W jakich sytuacjach nie trzeba rozliczać PIT?

Obowiązek składania PIT-u nie ciąży na podatnikach, których jedyny lub wszystkie dochody w ciągu roku podatkowego zostały rozliczone z fiskusem na zasadzie stałej wysokości ryczałtu, są wymienione w ustawie o dochodach zwolnionych z podatku lub na podstawie rozporządzenia zaniechano w ich przypadku poboru podatku.

Podatnicy nie muszą składać deklaracji PIT, gdy w ciągu roku wykonywali obowiązki na podstawie jednej lub kilku umów zleceń, z których żadna nie opiewała na więcej niż 200 zł. Dzieje się tak, ponieważ w takich przypadkach dochód rozliczany jest ryczałtowo. Płatnik odprowadza na rzecz podatnika składkę w wysokości 18 proc. przychodu, która jest ostatecznym rozliczeniem z fiskusem.

Brak obowiązku składania zeznania PIT dotyczy także osób, które w danym roku podatkowym uzyskały jedyny przychód z racji wygranych w grach losowych, konkursach i zakładach wzajemnych, ewentualnie otrzymały nagrody pieniężne albo rzeczowe, a następnie opłaciły podatek zryczałtowany w wysokości 10 proc. od wygranej czy też otrzymanej kwoty.

Poza tym zdarza się, że opodatkowany przychód zostaje wyjęty spod obowiązku podatkowego, co oznacza, że jeśli jest to jedyny przychód, składanie deklaracji podatkowej okaże się niepotrzebne. Szereg źródeł przychodu zwolnionych z obowiązku podatkowego znajduje się w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wykaz dochodów zwolnionych z opodatkowania PIT zawarty jest w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że podatek od nich w ogóle nie jest płacony, a zatem przychodów tego typu nie trzeba wykazywać w deklaracji PIT.

Ustawa zawiera ponad 30 punktów, w których mowa o przychodach zwolnionych z podatku, z których najważniejsze to:

• renty dla inwalidów wojennych i wojskowych,
• część odszkodowań i zadośćuczynień, odpraw i odszkodowań z racji skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę lub stosunku służbowego,
• pewne rodzaje środków wypłaconych z tytułu ubezpieczeń osobowych lub majątkowych,
• odprawy pośmiertne i zasiłki pogrzebowe,
• świadczenia rodzinne, dodatki do rent rodzinnych dla sierot,
• zapomogi z racji klęski żywiołowej, śmierci, bądź innego zdarzenia losowego, o ile nie przekroczą 2280 zł,
• jednorazowe zasiłki z tytułu urodzenia dziecka,
• dodatki mieszkaniowe,
• wygrane w grach hazardowych, o ile kwoty w ciągu roku nie przekroczą 2280 zł,
• wartość otrzymanych bonów na posiłki pracownicze, jeśli pracodawca takich nie zapewnia,
• diety za czas podróży służbowej pracowników lub osoby niebędącej pracownikiem.

O wypełnianiu PIT mogą zapomnieć również emeryci i renciści, którzy nie chcą rozliczać się z małżonkiem ani skorzystać z ulg. Jeśli chcą natomiast odliczyć od swojego podatku 1% na organizacje pożytku publicznego, są oni zobowiązani poinformować o tym urząd poprzez wypełnienie PIT-OP. Nie oznacza to jednak, że emeryci i renciści są zwolnieni z obowiązku rozliczenia rocznego z fiskusem. Polskie prawo podatkowe zakłada bowiem, że tę grupę podatników ma rozliczać organ rentowy. Gotowy, rozliczony już PIT-40A/11A wysyłany jest przez ZUS lub KRUS w dwóch egzemplarzach: do urzędu skarbowego, a także do emeryta czy rencisty w celach archiwalnych.

Jeszcze do niedawna możliwe było wypełnienie PIT przez pracodawcę po dostarczeniu przez pracownika odpowiedniego wniosku, a potem wstępne zeznanie podatkowe PIT-PFR. Przywileje te jednak zniesiono, a w zamian powstała usługa Twój e-PIT, polegająca na rozliczeniu PIT każdego podatnika, który składa zeznanie się na podstawie PIT-11, PIT-R, PIT-8C i PIT-40A/11A, czyli w druku PIT-37 lub PIT-38.

Od 1 lutego 2021 roku Twój e-PIT znajdziemy w e-Urzędzie Skarbowym. Formularze dostępne są na stronie podatki.gov.pl w zakładce 'Twój e-PIT ", gdzie po zalogowaniu można zaakceptować, edytować, odrzucić lub pozostawić zaznanie bez zmian, a wtedy automatycznie zostanie ono wysłane do urzędu skarbowego w dniu 30 kwietnia, o ile podatnik nie złoży do tego czasu PIT-u w innej formie.

Działalność gospodarcza może być rozliczana z urzędem skarbowym na jeden z czterech sposobów. Metoda wybierana jest przez samego przedsiębiorcę w zależności od sytuacji prawnej przedsiębiorstwa oraz osiąganych przez nie przychodów rocznych. Jednak jedyną formą opodatkowania, która nie wymaga składania zeznań PIT, jest karta podatkowa.

Rozliczenie PIT z fiskusem przy zastosowaniu karty podatkowej polega na regularnym wpłacaniu stałej stawki podatku, obliczanej i wyznaczanej każdego roku przez naczelnika urzędu skarbowego. Podstawą do ustalenia stawki podatku jest rodzaj, miejsce i okres prowadzenia działalności, a także liczba zatrudnianych pracowników. Podatek powinien być wpłacany do 7. dnia roboczego miesiąca, a w grudniu do 28. dnia miesiąca.

Pozostałe formy opodatkowania wymagają złożenia deklaracji PIT za dany rok podatkowy. Działalność opodatkowana na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych rozliczana jest w formularzu PIT-28 do końca stycznia. Dla zasad ogólnych właściwy jest druk PIT-36, a dla podatku liniowego formularz PIT-36L. Oba należy dostarczyć do urzędu skarbowego do końca kwietnia.

Od 2022 roku obowiązują nowe kwoty wolne od podatku. Nie maleją one wraz ze wzrostem dochodów, a ich wysokość pozostaje taka sama dla każdego podatnika rozliczającego się na skali podatkowej.

Najwyższa kwota zwolniona z opodatkowania PIT to 30 000 zł rocznie przy dochodach od 0 zł do 30 000 zł. Oznacza to, że płatnik, który w ciągu roku podatkowego zarobił mniej niż 30 000 zł, nie płaci podatku dochodowego. Czy zatem dotyczy go brak obowiązku składania zeznania rocznego? Nie dotyczy, ponieważ dochód został opodatkowany w świetle prawa, a zaliczki na poczet podatku zostały pobrane. Dostarczenie deklaracji podatkowej pozwoli na uzyskanie zwrotu podatku, czyli odzyskania tych wpłaconych przez płatnika składek.