Sprawdź, jak rozliczać koszty wysyłki towaru

Dla potrzeb podatkowych, koszty przesyłki można rozliczyć poprzez:

• ukrycie ich w cenie towaru,
• ujęcie ich jako wyszczególnioną pozycję,
• poniesienie ich w imieniu kupującego na podstawie upoważnienia.

Większość przedsiębiorców decyduje się na pierwszy lub drugi sposób rozliczenia kosztów przesyłki, które mają zastosowanie m.in. w przypadku firm kurierskich. Natomiast trzecia z wymienionych metod znajduje w praktyce zastosowanie w przypadku usług Poczty Polskiej.

Na przestrzeni ostatnich lat zarówno sądy, jak i urzędy skarbowe w różny sposób ujmowały kwestię wykazania kosztów przesyłki na dowodzie sprzedaży. Niektóre orzeczenia mówiły, że koszty wysyłki powinny być wykazywane jako samoistne, a co za tym idzie opodatkowane 23-proc. stawką podatku VAT, dotyczącą usług kurierskich. Inne zaś opiniowały, że takie koszty powinny być ściśle powiązane z rodzajem dostarczanego towaru, a w konsekwencji objęte stawką podatku VAT dotyczącą tego sprzedawanego produktu. Ostatecznie, pod wpływem prawa unijnego, obowiązuje ta druga zasada.

Zgodnie z Ustawą o VAT, _ podstawą opodatkowania jest obrót _. Przepisy definiują obrót, jako kwotę należną przedsiębiorcy z tytułu dokonanej sprzedaży pomniejszoną o należny podatek, zaś _ należność _ obejmuje swym zasięgiem całe świadczenie. W konsekwencji, na tę należność składa się nie tylko cena towaru, ale również wszelkiego rodzaju usługi związane z dostarczeniem towaru, w tym koszty wysyłki. Co za tym idzie, towar i jego wysyłkę należy traktować całościowo. Taki sposób pojmowania przesyłki towaru został ugruntowany zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Bydgoszczy 24.04.2012 r., I SA/Bd 192/12), jak również w indywidualnych interpretacjach przepisów wydawanych przez izby skarbowe.

Konsekwencją powyższego poglądu jest to, że koszty przesyłki produktu sprzedawanego za pośrednictwem Internetu, powinny być rozliczane według stawki podatku VAT dotyczącej samego produktu. W przypadku towarów objętych stawką 23 procent nie ma to znaczenia, ponieważ stawka dla usług kurierskich jest taka sama. Natomiast wyraźne korzyści takiego rozwiązania uwidaczniają się w handlu towarami opodatkowanymi w sposób preferencyjny, np. niektórymi produktami spożywczymi objętymi stawką VAT w wysokości 5 procent.

W świetle powyższego, ujęcie kosztu wysyłki towaru jako odrębnej pozycji na fakturze lub paragonie nie ma znaczenia. I tak bowiem obowiązuje jedna stawka podatkowa. Nie ma przy tym znaczenia czy przedsiębiorca korzysta z usług prywatnej firmy kurierskiej, czy z usług Poczty Polskiej. Niemniej jednak przyjmuje się, z uwagi na zasady prawidłowej księgowości, że koszty te winny być ujęte jako jedna pozycja razem z ceną towaru.

Pełnomocnictwo przy przesyłce pocztowej

Metoda rozliczania kosztów wysyłki za pomocą pełnomocnictwa może być stosowana w przypadku korzystania z usług każdej firmy kurierskiej. W praktyce jednak taka metoda jest korzystna w odniesieniu do przesyłek pocztowych. Dzieje się tak, ponieważ Poczta Polska jest zwolniona z podatku VAT (czego nie należy mylić ze stosowaniem stawki w wysokości 0 procent). Przedsiębiorca korzystający z usług Poczty Polskiej jest zobowiązany do naliczenia klientowi 23 procent stawki podatku VAT za przesyłkę, podczas gdy poczta tego podatku nie nalicza.

Powyższy problem można ominąć poprzez wystąpienie w roli pośrednika pomiędzy klientem, a pocztą, na mocy stosownego pełnomocnictwa. W takim przypadku, przedsiębiorca na mocy udzielonego mu przez klienta upoważnienia, zawiera z firmą kurierską (pocztą) umowę o świadczenie usługi przesyłkowej. Wówczas to nabywca jest stroną umowy dotyczącej przesyłki towaru, a nie sprzedawca. W konsekwencji wszelkiego rodzaju obowiązki podatkowe (w tym konieczność uiszczenia podatku VAT) spoczywają na kliencie i poczcie. Przedsiębiorca nie ma obowiązku wykazywania kosztów przesyłki na fakturze lub paragonie. Natomiast pobrane od klienta pieniądze na opłacenie przesyłki nie są traktowane jako przychód przedsiębiorcy, lecz jako środki powierzone w celu zawarcia umowy z pocztą. Co za tym idzie, w przypadku wpłaty przez klienta kwoty przewyższającej koszt przesyłki, wynikającą z tego tytułu różnicę należy zwrócić.

Wykazanie kosztów przesyłki do celów podatku dochodowego

Jeżeli przedsiębiorca nie korzysta z opisanego powyżej mechanizmu upoważnienia, rozliczając przesyłkę towaru w KPiR powinien wykazać zarówno przychód, jak i koszt.

Zgodnie z wytycznymi Ministra Finansów, pieniądze wpłacone przez klienta na poczet ceny zakupu produktu i kosztu przesyłki należy traktować jako jednolity przychód. Co za tym idzie, całą związaną z tym kwotę (fakturę VAT dotyczącą sprzedaży) sprzedawca powinien wykazać w VII kolumnie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Z kolei wydatki poniesione przez przedsiębiorcę związane z zakupem usług pocztowych lub kurierskich, należy ująć odpowiednio w kolumnie X KPiR, a zatem w miejscach dotyczących kosztów uzyskania przychodu.

Czytaj więcej w Money.pl