- w 1972 roku ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- od 1971, aż do rozwiązania w styczniu 1990 roku był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
- w latach 1972-1985 pracował jako asystent, a potem adiunkt Zakładu Organizacji Międzynarodowych Instytutu Prawa Międzynarodowego Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1978 roku uzyskał tytuł doktora
- w latach 1980-1981 był stypendystą fundacji Fulbrighta na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych
- w 1985 roku wycofał się z aktywności politycznej przenosząc się do Kalinówki Kościelnej na Podlasiu, gdzie objął gospodarstwo rolne swoich teściów
- w 1989 roku został wybrany posłem do Sejmu X kadencji z ramienia PZPR
- w 1990 roku wystartował jako kandydat lewicy w pierwszych wyborach prezydenckich w Polsce, w których uzyskał 9,21% głosów, co pozwoliło mu zająć 4 miejsce
- w 1993 roku premier Waldemar Pawlak powierzył mu stanowisko wiceprezesa Rady Ministrów oraz ministra sprawiedliwości
- w latach 1995-1996 sprawował funkcję wicemarszałka Sejmu
- 7 lutego 1996 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski powierzył Włodzimierzowi Cimoszewiczowi utworzenie nowego gabinetu, na czele którego stał do października 1997 roku
- od października 2001 do stycznia 2005 roku był ministrem spraw zagranicznych
- 5 stycznia 2005 roku został wybrany trzecim z kolei marszałkiem Sejmu IV kadencji
- pod koniec czerwca 2005 roku rozpoczął kampanię wyborczą na urząd prezydenta RP
- 14 września 2005 roku ogłosił rezygnację z kandydowania na urząd prezydenta oraz wycofanie się z życia publicznego
- od roku 2006 wykładowca na Uniwersytecie w Białymstoku, gdzie jest kierownikiem Ośrodka Polityki Zagranicznej na Wydziale Prawa
- Senator VII i VIII kadencji
- rząd Włodzimierza Cimoszewicza przeprowadził reformę centrum administracyjnego i przygotował także m.in. reformę systemu ubezpieczeń społecznych wprowadzając ustawy – o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz o pracowniczych programach emerytalnych