WDT, czyli wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów

Wewnątrzwspólnotową dostawą towarów określamy wywóz towarów z terytorium kraju państwa członkowskiego Unii Europejskiej do innego kraju członkowskiego Unii Europejskiej. Wywóz taki musi być przeprowadzony do firmy rozliczającej VAT.

Żeby udokumentować wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (WDT) trzeba do transakcji wystawić fakturę. Różni się jednak ona od tradycyjnych faktur. Oprócz zwykłych elementów znanych z "normalnych faktur VAT", w przypadku WDT należy na takiej fakturze dopisać dodatkowe informacje.

Faktura powinna zawierać:

• imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
• numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy;
• numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
• dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury,
• nazwę towaru lub usługi;
• ilość towaru lub zakres wykonanych usług;
• cenę jednostkową towaru lub usługi;
• stawkę podatku;
• sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku;
• kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
• kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

W przypadku wystawienia faktury WDT trzeba na niej zawrzeć dodatkowe dane. Podstawową wartością będzie numer VAT UE podatnika, który sprzedaje towar, a także ważny numer identyfikacji odbiorcy. VAT UE to numer, do którego dodaje się dwuliterowy kod kraju. Od tej zasady są wyjątki. Dotyczą one np. wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.

Jeśli faktura jest wystawiona w walucie obcej, to trzeba ją przeliczyć na polskie złote zgodnie ze średnim kursem NBP z dnia poprzedzającego dostawy lub sprzedaży.

W przypadku WDT może skorzystać z 0 proc. stawki VAT, jednak przy jej zastosowaniu podatnik musi wykazać dokumentację, która potwierdza, że towary zostały dostarczone na terytorium państwa należącego do UE. Tymi dokumentami mogą być:

• dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika realizującego wywóz towarów, potwierdzające, że towary zostały przetransportowane na terytorium państwa należącego do UE;
• specyfikacja poszczególnych sztuk załadowanego towaru zawierająca jego parametry, rodzaj, pochodzenie, strukturę, przeznaczenie itp. Wykaz poszczególnych elementów ma na celu identyfikację przewożonego towaru.

Jak już zostało wspomniane, w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, na fakturze muszą się znaleźć dodatkowe, wyróżniające taką transakcję dane. Faktura stwierdzająca WDT z zasady powinna zawierać dodatkowo numer VAT UE podatnika dokonującego dostawy, a także właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla* transakcji wewnątrzwspólnotowych*, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy. Numer ten zawiera dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Zasada ta zawiera wyjątki, dotyczące m.in. wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu.