Zwolnienie dyscyplinarne – kiedy jest możliwe i jak przebiega?

Zwolnienie dyscyplinarne jest jednym z najbardziej radykalnych sposobów zwolnienia pracownika. Jeśli do niego dojdzie, to może pociągać za sobą sporo niekorzystnych konsekwencji.

Zgodnie z zapisami kodeksu pracy zwolnienie dyscyplinarne możliwe jest w kilku przypadkach:

• gdy doszło do ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych;
• gdy pracownik popełnił przestępstwo, które nie pozwala wykonywać mu obowiązków;
• gdy pracowni stracił uprawnienia, potrzebne do wykonywania pracy.

Pracodawca może zwolnić pracownika dyscyplinarnie, gdy ten:

• wykonuje obowiązki służbowe, będąc nietrzeźwym;
• działa na rzecz konkurencji (np. przekazując poufne informacje);
• wykorzystuje dane klientów do prywatnego użytku;
• organizuje nielegalny strajk;
• ma sporo nieusprawiedliwionych nieobecności w pracy.

Jeśli pracodawca dowie się o wystąpieniu jednej z podanych wyżej przyczyn, ma miesiąc na to, by wręczyć pracownikowi zwolnienie dyscyplinarne. Takie zwolnienie musi być przekazane na piśmie wraz z uzasadnieniem. Dokument, na którym wskazuje się informację o zwolnieniu, musi znaleźć się pouczenie o możliwości odwołania się do sądu pracy.

Jeśli pracodawca chce zwolnić dyscyplinarnie pracownika, musi skonsultować to ze związkami zawodowymi. Jeśli tego nie zrobi albo dopuści się innych uchybień formalnych, to zwiększa szanse na to, że pracownik będzie przywrócony do pracy przez sąd.

Warto pamiętać, że to pracodawca musi udowodnić, że pracownik może być zwolniony dyscyplinarnie.

Jeśli pracownik popełni przestępstwo, to termin miesięczny, w którym można zwolnić pracownika, liczony jest od chwili, gdy uprawomocni się wyrok skazujący. Warto też wiedzieć, że pracodawca może wręczyć wypowiedzenie umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym nawet w sytuacji, gdy pracownik przebywa na urlopie wypoczynkowym albo wychowawczym.

Jeśli pracownik ma być zwolniony dyscyplinarnie, to nie ma prawa do ochrony, jaka przysługuje kobietom w ciąży (przez cały okres ciąży i urlopu macierzyńskiego), osobom, które są w wieku przedemerytalnym (zalicza się do nich osoby, którym brakuje mniej niż czterech lat do tego, żeby osiągnąć wiek emerytalny). Zwolnić może też osobę, która jest nieobecna i jej nieobecność jest usprawiedliwiona (np. chorobą). Wszystko wtedy, gdy pracodawca dowiedział się o powodzie, który jest przesłanką do zwolnienia dyscyplinarnego, w czasie, gdy pracownik ma wolne.

Zwolnienie dyscyplinarne może dość skutecznie utrudnić znalezienie nowej pracy. Trzeba wiedzieć, że jeśli pracownik nie zgadza się z taką decyzją pracodawcy, można się od niej odwołać.

Jeśli wina pracownika jest ewidentna, odwołanie może nie mieć sensu. A jak to zmienia szanse w przyszłości? Nowy pracodawca i tak dowie się o tym, w jaki sposób zostaliśmy zwolnieni, bo taką informację znajdzie na świadectwie pracy. Jeśli nie będziemy ukrywać tego faktu, istnieje spora szansa, że da nam szansę na pracę.