Prezydent Andrzej Duda podpisał ustawy dot. Brexitu bez umowy

"Ustawa z dnia 15 marca 2019 r. określa zasady prowadzenia działalności przez niektóre podmioty rynku finansowego w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie drugie Traktatu o Unii Europejskiej" - czytamy w informacji.

Według Kancelarii, m.in. w art. 2 ustawy, bankowi zagranicznemu mającemu siedzibę na terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Gibraltaru stworzono możliwość kontynuowania wykonywania umów kredytu zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy przez ten podmiot jako instytucję kredytową, prowadzącą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział lub w ramach działalności transgranicznej, do dnia: wygaśnięcia tych umów; przeniesienia portfela kredytów wynikających z tych umów na rzecz banku krajowego, oddziału banku zagranicznego lub instytucji kredytowej, uprawnionych do wykonywania działalności polegającej na udzielaniu kredytów na terytorium RP; uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności na terytorium RP w formie oddziału banku zagranicznego; utworzenia banku krajowego w formie spółki akcyjnej z odpowiednim stosowaniem przepisów art. 42a-42e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187, ze zm.; dalej: Prawo bankowe)
- nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy (ust. 1).

"Działając na podstawie powyższego przepisu, bank zagraniczny nie może jednak: zawierać nowych umów kredytu; przedłużać zawartych umów kredytu; podwyższać kwoty środków pieniężnych udostępnianych kredytobiorcy na podstawie zawartej umowy kredytu; dokonywać zmian umów kredytu zwiększających poziom ryzyka obciążającego bank (ust. 2)" - czytamy także.

Kolejna ustawa dotyczy uregulowania niektórych spraw związanych z uznawaniem kwalifikacji zawodowych w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej.

"Ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o uregulowaniu niektórych spraw związanych z uznawaniem kwalifikacji zawodowych w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej określa - w przypadku tzw. bezumownego brexitu - sytuację obywateli Rzeczypospolitej Polskiej oraz obywateli pozostałych państw Unii Europejskiej, podejmujących pracę w Polsce, którzy nabyli kwalifikacje zawodowe w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej" - czytamy także.

Trzecia ustawa z dnia 15 marca 2019 r. reguluje niektóre sprawy w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej bez zawarcia umowy wyróżnia m.in. trzy grupy postanowień.

Pierwsza to przepisy, które normują status pobytowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i członków ich rodzin niebędących jednocześnie obywatelami innych państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w okresie bezpośrednio następującym po wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa z UE i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Druga grupa przepisów to przepisy zmieniające sześć innych ustaw i mające na celu ustanowienie na stałe nowych podstaw prawnych do uzyskiwania uprawnień przez obywateli Zjednoczonego Królestwa i członków ich rodzin, którzy przed wystąpieniem tego państwa z UE korzystali na terytorium RP ze swobody przepływu osób.

Trzecia grupa zawiera przepisy intertemporalne.

Wszystkie powyższe ustawy wejdą w życie z dniem wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej bez zawarcia umowy, o której mowa w art. 50 ust. 2 zdanie drugie TUE.