orzecznictwo nsa (strona 78 z 83)

Rozpoznając wniosek cudzoziemca o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony organ administracyjny nie jest związany wskazaną we wniosku podstawą prawną i zobowiązany jest ocenić zasadność żądania wnioskodawcy w kontekście wszystkich okoliczności faktycznych ujawnionych w toku postępowania, które w świetle przepisów regulujących przesłanki udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony mogą mieć znaczenie dla treści decyzji.

1. Określenie zakresu podmiotowego skargi w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./ nie wyłącza prawa gminy, odrębnego podmiotu władzy publicznej, do zaskarżenia uchwały organu związku międzygminnego, która narusza jej interes prawny, niezależnie od tego czy jest członkiem związku. 2. Zaskarżenie uchwał organów samorządu w sprawach z zakresu administracji publicznej, możliwe jest wyłącznie w trybie określonym w samorządowych ustawach ustrojowych. 3. Okoliczność, że interes prawny naruszony zaskarżoną uchwałą musi mieć oparcie w przepisach prawa materialnego, nie oznacza że naruszenie ustawowego i statutowego trybu podejmowania uchwał nie ma znaczenia prawnego dla oceny legitymacji skarbowej w świetle art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Sąd zważył, że oczywista bezzasadność dotyczy wniosku, a zatem już z samej jego treści wynikać powinno, że wnioskodawca nie powołuje się na okoliczności wskazane w Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, sporządzonej w Genewie w dniu 28 lipca 1951 r. /Dz.U. 1991 nr 119 poz. 515 i 516/. Jednak dla stwierdzenia, że cudzoziemiec przedstawia dane w sposób oczywiście niewiarygodny, z reguły niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, przy czym decyzja w trybie "uproszczonym" winna zostać podjęta przy poszanowaniu zasad rzetelnej procedury, po pełnym wywiadzie statusowym przeprowadzonym przez organ kompetentny w sprawach o nadanie statusu uchodźcy. Obowiązek zastosowania rzetelnej procedury oznacza, że w uzasadnionych przypadkach, dotyczących cudzoziemców, których stan psychofizyczny stwarza domniemanie, że byli poddani przemocy albo będących niepełnosprawnymi, postępowanie o nadanie statusu uchodźcy winno być przeprowadzone zgodnie z wymogami określonymi w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. nr 128 poz. 1176 ze zm./.

W skardze skarżący podniósł, iż około 5 miesięczna przerwa w 2000 r. w pobycie spowodowana była nie tylko zmianą pracy ale także pogorszeniem się stanu jego zdrowia, które wymagało leczenia szpitalnego w Syrii od 20 kwietnia do 15 sierpnia 2000 r. na dowód czego przedstawił kartę informacyjną leczenia szpitalnego oraz zaświadczenie lekarskie z kraju pochodzenia z tłumaczeniem. W związku z tym zarzucił organom orzekającym niezastosowanie art. 64 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach /Dz.U. nr 128 poz. 1175 ze zm./, w myśl którego - pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za nieprzerwany, jeżeli żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 2 miesiące, chyba że przyczyną przerwy było leczenie. Przedstawienie powyższych nowych okoliczności w sprawie dopiero na etapie postępowania sądowego - administracyjnego spowodowało, iż należało dokonać ich oceny w kontekście art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zgodnie z którym - sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Treść przywołanej regulacji stanowi, że niezbędną przesłanką pozwalającą sądowi uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na zaistnienie okoliczności stanowiącej przyczynę wznowienia postępowania jest to, aby powstanie tej okoliczności dało się zakwalifikować jako naruszenie prawa przez organ. Przy czym naruszenie to ma dotyczyć naruszenia prawa procesowego i tylko takie naruszenia mogą prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji.

kryterium stanowiącym podstawę do ubiegania się przez studenta o przyznanie pomocy materialnej w formie stypendium socjalnego jest jego sytuacja finansowa, która musi być trudna a pod pojęciem trudnej sytuacji finansowej należy rozumieć sytuację, gdy osiągany przez niego dochód netto mieści się w przedziale dochodu netto przyjętego przez rektora uczelni uprawniającego do ubiegania się o przyznanie tego stypendium.

Kontrola legalności pobytu cudzoziemców odbywa się w trybie art. 85-87 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach /Dz.U. nr 128 poz. 1175 ze zm./ i w przepisach tych ściśle został określony jej zakres. Ogranicza się do kontroli środków finansowych niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu oraz dokumentów i zezwoleń wymienionych w art. 85 ust. 2 oraz wydanym na podstawie art. 87 ustawy rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu przeprowadzania kontroli legalności pobytu cudzoziemców na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej /Dz.U. nr 146 poz. 1426/. Wynik kontroli, zgodnie z ww. rozporządzeniem, powinien zostać sporządzony w formie notatki - w przypadku stwierdzenia legalności pobytu cudzoziemca na terytorium RP, lub w formie protokołu - w przypadku stwierdzenia nielegalności pobytu. Z przytoczonych unormowań wynika, że oględziny obiektu nie mieszczą się w zakresie kontroli legalności pobytu cudzoziemców, zatem dowód ten powinien zostać przeprowadzony w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z wymogami kodeksu.

Z art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim /t.j. Dz.U. 2000 nr 28 poz. 353 ze zm./ wynika, że ustawodawca odróżnia orzekanie w przedmiocie stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego od orzekania w przedmiocie stwierdzenia utraty obywatelstwa. O ile w decyzji stwierdzającej posiadanie obywatelstwa polskiego /albo odmawiającej stwierdzenia posiadania obywatelstwa/ organ stwierdza, czy wnioskodawca jest obywatelem polskim, o tyle w decyzji dotyczącej utraty obywatelstwa organ rozstrzyga, czy osoba która była obywatelem polskim, utraciła to obywatelstwo. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia utraty obywatelstwa polskiego może dotyczyć także osoby nieżyjącej, jeśli wnioskodawca ma interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa.

I. SPosób wykonywania obowiązków zarządcy wspólnoty mieszkaniowej dokonywany w oparciu o ustawę o własności lokali (...), nie jest ani wykonywaniem władzy publicznej, ani wykonywaniem zadń publicznych. II. Bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej o sposobach gospodarowania środkami wspólnoty mieszkaniowej nie jest objęte kognicją sądów administracyjnych.

Utrata obywatelstwa polskiego na podstawie art. 11 pkt 2 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R.P. Nr 7, , poz. 44 ze zm.) w związku ze "wstąpieniem do służby wojskowej w państwie obcym" bez zgody właściwych organów polskich następowanła nie tylko w razie podjęcia przez obywatela polskiego słuzby wojskowej w obcym państwie w charakterze ochotnika, lecz rowniez w przypadku odbycia przez niego obowiązkowej słuzbowej wojskowej, będacej konsekwencja dobrowolnewgo nabycia przez niego obywatelstwa obcego państwa.

1. Decyzja rozstrzygająca o wniosku o wyrażenie zgody na wznowienie studiów, jest aktem zakładowym zewnętrznym, przesądzającym o nawiązaniu stosunku zakładowego, do którego stosuje się odpowiednio kpa. (art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r.. Prawo o szkolnictwie wyższym - Dz.U. 05/164/1365 ze zm.) 2. Ponowne przyjęcie na studia na ogólnych zasadach rekrutacji na studia wyższe ma zastosowanie wyłącznie do osób, skreślonych z listy studentów I roku studiów. Skarżąca została skreślona z listy studentów po zaliczeniu I roku studiów, zatem ubiegała się o zgodę na wznowienie studiów w oparciu o § 33 ust. 2 Regulaminu studiów Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu , który- a contrario- nie wiąże wznowienia studiów z ogólnymi zasadami rekrutacji na studia wyższe ( jak czyni to § 33 ust. 1 in fine Regulaminu) ani z jakimkolwiek okresem wyznaczonym przez Rektora.

Wyłączone jest uzasadnienie postępowania incydentalno- wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie można wnieść skargi o wznowienie od prawomocnego wyroku sądu kasacyjnego, uchylającego zaskarżony wyrok i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania sadowi I instancji.

W myśl art. 179 ust. 6 ustawy o szkolnictwie wyższym kryterium stanowiącym podstawę do ubiegania się przez studenta o przyznanie pomocy materialnej w formie strypendium socjalnego jest jego sytuacja finansowa, która musi być trudna, a pod pojęciem trudnej sytuacji finansowej należy rozumieć sytuację, gdy osiągany przez niego dochód netto mieści się w przedziale dochodu netto przyjętego przez rektora uczelni uprawniającego do ubiegania się o przyznanie tego stypendium. Pojęcie "samodzielności finansowej" nie stanowi kryterium ubiegania się o stypendium socjalne i zostało użyte przez ustawodawcę jedynie w celu określenia sposobu wyliczenia wysokości dochodu osiaganego przez studenta.

Pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nie jest aktem ani czynnością, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stąd na pismo informujące o pozostawieniu podania bez rozpoznania nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

1. Ocena prawidłowości stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co do charakteru prawnego zaskarżonego aktu dokonywana jwest przez NSA niezalęznie od tego, jak ten akt został zakwalifikowany w skardze kasacyjnej w ramach art. 3 par. 1 pkt 1-4 p.p.s.a., wniesionej do WSA, uznającego, że saskarżony akt nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie należy do żadnego z aktów wymienionych w art. 3 par. 1 pkt 1-4 p.p.s.a.. WSA nie może oddalić skargi kasacyjnej z tej tylko przyczyny, że uzna zaskarżony akt za decyzje administracyjną a nie za akt, o jakim mowa w art. 3 pkt 4 p.p.s.a., tak zakwalifikowany w skardze kasacyjnej. 2. odrzucenie przez instyrtucje finasującą wniosku o przedsiebiorstwa o udzieleniu pomocy finasowej na podstawie par. 13 ust 2 i 3 rozporządzenia ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 sierpnia 2004 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finasowej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego - Wzrost Konkurencyjności Przedsiebiorstw (Dz. U. Nr. 195, poz 2010 ze zm.), z powodu uchybień formalnych, jako kończące postępowanie w sprawie wywołanej tym wnioskiem miałao charakter decyzji administracyjnej.

Orzeczenie Komisji Regulacyjnej do Spraw Gmin Wyznaniowych Żydowskich wydane na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunkach Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. Nr 41, poz. 251 ze zm.) nie jest decyzją administracyjną wydaną przez "inny podmiot " w rozumieniu art. 1 lit 2 Kpa i nie można zaskarzyć go sądu administracyjnego.

1.Skoro spółdzielnia mieszkaniowa nie jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, to tym samym nie ma podstaw do stwierdzenia właściwości sądu administracyjnego do rozpatrzenia skargi na bezczynność Spółdzielni w tym zakresie - art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), 2.Sprawa realizacji uprawnień przysługujących członkom spółdzielni wobec spółdzielni mieszkaniowej zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 Nr 119, poz. 1116 ze zm.) nie jest sprawą z zakresu działania administracji publicznej, która może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Skierowanie kierującego pojazdem silnikowym przez organ kontroli ruchu drogowego tj. komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji na badanie lekarskie na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. a) oraz skierowanie na badanie psychologiczne na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ( tj. Dz. U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) następuje w formie decyzji administracyjnej (art. 104 k.p.a.). Decyzje te podlegają kontroli sądu administracyjnego z mocy art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ). terminy, o jakich mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicz-nych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących prace na stanowisku kie-rowcy (Dz. U. Nr 69, poz. 622) oraz w § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15) są terminami instrukcyjnymi.

Przepisy prawa, w żaden sposób nie uprawniają rady gminy do określania w statucie biblioteki jej schematu organizacyjnego. O tym bowiem decyduje - zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (znajdującym w sprawie zastosowanie na podstawie odesłania przewidzianego w art 2 ustawy o bibliotekach) - dyrektor tej placówki w jej regulaminie. Wszelka ingerencja rady gminy w tym zakresie stanowi zatem naruszenie samodzielności jednostki organizacyjnej

Wniosek o wymierzenie grzywny w razie nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego ma charakter jedynie dyscyplinujący, przymuszający do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co powoduje, że w przypadku wykonania tego obowiązku po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny postępowanie w sprawie wymierzenia grzywny staje się bezprzedmiotowe. Przekazanie przez organ do sądu skargi, akt i odpowiedzi na skargę po wniesieniu wniosku o ukaranie grzywną organu z powodu niewykonania tego obowiązku, jest swego rodzaju uwzględnieniem wniosku, co uzasadnia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie wnioskodawcy od organu zwrotu poniesionych kosztów postępowania.

Wniosek o udzielenie akredytacji na udział w imprezie masowej nie jest wnioskiem o udzielenie informacji prasowej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy - Prawo prasowe.

Regulacja art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie stanowi dla rady gminy podstawy prawnej do kształtowania (rozszerzania) obowiązków radnego, o których mowa w tym przepisie.

Badanie przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi może być przedminotem postępowania z wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie zaś postepowania ze skargi kasacyjnej na postępowanie o o odrzuceniu skargi z powodu niezachowania terminu do jej wniesienia ( art. 53 par. 1 w zw. z art. 54 par. 1 ppsa)

Skarga na bezczynność komornika sądowego prowadzącego egzekucję na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) dotyczy działalności nie objętej właściwością sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Organ administracji publicznej nie ma obowiązku wydawania zaświadczenia w sytuacji kiedy żądanie jego wydanie nie dotyczy przesłanek określonych w art. 217 par. 2 pkt 1 i 2 tj. kiedy urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiegająca się o zaświadzenie ma swój intres prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Plan zalesienia ma charakter czynności faktycznej i nie wywiera bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach rolnika ubiegającego się o pomoc na zalesianie. Sporządzenia (niesporządzenia) planu zalesienia nie można zaliczyć do kategorii czynności o charakterze materialno - technicznym, rozstrzygających o prawach i obowiązkach, mających swe źródło w prawie administracyjnym (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Czynności związane z opracowaniem planu zalesienia nie podlegają kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 - 4 w zw. z pkt 8 p.p.s.a.