Xi Jinping robi krok w tył, ale gospodarka nie ruszy z kopyta. "Wielu ludzi zachoruje"

Chińskie miasta stopniowo łagodzą najbardziej dokuczliwe elementy surowej strategii walki z pandemią Covid-19, znoszą utrudniające działalność gospodarczą lockdowny i rezygnują z kosztownych, masowych testów przesiewowych, którym poddawano miliony mieszkańców.

W Pekinie od wtorku zaświadczeń o ujemnym wyniku testu nie trzeba już okazywać przy wejściu do biur i supermarketów. Według mediów wyniki nie są już wymagane przy korzystaniu z transportu publicznego w co najmniej 19 miastach kraju, w tym w Kantonie, Tiencinie czy Chengdu.

Rynki finansowe pozytywnie zareagowały na łagodzenie obostrzeń, chińskie indeksy giełdowe wzrosły, a juan umocnił się względem dolara. Komentatorzy oceniają jednak, że na ożywienie gospodarcze będzie trzeba poczekać, zwłaszcza że sytuację może dodatkowo skomplikować duża fala infekcji po rozluźnieniu restrykcji.

- Negatywny wpływ będzie odczuwalny w takich dziedzinach jak produkcja i łańcuchy dostaw. Wielu ludzi zachoruje, co może doprowadzić do zamykania fabryk lub uniemożliwić pracę zakładów na pełnych obrotach – ocenił pracujący w Hongkongu ekonomista z firmy Pinpoint Asset Management, Zhiwei Zhang, cytowany przez dziennik "South China Morning Post".

Według niego mimo złagodzenia restrykcji wielu mieszkańców zachowa ostrożność i będzie pozostawało w domach, więc "ożywienie gospodarcze nie nastąpi szybko, a niektóre wskaźniki mogą nawet spaść".

- Mobilność i konsumpcja mogą się nieco poprawić w takich miejscach jak Kanton, a szersze, wyraźniejsze odbicie nastąpi prawdopodobnie w drugiej połowie przyszłego roku, gdy Chiny w pełni powrócą do normalnego życia – twierdzi Zhang.

Komentatorka agencji Reutera Yawen Chen ocenia natomiast, że Chiny potrzebują wzrostu konsumpcji, a ten raczej nie nastąpi szybko. "Wstrzymanie surowych lockdownów i złagodzenie restrykcji dotyczących podróży to jedno. Przekonanie gospodarstw domowych, które posiadały w tym roku 1,9 bln dolarów oszczędności, by zaczęły je wydawać, będzie o wiele trudniejsze" – uważa Chen.

Jej zdaniem w najlepszym wypadku system opieki zdrowotnej poradzi sobie z eksplozją infekcji bez znacznego wzrostu liczby zgonów, mieszkańcy zaczną masowo wychodzić do kin i restauracji, kupować bilety kolejowe i wyjeżdżać na urlopy. Taki scenariusz jest jednak mało prawdopodobny, a Chińczycy mogą potrzebować czasu, by znów zacząć na dużą skalę wydawać pieniądze – ocenia Chen.

Z ankiety przeprowadzonej przez firmę Oliver Wyman wynika, że ponad połowa mieszkańców Chin poczekałaby z wyjazdem za granicę co najmniej kilka miesięcy, nawet jeśli władze nagle zniosłyby restrykcje w tej dziedzinie. Obecnie osoby przybywające lub powracające do Chin wciąż muszą przechodzić co najmniej pięciodniową kwarantannę w wyznaczonych przez władze hotelach.

Głównym powodem niechęci do wyjazdu za granicę są obawy przed infekcją koronawirusem, a na drugim miejscu znalazła się niepewność co do możliwych zmian przepisów dotyczących powrotu do Chin – wynika z ankiety, w której uczestniczyło 4 tys. konsumentów w kraju.

Przed pandemią Chińczycy wydawali na turystykę zagraniczną więcej niż obywatele jakiegokolwiek innego kraju. W 2019 roku było to 127,5 mld dolarów. Chińscy turyści praktycznie zniknęli jednak ze świata w marcu 2020 roku, gdy władze w Pekinie wprowadziły duże ograniczenia podróży międzynarodowych z powodu Covid-19.

Pod koniec listopada przez Chiny przetoczyły się demonstracje przeciwko polityce "zero covid", surowym restrykcjom i lockdownom. Tysiące osób protestowały w Pekinie i Szanghaju, a także w Wuhanie, gdzie prawie trzy lata temu wykryto pierwsze przypadki COVID-19.

- To najbardziej znacząca fala rozległych protestów w tym kraju od 1989 roku – ocenia ekspert z amerykańskiego think tanku German Marshall Fund (GMF) Andrew Small i dodaje, że to zaskoczyło partię i nie było wyraźnych wytycznych w pierwszych 24 godzinach protestów.

Jego zdaniem fakt, że tak wiele osób podjęło ryzyko, zawstydza jednak przywódcę kraju Xi Jinpinga i świadczy o pęknięciu na wizerunku "wydawałoby się wszechpotężnego państwa".

Najpierw pandemia, a teraz wojna w Europie, wszystko to wpłynęło na zaburzenie łańcuchów dostaw i spowodowało poważne zakłócenia w światowym handlu. Coraz głośniej i częściej pada więc pytanie o opłacalność przeniesienia produkcji z Chin do Europy czy Stanów Zjednoczonych.