Umowa UE-Indie przejdzie do historii. Niemcy nie ukrywają zadowolenia

Podpisana w New Delhi umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Indiami jest postrzegana jako znaczący krok naprzód, który może odmienić sytuację niemieckiego eksportu.

- Świat stał się bardziej niepewny, a sojusze, którym ufaliśmy i na których polegaliśmy, zaczynają się rozpadać - powiedziała cytowana przez agencję Reutera Reiche podczas szczytu energetycznego, organizowanego przez dziennik ekonomiczny "Handelsblatt".

Jak zaznaczyła, nie oznacza to porzucenia dotychczasowych partnerów, lecz kontynuowanie współpracy, nawet jeśli jest ona trudna, oraz równoległe poszukiwanie nowych sojuszy. W tym kontekście ministra wymieniła m.in. państwa Ameryki Południowej, Bliskiego Wschodu, Indie, Kanadę, Australię, a także Malezję.

Zmniejszenie ceł oraz prostsze procedury otwierają nowe możliwości dla przedsiębiorstw z branż takich jak motoryzacja, maszyny czy chemikalia. Dla Niemiec, kluczowego partnera handlowego, jest to szansa na odbicie w czasach globalnej niepewności.

"Ta umowa tworzy nowe możliwości wzrostu i dobrych miejsc pracy - zarówno w Europie, jak i w Indiach - jednocześnie pogłębiając strategiczne partnerstwo z największą demokracją świata" - serwis biznes.interia.pl cytuje Larsa Klingbeila, ministra finansów Niemiec.

Umowa o wolnym handlu ma m.in. doprowadzić do stopniowego obniżenia przez Indie wysokich ceł na towary z UE, w tym na samochody – ze 110 do 10 proc. – oraz na alkohole. Wstępne polityczne porozumienie nie oznacza jeszcze zawarcia umowy. Uruchomi ono proces jej zatwierdzania.

Równolegle finalizowane są prace nad umową handlową UE z państwami Mercosur, obejmującymi Brazylię, Argentynę, Urugwaj i Paragwaj. Umowa UE z Mercosurem została zawarta przez Komisję Europejską 17 stycznia na szczycie w stolicy Paragwaju, Asuncion. W środę Parlament Europejski opowiedział się za skierowaniem umowy handlowej między UE a krajami Mercosuru do Trybunału Sprawiedliwości UE, aby sprawdzić zgodność porozumienia z unijnymi traktatami.

Oba porozumienia wpisują się w działania UE na rzecz dywersyfikacji partnerów handlowych w warunkach napięć w relacjach transatlantyckich i po zapowiedziach prezydenta USA Donalda Trumpa dotyczących m.in. nałożenia nowych ceł na kraje europejskie za ich stanowisko w sprawie amerykańskich roszczeń do Grenlandii, duńskiego terytorium autonomicznego. Trump wycofał się później z gróźb wobec ośmiu państw europejskich, które wysłały delegacje wojskowe na Grenlandię.