej: wsparcie de minimis nie może przekroczyć 200 tys. euro w ciągu trzech lat. Co ważne, do ustalonej puli wlicza się wszelkie wsparcie uzyskane przez przedsiębiorcę, bez względu na jego formę czy cel. Niższy limit przewidziany został dla przedsiębiorców działających w sektorze transportu drogowego. Muszą oni pilnować, aby łączna wartość uzyskanej przez nich pomoc nie przekroczyła 100 tys. euro. Są to kwoty brutto, czyli zawierają w sobie ewentualne podatki. Wartości te ustala się, biorąc pod uwagę pomoc udzieloną w danym roku oraz w dwóch latach poprzedzających. Obliczając wysokość pomocy de minimis, dokonuje się przeliczenia na euro według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu
udzielenia pomocy.