Wynagrodzenie chorobowe. Czym różni się od zasiłku chorobowego?

Wynagrodzenie chorobowego należy się każdego pracownikowi, jeśli ma ubezpieczenie chorobowe. Jest obowiązkowe w przypadku pracowników etatowych. Część wykonawców współpracujących w ramach umów zlecenie też może być objęta tym ubezpieczeniem. Wynagrodzenie chorobowe wypłacane jest na podstawie zwolnienia lekarskiego. Najpierw więc lekarz musi stwierdzić, że pracownik nie jest zdolny do pracy, bo jest chory.

Zwolnienie lekarskie wystawiane jest elektronicznie i trafia od razu do pracodawcy. Warto pamiętać, że zwolnienie lekarskie lekarz może wydać dopiero po zbadaniu pacjenta. To obowiązkowe.

Pracownik przebywający na zwolnieniu lekarskim ma prawo do wynagrodzenia chorobowego. Żeby to jednak nastąpiło, najpierw musi być opłacana składka chorobowa. Jak już wspomnieliśmy na początku, jest ona obowiązkowa dla etatowców. Dobrowolnie mogą ją płacić rozliczający się umowami cywilnoprawnymi. Podobnie jest z przedsiębiorcami. W ich przypadku składka chorobowa jest dobrowolna.

Wynagrodzenie chorobowe i zasiłek choroby znaczą praktycznie to samo. To pieniądze wypłacane w czasie choroby. Różnica związana jest z tym, kto je wypłaca. Jeśli choroba jest krótsza, to do 33 dnia choroby wynagrodzenie chorobowe wypłata pracodawca. Oczywiście, jeśli pracownik jest starszy (ma więcej niż 50 lat), to ten okres wynosi 14 dni. Potem wypłatami zajmuje się ZUS. I wtedy jest to zasiłek chorobowy.

Ale to nie wszystko. Wynagrodzenie chorobowe należy się nie tylko wtedy, gdy pracownik jest chory. Można skorzystać z płatnego zwolnienia lekarskiego, jeżeli chore jest dziecko pracownika. Wtedy wynagrodzenie chorobowe przyjmuje formę zasiłku opiekuńczego Jest wypłacane osobie, która będzie opiekowała się chorym dzieckiem, które ma mniej niż 14 lat. Taki zasiłek przysługuje też rodzicom w nagłej sytuacji. Chodzi np. o niespodziewane zamknięcie przedszkola lub żłobka. Warto pamiętać, że zasiłek opiekuńczy wypłaca się nie dłużej niż przez 60 dni.

Wysokość takiego zasiłku to 80 proc. podstawy wymiaru zasiłku.

Zasiłek chorobowy należny jest etatowcom, w przypadku gdy choroba jest dłuższa niż 30 dni. W przypadku osób wykonujących pracę na podstawie umowy zlecenia ten okres wynosi minimum 90 dni. Wyjątkowe przywileje w tym zakresie mają osoby płacące składki przez przynajmniej 10 lat. One mogą liczyć na zasiłek już od pierwszego dnia choroby.

Wysokość wynagrodzenia chorobowego zależy od tego, co jest przyczyną nieobecności. Co do zasady jest to 80 proc. podstawy wymiaru. W ściśle określonych przypadkach jest to 100 proc. Dzieje się tak np. gdy choroba przytrafiła się w czasie ciąży albo gdy niezdolność powstała jako wypadek w drodze do pracy.