"Ludzie nie odchodzą ze złej pracy, ale od złych szefów". Oto 7 rzeczy, które robią świetni szefowie

"Ludzie nie odchodzą ze złej pracy, ale od złych szefów" - brzmi powiedzenie, które, jak udowadnia autor, ma swoje naukowe potwierdzenie. W jednym z badań wykazano, że 61 proc. pracujących dla kiepskich szefów stwierdziło, że poszuka innej pracy. To samo pytanie zadano osobom, które uważają, że mają dobrego przełożonego - tylko 27 proc. rozważało zmianę pracy.

W innym z badań dowiedziono, że 65 proc. respondentów, którzy mieli złych szefów, stwierdziło, że w pracy zdarzało im się przeinaczać prawdę, a w przypadku posiadania dobrych przełożonych - ten odsetek malał do 19 proc. Bycie dobrym kierownikiem nie oznacza wyłącznie tego, że jest się lubianym – to oznacza, że zmienia się podwładnych na lepsze i dostrzega się w nich więcej, niż oni sami w sobie widzą. Travis Bradberry na łamach CNBC Make It przedstawił 10 cech dobrego szefa. Wybraliśmy siedem naszym zdaniem najważniejszych.

Niektórym wydaje się, że każda informacja, jaką się dzielą, zmniejsza ich władzę i autorytet. - W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie: świetni szefowie wiedzą, że dzielenie się informacjami wzmacnia ich pracowników, a nie osłabia ich własną władzę - tłumaczy Bradberry.

Dobrzy szefowie myślą o całym zespole również w procesie rekrutacji. Wiedzą, że ich obecni pracownicy będą musieli pracować z nowo zatrudnioną osobą każdego dnia i szukają kogoś, kto uzupełni zespół całościowo, a nie wypełni jedynie lukę w umiejętnościach.

Odpowiednie osoby na kierowniczych stanowiskach nie dają odczuć, że ich czas jest ważniejszy od czasu podwładnych. Nie każą czekać na zaplanowane spotkania. Są przygotowani i przechodzą od razu do rzeczy.

- Nie chodzi o to, że nie chcą się dobrze bawić w pracy, ale nie robią tego twoim kosztem, powodując dodatkowy stres lub zmuszając cię do zostawania do późna, aby nadrobić zaległości - wyjaśnia autor artykułu.

Źli szefowie postrzegają swoich pracowników tylko przez pryzmat tego, jak dzięki nim wypadają jako przełożeni. Jeśli podwładni wykonują świetną pracę, szefowie wyglądają przed zarządem dobrze. Jeśli przeciwnie — wyglądają źle.

Świetni szefowie natomiast dostrzegają w pracownikach więcej niż wyniki: potrafią wejść w skórę podwładnych i zrozumieć sprawy z ich perspektywy. Nie oznacza to jednak, że są pobłażliwi i każą nie martwić się o terminy – chodzi o to, że potrafią dostrzec, że ich pracownicy też są ludźmi.

Podczas gdy źli szefowie wytykają palcem, gdy coś pójdzie nie po ich myśli, tak ci dobrzy rozumieją, że dużą częścią ich pracy jest odpowiedzialność za wyniki zespołu.

Dobrzy szefowie potrafią przekazać informację zwrotną zatrudnionym, ale publicznie biorą winę na siebie. Prywatnie postrzegają porażkę zespołu jako błąd w ich przywództwie i szybko podejmują działania, aby go naprawić.

Kiepskim pomysłem jest postrzeganie ludzi jako jednowymiarowych - pojawiają się w pracy, wykonują ją i nie muszą się dalej o nich marwić.

- Wspaniali szefowie nie zapominają, że praca jest tylko jednym z aspektów życia ich pracowników. Nie zapominają, że poza pracą mają oni rodziny, przyjaciół, hobby oraz inne zainteresowania i obowiązki i nie ingerują w ich "prawdziwe" życie - na przykład prosząc kogoś o pracę do późna bez dobrego powodu - mówi Bradberry i dodaje, że jeśli już poproszą o pracę w nadgodzinach – to zdają sobie sprawę z poświęcenia i wyrażają swoją wdzięczność.

Kiepscy szefowie uważają, że pracownicy po prostu mają wykonywać dla nich pewne zadania, bo dostają przecież za to wynagrodzenie. Świetni szefowie zdają sobie natomiast sprawę z tego, że praca to coś więcej niż transakcja, bo ludzie wkładają w nią często część siebie. Potrafią więc mówić "dziękuję", nawet jeśli pracownik po prostu wykonuje swoją pracę.