Greenpeace zmienia zdanie. Zaakceptował w tym kraju atom

Serwis przypomina, że kilka lat temu aktywiści w ramach protestu wspięli się na stumetrowy dźwig na terenie budowanej wówczas elektrowni jądrowej. Część z nich spędziła na wysokości nawet kilka dni.

Od tego czasu podejście tej organizacji do atomu w Finlandii bardzo się zmieniło.

Dobrze, że ten projekt został zrealizowany - powiedział, cytowany przez energetyka24.com dyrektor fińskiego Greenpeace'u, Touko Sipiläinen.

Wyraził także nadzieję, że jednostka będzie wytwarzać energię w bezpieczny oraz stabilny sposób.

16 kwietnia ostatecznie podłączony został trzeci reaktor elektrowni atomowej Olkiluoto, znajdującej się na wyspie o tej samej nazwie na Zatoce Botnickiej. Osiągający moc 1600 MW jest największym reaktorem w Europie i trzecim na świecie. Pierwotny plan zakładał, że jednostka będzie gotowa w 2009 r.

Obecnie OL3 pokrywa blisko 15 proc. krajowego zapotrzebowania na energię elektryczną, zaś wszystkie trzy reaktory łącznie – około 30 proc.

Fińskie władze podjęły decyzję o budowie reaktora na początku lat 2000. Prace rozpoczęły się w 2005 r. Wielokrotne opóźnienia generowały koszty i szacuje się, że inwestycja, która pochłonęła ponad 8 mld euro, należy do najdroższych przedsięwzięć budowlanych na świecie. Pierwotnie zakładano koszty na poziomie ok. 3 mld euro.

Ostateczne uruchomienie tego wodno-ciśnieniowego reaktora, zbudowanego przez francusko-niemieckie konsorcjum, było w kraju długo oczekiwane. Łącznie z powodu różnych problemów technicznych (w tym ostatnio w związku z awariami turbiny) o kolejnych przesunięciach terminu oddania go do użytku informowano już ponad 20 razy.

Finlandia jest jednym z kilkunastu państw z całego świata, obok m.in. USA, Wielkiej Brytanii, Francji, Czech, Estonii, czy Rumunii, które inwestuje w technologię małych reaktorów modułowych SMR

Koncepcja małych reaktorów modułowych (SMR) pojawiła się dekadę temu w USA, jako recepta na wysokie koszty budowy dużych elektrowni jądrowych.

Główną zaletą SMR jest jej zmniejszony wpływ środowisko i fakt, że technologia ta jest stosunkowo tania w użyciu. Aby jakiś reaktor mógł nazywać się reaktorem IV generacji, musi spełnić pewne wymagania. SMR musi posiadać m.in. odpowiednie systemy bezpieczeństwa, które mogą działać automatycznie, nawet bez ingerencji człowieka.

Jak przekonują eksperci, nowa generacja reaktorów (SMR) może zmniejszyć produkcję odpadów nuklearnych nawet kilkaset razy przez zastosowanie obiegu zamkniętego.