ZUS i NFZ połączą siły, by Polacy krócej chorowali. "Bardzo wysokie koszty dla budżetu"

W czym objawia się dziś brak współpracy między Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i Narodowym Funduszem Zdrowia? Wyższymi kosztami. - W praktyce wygląda to tak, że pacjent najpierw czeka miesiącami na zabieg, a następnie na rehabilitację, a w tym czasie pobiera zasiłek chorobowy, który kosztuje system czasem kilkukrotnie więcej, niż wynosi koszt zabiegów medycznych niezbędnych do powrotu tej osoby do zdrowia - mówiła prof. Anna Wilimowska-Pietruszyńska, prezes Polskiego Towarzystwa Orzecznictwa Lekarskiego.

Jej zdaniem "trzeba dążyć do tego, aby pacjenci szybko wracali do pracy, zamiast pobierać latami zasiłki" i wskutek długotrwałej choroby stali się niezdolni do pracy. - To są bardzo wysokie koszty dla budżetu państwa - dodała.

To kolejny etap reformy systemu ubezpieczeń społecznych, wiążący się z funkcjonującymi od 2019 r. elektronicznymi zwolnieniami lekarskimi. - ZUS dzięki systemowi elektronicznemu ma dostęp do statystyk i widzi to od strony świadczeń pieniężnych - powiedziała prof. Gertruda Uścińska, prezes ZUS. Wskazała, że dostęp do danych na temat leczenia i wypłaconych świadczeń "stanowiłby ogromny przełom".

"DGP" zwraca uwagę, że połączenie baz danych obu instytucji pozwoli oszacować, ile kosztowało leczenie danej osoby i jaka była kwota wypłaconych świadczeń w czasie jej niezdolności do pracy. A to sprawi, że będzie można podjąć działania zmierzające do ograniczenia tych kosztów.

Może być więc tak, że po sprawdzeniu ogólnych kosztów powrotu pacjenta do zdrowia, będzie się opłacało zaordynować droższe leczenie finansowane z NFZ, które przyniesie znaczne oszczędności w ZUS przez skrócenie wypłaty zasiłku chorobowego - czytamy.

Według dziennika docelowo reforma może doprowadzić do połączenia ubezpieczenia zdrowotnego i chorobowego w jeden fundusz zajmujący się sprawnym przywróceniem do zdrowia osób czasowo niezdolnych do pracy. Lekarze orzecznicy ZUS mogliby zyskać nowe uprawnienia, w tym do kierowania leczeniem długotrwale niezdolnego do pracy pacjenta. Obecnie jest to niemożliwe.

Łukasz Kozłowski, główny ekonomista Federacji Przedsiębiorców Polskich, zwraca uwagę, że z roku na rok rosną koszty nieobecności pracowników wywołane chorobą. W 2021 r. zasiłek chorobowy finansowany przez pierwsze 33 dni nieobecności z powodu L4 wyniósł 9,7 mld zł, a w 2022 r. już ponad 10,9 mld zł. Koszty wypłaty reszty zasiłku przez ZUS zmalały z 14,8 do 14,6 mld zł.