Ile kosztuje pracodawcę przerwa na papierosa. Są nowe wyliczenia

Główny Inspektorat Sanitarny opublikował badanie, z którego wynika, że w 2019 r. do nałogowego (codziennego) palenia przyznaje się ponad 1/5 Polaków – 21 proc. Jest to wynik mniejszy niż w poprzednim badaniu, przeprowadzonym w 2017 r., wówczas wynosił on 24 proc. W porównaniu do 2011 r. w polskim społeczeństwie jest o 10 punktów procentowych mniej palaczy.

Według badania przeprowadzonego przez LiveCareer Polska, palenie papierosów zajmuje średnio łącznie dziewięć minut w ciągu przeciętnego dnia pracy. Dla porównania – spożywanie posiłków to około 15 minut, a plotki z kolegami z pracy – 12 minut. Co ciekawe, z badania wynika, że osoby, które wykonują pracę zdalnie są lepiej zorganizowane i rzadziej robią przerwy, zaburzające efektywność.

Inne wyliczenia przedstawił w 2017 r. Work Service. One pokazują, że na przerwie na papierosa spędzamy nie dziewięć minut, a około godzinę. Z badań, jakie przeprowadził Kantar Millward Brown dla Work Service wynika, że 24 proc. Polaków codziennie pali w miejscu zatrudnienia po średnio 8,7 papierosa w ciągu ośmiu godzin pracy.

We wspomnianym badaniu wyliczono, ile może kosztować firmę przerwa na papierosa. W skali całego kraju to 30,9 mln zł dziennie, uwzględniając tylko średnie i duże przedsiębiorstwa. Podstawą do obliczeń było m.in. średnie wynagrodzenie w czerwcu 2017 r. w wysokości 4508 zł oraz przerwy trwające średnio 60 minut dziennie.

Nasze szacunki pokazują, że pokonanie trasy tam i z powrotem do miejsca, w którym pali się papierosy zajmuje nawet 25 proc. przerwy. Już samo skrócenie tego czasu może oznaczać dla pracodawcy niemałe oszczędności – komentuje Daniel Popielarski z firmy Palarnie.pl.

W Kodeksie pracy nie ma przepisów, które regulowałyby przerwę na papierosa i jej wpływ na czas pracy. Można wspomnieć jedynie o tym, że jeżeli dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej sześć godzin, pracownik ma prawo do przerwy trwającej co najmniej 15 minut wliczanej do czasu pracy.

Pracodawca może wprowadzić dodatkową przerwę, która nie jest wliczana do czasu pracy. Najczęściej wynosi ona 60 minut – mówi o tym art. 141. § 1:

Pracodawca może wprowadzić jedną przerwę w pracy niewliczaną do czasu pracy, w wymiarze nieprzekraczającym 60 minut, przeznaczoną na spożycie posiłku lub załatwienie spraw osobistych.

Przerwa godzinna co do zasady jest bezpłatna, ale pracodawca może określić, że za czas jej trwania będzie przysługiwało zatrudnionemu wynagrodzenie.

Nie należy zapominać o co najmniej 5-minutowej przerwie po każdej przepracowanej godzinie w przypadku, gdy zatrudniony pracuje przed monitorem. Wówczas ten "czas wolny" jest wliczony w czas pracy.