Długi poręczycieli warte już niemal pół miliarda złotych

Niesolidnym dłużnikiem można zostać także przez poręczenie kredytu innej osobie, która zaprzestaje spłaty – wskazuje „Gazeta Polska Codziennie”. Z danych BIG InfoMonitora wynika, że ponad 36 tys. osób nie spłaca w ten sposób cudzych długów, wartych blisko 500 mln zł.

W ciągu ostatnich czterech lat liczba kredytów z poręczeniem zmniejszyła się o ponad połowę. Jednak od początku tego roku widać tendencję wzrostową takich zaległości.

Obecnie w rejestrze dłużników znajduje się ponad 36 tys. osób, które po tym jak zdecydowały się stać poręczycielami, z czasem miały się włączyć do spłacania kredytu, ale tego nie zrobiły. Obecnie mają ponad 483 mln zł zaległości z tytułu poręczenia cudzego zobowiązania. Średnio na osobę przypada 13 404 zł.

CZYTAJ: Mogą unieważnić długi i uchronić przed komornikiem. "Gramy na wymęczenie wroga"

Z danych Biura Informacji Kredytowej wynika, że w minionym roku poręczenia udzieliło 309 tys. osób. Podżyrowali oni 255 tys. kredytów. 11,5 proc. kredytów z poręczycielami było spłacanych z opóźnieniem przekraczającym 90 dni.

W momencie, w którym decydujemy się poręczyć za daną osobę stajemy się współodpowiedzialni za spłatę cudzych długów. Jeżeli osoba, za którą poręczyliśmy nie uregulowała własnych zobowiązań, ucierpi na tym nasza własna historia kredytowa i wizerunek płatnika. Nawet w sytuacji, gdy solidnie obsługujemy własne rachunki i kredyty.

Paragraf 1. art. 876 kc stanowi, że za pośrednictwem umowy poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie w sytuacji, gdyby dłużnik go nie wykonał. Trzeba zaznaczyć, iż przepis nie ogranicza się wyłącznie do ściśle określonej kategorii jak na przykład zobowiązań wynikających z zawarcia umowy pożyczki.

Poręczeniem może być praktycznie każde zobowiązanie, nawet z jednostronnej czynności prawnej, bezpodstawnego wzbogacenia czy czynu niedozwolonego.

ZOBACZ: * *Jak Polacy inwestują w nieruchomości. Różnice między miastami są widoczne

Choć w praktyce poręczenie jest najczęściej wykorzystywane do zabezpieczenia zobowiązań z umów pożyczki i kredytu, może być również niepieniężne. Możliwe jest poręcznie zarówno za całe zobowiązanie, jak i za jego część.

Oświadczenie poręczyciela powinno być złożone pisemnie pod rygorem nieważności. Oznacza to, że nie można poręczyć za kogoś słownie, nawet jeżeli nastąpiłoby to w obecności świadków. Nie można też udzielać poręczenia np. faksem.

Oświadczenie należy złożyć na odpowiednim formularzu, co jest stosowane w praktyce banków. Umowa poręczenia ma klarownie wskazywać osobę wierzyciela. Ma z niej też jednoznacznie wynikać, że osoba składająca oświadczenie zobowiązuje się wykonać zobowiązanie względem dłużnika, jeżeli on tego nie uczyni.

Dłużnik może posiadać kilku poręczycieli, jednak nie oznacza to, iż ich odpowiedzialność będzie wówczas mniejsza. W razie kłopotów ze spłatą długu bank może zwrócić się do poręczycieli według własnego uznania, choć większe grono żyrantów gwarantuje większe szanse na spłatę mniejsze części długu przez każdego z nich.

Poręczyciele powinni pilnować, żeby w umowie kredytowej znalazł się zapis o rozłożeniu zobowiązań oraz maksymalnej kwocie poręczenia. W innej sytuacji bank może obciążyć całą kwotą jedną osobę. W sytuacji, gdy kredyt jest spłacany zgodnie z umową, a kredytobiorca przedstawi bankowi inną formę zabezpieczenia kredytów (i bank ją zaakceptuje), poręczyciel ma prawo wycofać się z poręczenia.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl