komentarz walutowy (strona 54 z 109)

Tak więc na razie mamy wzrost głównej pary, któremu niejako wtóruje atmosfera ostatnich dni, kiedy to spadło prawdopodobieństwo podwyżki stóp przez Fed.

Zdaniem Johna Williamsa z oddziału FED w San Francisco (bez prawa głosu w FOMC w tym roku) każde posiedzenie banku centralnego może być decyzyjnym w kwestii podwyżki stóp, choć ta będzie oczywiście zależeć od danych makro. Dojście po poziomu 3 proc. może zająć ponad 2 lata - to może być najbardziej płaska ścieżka podwyżek stóp w historii.

Postawa Mario Draghiego na sierpniowym posiedzeniu EBC nie zapowiadała żadnych działań w najbliższym czasie. A jednak niemal połowa analityków uważa, że w ten czwartek Bank ogłosi przedłużenie programu QE, obecnie rozpisanego do marca przyszłego roku. Ostatnie słabnięcie euro przypomina nieco sytuację sprzed grudniowego posiedzenia. Doszło wtedy do poważnego rozczarowania tym co pokazał EBC, a w rezultacie do uruchomienia trwającego ponad 2 miesiące trendu aprecjacyjnego na EUR.

Wczorajszy odczyt ISM na dobre wygasił spekulacje o wrześniowej podwyżce Fed, choć komentarze z Fed wciąż okraszone są jastrzębim akcentem. USD przeżywa trudne chwile, ale aktywa ryzykowne pozostają w mocy. Dziś kanonada banków centralnych trwa dalej, choć akurat same posiedzenia mogą być najmniej atrakcyjne.

Poranny, środowy handel na rynku walutowym przynosi utrzymanie próbę dalszego odreagowania na wycenie PLN. Złoty kwotowany jest przez inwestorów następująco: 4,3280 PLN za euro, 3,8467 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,9696 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 5,1602 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności krajowego długu wynoszą 2,811 proc. w przypadku obligacji 10-letnich.

Na funcie można pokusić się o wytyczenie trendu wzrostowego z minimów sierpniowych. Z drugiej strony od referendum brexitowego sytuację można postrzegać jako szeroką konsolidację. Dzisiaj dane o produkcji przemysłowej z Niemiec i Wielkiej Brytanii.

Przemysłowy indeks ISM z USA mogliśmy oglądać w ubiegłym tygodniu, pojawił się mianowicie w czwartek 1 września. Wynik ten mocno rozczarował rynek - spodziewano się 52 pkt, a było 49,4 pkt.

Patrząc globalnie na rynek to dolar jest we wtorek w nieznacznej defensywie.

Z rynkowego punktu widzenia poniedziałkowe odreagowanie na złotym traktować należy jako korektę spadkową ostatnich wzrostów.

Zwyczajowo w pierwszy wtorek miesiąca odbywa się posiedzenie australijskiego banku centralnego - ten przypada 6 września. Komunikat poznamy o godz. 6:30. Po cięciu stóp o 25 p.b. w sierpniu, tym razem nie oczekuje się zmian na głównej stopie procentowej (1,50 proc.).

Na EUR/USD mamy obecnie ok. 1,1140-50. Jeśli pominąć piątkowy - zupełnie chwilowy, zresztą - wyskok do 1,1250, to od 29 sierpnia mamy konsolidację. Chodzi z grubsza o zakres 1,1125 - 1,12. Biorąc za punkt odniesienia 18 i 19 sierpnia, możemy mówić o umocnieniu dolara, to fakt - ale na razie nie posuwa się ono dalej.

Instytucja utrzymuje obecnie perspektywę negatywną dla Polski, a ostatnie raporty wskazywały, iż eskalacja konfliktu wokół TK będzie negatywnym czynnikiem dla oceny inwestycyjnej.

Rynek najpewniej uznał, że ani raport ADP, ani ISM przemysłowy, ani payrollsy nie były aż tak złe, by całkiem wyprowadzić Fed ze scenariusza podwyżek tegorocznych.

Fakty są takie, że biorąc pod uwagę niezdecydowanie Fed piątkowe dane mocno oddalają perspektywę podwyżki we wrześniu.

Na słabym dolarze cały czas wygrywa funt.

Po publikacji ADP dolar zaczął odrabiać straty obserwowane przed południem. To ponownie zmieniło się po publikacji nieco słabszego odczytu dotyczącego aktywności sektora przetwórczego z Chicago.

Dane dotyczące wzrostu gospodarczego za drugi kwartał niejako potwierdziły obawy o stan inwestycji w Polsce

Ostatnie słabsze dane makro oraz obniżenie prognoz dot. dynamiki PKB dość skutecznie popsuło nastroje wokół złotego.

We wtorek słabo radziło sobie euro.

Początek nowego tygodnia handlu przyniósł utrzymanie lekkiej presji na wycenie złotego, który nieznacznie tracił na większości zestawień. Warto jednak wspomnieć, iż z uwagi na dzień wolny od handlu w UK ruch ten odbywał się przy ograniczonej aktywności i obrotach.

W nocy pojawiły się dane z Japonii - w szczególności warto wspomnieć o sprzedaży detalicznej za lipiec, która spadła o 0,2 proc. r/r (gdy prognozowano ruch w dół aż o 0,9 proc.). Do tego poprawiono odrobinę wynik czerwcowy - z -1,4 proc. r/r do -1,3 proc. Odczyt nie był więc zły. Również wydatki gospodarstw domowych spadły w mniejszym stopniu niż zakładano. Nikkei225 jest na delikatnym plusie.

Dolar powinien pozostać względnie mocny do piątku, gdyż to sytuacja na rynku pracy może być zdaniem wiceprezesa FED, Stanley’a Fischera głównym determinantem przemawiającym za decyzją ws. podwyżki stóp już 21 września.

Rynek rozgrywa teraz scenariusz podwyższenia stóp w USA - we wrześniu lub później, ale jeszcze w tym roku. Jeśli 18 sierpnia mieliśmy 1,1365 na parze EUR/USD, to dziś po południu widzimy 1,1160. Niewykluczone, że wykres będzie stopniowo przeć jeszcze bardziej na południe, np. w stronę minimum na 1,1045. Notowano je 5 sierpnia.

W piątkowym przemówieniu w Jackson Hole szefowa Rezerwy Federalnej stwierdziła, że zwiększyło się pole do podwyżek stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych ze względu na chociażby na dobrą sytuację na rynku pracy oraz zmierzającą do celu inflację. Oświadczenie Janet Yellen nie wystarczyło, żeby dolar się umocnił, ale po wystąpieniu szefowej Fedu wywiadu udzielił Stanley Fisher wiceszef banku i dolar amerykański ruszył na północ.

Poniedziałek to dzień wolny w Londynie i dlatego należy oczekiwać mniejszej zmienności. Mimo to warto zwrócić uwagę na rewizję PCE Core, czyli preferowanej przez Fed miary presji inflacyjnej.