komentarz walutowy (strona 52 z 109)

Funt silnie zyskuje pośród nadziei, że brytyjski parlament może zablokować zapędy premier Theresy May do przeprowadzenia “twardego Brexitu”. Na szerszym rynku USD pozostaje mocny na rosnącym przekonaniu, że Fed w grudniu podniesie stopy procentowe, a wcześniej Clinton wygra wybory. W kręgu zainteresowania jest także ropa naftowa i rozmowy producentów w Stambule.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku złotego przyniosło nam oczekiwany impuls spadkowy na wycenie. Polskie obligacje już od kilku sesji znajdują się pod wyraźną presją, gdzie głównym powodem podbicia rentowności (również na szerokim rynku) są obawy inwestorów o potencjalne ograniczenie zakupów ze strony kluczowych instytucji centralnych.

Gdy piszemy te słowa, eurodolar rzeczywiście pozycjonuje się przy 1,1050. Jest więc ulokowany nisko, znacznie niżej niż przez ostatnie półtora miesiąca. Pokazuje nam to, że dolar się wzmocnił, a wczoraj wieczorem faktycznie doszło do zmiany obrazu na wykresie, choćby przez sam fakt przebicia "jedenastki".

Prasowe rewelacje na temat ile może kosztować Wielką Brytanię tzw. hard Brexit podane przez The Times, który powołuje się na nieoficjalne wyliczenia rządu, stały się dzisiaj kolejnym nośnym tematem w mediach. Niemniej straty funta z tego tytułu nie są znaczące.

Początek nowego tygodnia handlu wypadł relatywnie dobrze dla złotego – polska waluta przez większą część sesji w Europie nie ulegała większym zmianom.

Eurodolar bywał w minionym tygodniu niżej niż teraz, ale jednak po payrollsach mieliśmy tymczasowy powrót na wyższe poziomy,

W dalszym ciągu złoty jest mocniejszy do funta o ok. 1,5 procent.

Najwyraźniej gracze obstawiają mocne dane i już teraz umacniają dolara.

Czwartkowy handel upłynie pod znakiem oczekiwania na jutrzejsze, istotne dane Departamentu Pracy. Opinie wygłoszone przez wiceprezesa FED na seminarium naukowym o spadku poziomu tzw. naturalnej stopy procentowej mogą wpisywać się w obawy rynku dotyczące kształtu długoterminowej krzywej stóp procentowych.

Dolar pozostaje silny w czwartek, gdyż w tygodniu skupionym na danych te z USA zaskakują pozytywnie, choć w innych czołowych gospodarkach także nie wygląda to źle. Czwartek przynosi moment wytchnienia i czekanie na jutrzejszy raport z rynku pracy USA. To może zastopować wzrosty USD/JPY i spadki cen złota, ale posiadacze długich pozycji w jenie i kruszcu są przepełnieni strachem.

Z kolei dolar przeżywa najlepszą passę od wielu miesięcy.

Złotemu brak już potencjału do umocnienia.

Dolar amerykanki pozostaje silny na początku tygodnia z pomocą pokrzepiających danych z przemysłu. Wyłamanie USD/JPY przyciąga uwagę na sesji azjatyckiej, ale poczekajmy z ogłoszeniem końca trendu spadkowego. Poza tym RBA utrzymał politykę bez zmian, utrzymując stabilnego AUD.

Eurodolar pozycjonuje się dziś rano w okolicach 1,12 - chwilami nieco poniżej tego poziomu. Konsolidacja trwa w najlepsze, a tych ruchów, które ostatnio widzimy, nie trzeba traktować zbyt poważnie. To znaczy: są to jedynie lokalne umocnienia i osłabienia dolara, a tak naprawdę pierwszym istotniejszym momentem będzie godzina 14:30 w piątek, kiedy to poznamy payrollsy - dane z rynku pracy USA.

Indeks PMI obliczany dla polskiego przemysłu wyniósł we wrześniu 52,2 pkt., wobec 51,5 pkt. poprzednio.

Indeksy PMI z Eurolandu są rewizją poprzednich odczytów i nie będą stanowić istotnego impulsu dla euro.

W tym tygodniu poznamy także payrollsy i odczyty PMI.

Eurodolar kontynuuje konsolidację, która trwa w pewnym sensie od początku sierpnia, a na pewno, jeśli chodzi o obecny zakres, od końcówki owego miesiąca.

O 14:30 zaprezentowano odczyt dynamiki PKB Stanów Zjednoczonych za II kwartał – tj. rewizję wyniku wstępnego. Deflator PKB i PCE Core wpisały się w prognozy (+2,3 proc. k/k oraz +1,8 proc. k/k), ale wynik annualizowany przebił założenia. Miało być +1,3 proc., było +1,4 proc.

Popołudniowe dane makro z USA nie były czymś na co rynek szczególnie zwracałby uwagę - nawet, jeżeli mowa o ostatecznym odczycie PKB w II kwartale, który wypadł nieco lepiej, niż oczekiwano. Dynamika w ujęciu zanualizowanym wyniosła 1,4 proc. wobec szacowanych 1,3 proc., niemniej obserwowany przez rynki parametr inflacyjny, czyli wskaźnik PCE Core wypadł zgodnie z rynkiem (+1,8 proc. rok do roku).

Złoty całkiem dobrze zniósł informację o dymisji ministra finansów w Polsce.

W gruncie rzeczy od około miesiąca mamy konsolidację, której nie rozstrzygnęło wrześniowe posiedzenie Rezerwy Federalnej.

Dolar dostał we wtorek kilka podpór, które powinny pomóc mu podnieść się po posiedzeniu Fed sprzed tygodnia.

Podstawowy scenariusz jest taki, przynajmniej w naszym rozumieniu, że w tym roku Fed zdecyduje się na jedną podwyżkę stóp – mianowicie w grudniu.

Zdaniem Neel Kashkari z oddziału FED w Minneapolis, dobrze się stało, że we wrześniu nie doszło do podwyżki stóp procentowych. Zwrócił on uwagę na utrzymującą się niską inflację, a także pewne pogorszenie się nastrojów na rynku pracy. Kluczowym wydarzeniem była pierwsza z debat telewizyjnych pomiędzy Hillary Clinton, a Donaldem Trumpem, która wypadła dobrze dla kandydatki Demokratów. Kolejne debaty zaplanowano na 4 października (pojedynek wiceprezydentów), oraz 9 i 19 października