Awans na dyrektora, potem dyscyplinarka. Kulisy sporu z Citi © Licencjodawca | money.pl • Zdjęcie wygenerowane przy pomocy AI

Dyrektor Citi wrócił z poligonu. Dziesięć dni później dostał dyscyplinarkę. Pracował tam ponad ćwierć wieku

Karolina Wysota

W międzynarodowej korporacji doszedł do stanowiska dyrektora. W polskim wojsku został szeregowym. Dziesięć dni po powrocie z poligonu dostał dyscyplinarkę. Citi zarzuciło mu m.in. wykorzystanie służby w WOT do ochrony przed zwolnieniem. Money.pl ujawnia kulisy sporu, który pokazuje, jak w praktyce działają przepisy chroniące żołnierzy.

  • Przez ponad ćwierć wieku pracował w grupie Citi i doszedł do stanowiska dyrektora. Dziesięć dni po szkoleniu w WOT dostał dyscyplinarkę. Jako odrębny powód zwolnienia bank wskazał "instrumentalne wykorzystanie przepisów" chroniących żołnierzy.
  • Formalnie chodzi o zbyt późne zgłoszenie związku z koleżanką z pracy. Z dokumentów wynika, że kadry wiedziały o sprawie od września 2025 r. Bank twierdzi, że osoba decydująca o zwolnieniu poznała wyniki postępowania dopiero w sierpniu 2026 r.
  • W tym czasie zdążył awansować na dyrektora.
  • W dniu, w którym przełożony wyznaczał mu termin powrotu do biura, kadry spotkały się w jego sprawie. Cztery dni później kurier przyniósł mu dyscyplinarkę.
  • Ochrona żołnierzy WOT nie obowiązuje, gdy pracodawca ma podstawy do dyscyplinarki. Pracownikowi pozostaje proces, który w dużych miastach może trwać latami.

Koło południa kurier przynosi list.

Jest 1 września 2026 r. Dziesięć dni wcześniej Marek (imię zmienione) zakończył 16-dniowe szkolenie podstawowe Wojsk Obrony Terytorialnej. Szykuje się do powrotu do biura.


WIDEO
"Dzwonią drugi raz". Nowe metody oszustów

Otwiera kopertę. Na górze pisma widnieje tytuł: "Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia".

– Usiadłem, bo zakręciło mi się w głowie. Szok. Wszystkiego się spodziewałem, ale absolutnie nie tego – opowiada Marek.

Dyscyplinarka może być wilczym biletem w branży finansowej. Dla człowieka, który przepracował w jednej grupie bankowej ponad ćwierć wieku, oznacza też nagły koniec kariery budowanej od najniższego stanowiska.

– Pierwsza myśl to rodzina i zobowiązania finansowe. Kredyty, płynność, co dalej zrobić, żeby zabezpieczyć rodzinę – mówi Marek.

Robi zdjęcie pisma i wysyła je prawnikowi.

Bank zarzuca mu "ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych". Chodzi o zbyt późne zgłoszenie związku z koleżanką z pracy i wprowadzenie kadr w błąd co do tego, jak długo trwała ich relacja.

Ale w czterostronicowym piśmie jest coś jeszcze. Jako trzeci, odrębny powód zwolnienia bank wymienia wstąpienie Marka do WOT. Uznaje to za "instrumentalne wykorzystanie przepisów" chroniących żołnierzy przed utratą pracy i zarzuca mu naruszenie obowiązku dbania o dobro zakładu pracy.

Dziesięć dni później Marek składa pozew. Domaga się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach.

– Nic złego nie zrobiłem – mówi Marek.

Sprawa trafia do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza. Bank wnosi o oddalenie pozwu. Utrzymuje, że zwolnienie było zgodne z prawem.

Od szeregowego do dyrektora

Rok 1999. Marek studiuje zaocznie i zaczyna pracę na rzecz Banku Handlowego. Początkowo zatrudnia go zewnętrzna firma. Rok później bank trafia pod skrzydła amerykańskiej grupy Citi.

– Jako szeregowy pracownik od wprowadzania danych – wspomina Marek.

Pnie się szczebel po szczeblu. W 2015 r., jak opowiada, dostaje zadanie zbudowania od podstaw jednego z centrów operacyjnych banku. Z czasem kieruje setkami ludzi.

Od 2015 r. jego formalnym pracodawcą jest Citibank Europe plc – irlandzka spółka z grupy Citigroup, działająca w Polsce przez oddział. W styczniu 2026 r. Marek awansuje na dyrektora. Jak opowiada, wyżej w strukturze, w której pracował, jest już tylko stanowisko dyrektora zarządzającego. Taki awans, jak mówi, dostaje niewielu nominowanych.

– Po awansie rozszerzono mój zakres obowiązków z regionu EMEA na cały świat – dodaje Marek.

Jest po czterdziestce, ma kilkumiesięczne dziecko i dom wybudowany na ojcowiźnie.

Zgłoszenie i mundur

Pierwsza sprawa zaczyna się we wrześniu 2025 r. Marek zgłasza w firmowym systemie, że jest w związku z koleżanką z pracy. Dziś to jego partnerka i matka jego dziecka. Korporacyjne zasady wymagają ujawniania takich relacji, by zapobiegać konfliktom interesów. Kadry zaczynają sprawdzać, czy zgłoszenie nastąpiło wystarczająco szybko.

Druga sprawa to wojsko.

– Po latach stabilizacji chciałem zrobić coś więcej dla siebie i otoczenia. Praca w korporacji daje satysfakcję, ale jaki jest mój realny wpływ na życie? Chciałem zostawić ślad dla dzieci – mówi Marek.

Wśród powodów wymienia też "silny patriotyzm, niepewną sytuację geopolityczną" i chęć sprawdzenia się fizycznie po latach pracy przy komputerze. Jak mówi, o wojsku pierwszy raz pomyślał w ubiegłym roku albo jeszcze wcześniej. Decyzję omówił z rodziną. Ma małe dziecko, a służba to jeden weekend w miesiącu, 16 dni szkolenia podstawowego i dwa tygodnie ćwiczeń w roku.

11 czerwca 2026 r., dziewięć miesięcy po zgłoszeniu związku, jego wniosek o powołanie do terytorialnej służby wojskowej trafia do wojskowego centrum rekrutacji. Potwierdza to zaświadczenie WCR.

Kolejne daty Marek odtwarza z pamięci, bo nie ma już dostępu do służbowej poczty. 16 lub 17 czerwca dostaje e-mail z kadr. Pracownicy HR chcą się z nim spotkać 22 czerwca w biurze. Tematem ma być zgłoszenie związku z września 2025 r.

Do spotkania nie dochodzi. 18 czerwca Marek przechodzi na zwolnienie lekarskie. Pozostaje na nim do 6 sierpnia, czyli do dnia poprzedzającego rozpoczęcie szkolenia wojskowego.

– Chodziło o wypalenie zawodowe – wyjaśnia Marek.

Bank przedstawia inną wersję wydarzeń. W uzasadnieniu dyscyplinarki napisał, że Marek na wiadomość o spotkaniu z kadrami miał powiedzieć pracownikom HR, że zamierza wstąpić do Wojsk Obrony Terytorialnej, co zapewni mu ochronę przed zwolnieniem.

Citi podtrzymuje ten zarzut w odpowiedzi na pozew. Money.pl zapytał bank, kiedy miała paść ta deklaracja. Nie otrzymaliśmy odpowiedzi na to pytanie.

Marek zaprzecza.

17:27

24 lipca Marek odbiera w wojskowym centrum rekrutacji dokument powołujący go do terytorialnej służby wojskowej. Ma stawić się 7 sierpnia o godz. 6 rano w jednostce w Grudziądzu. Zostaje powołany na trzyletnią służbę, na stanowisko radiotelefonisty. W sekcji będzie odpowiadał za łączność ze sztabem.

Tego samego dnia wraca do domu i skanuje dokument. O godz. 17:27 wysyła e-mail do przełożonych i dyrektora kadr. Informuje o powołaniu do wojska i prosi o urlop bezpłatny na czas 16-dniowego szkolenia. Pracodawca ma obowiązek go udzielić.

Minutę później przychodzi automatyczna odpowiedź: "I am out of the office".

Po jednym lub dwóch dniach odzywa się dział kadr. Przesyła Markowi formularz wniosku urlopowego. Ten go wypełnia, a bank udziela mu urlopu.

O powołaniu Marka informuje bank również wojsko. Wysyła pismo zaadresowane imiennie do dyrektora kadr.

Tej samej, która niecałe sześć tygodni później podpisze jego dyscyplinarkę.

22-latek wydaje rozkazy

Grudziądz. Sala na 15-20 osób, piętrowe łóżka. Ćwiczenia od szóstej rano.

– W banku zarządzałem setkami ludzi, a tu rozkazy wydawał mi 22-latek. Ale to w wojsku normalne. Najtrudniejsza była rozłąka z bliskimi. Czołganie się w błocie i strzelanie nawet mi się podobało – opowiada Marek.

Na szkoleniu poznaje dr. Marcina Wałdocha, adiunkta w Katedrze Polityki Bezpieczeństwa Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, który również pełni terytorialną służbę wojskową. Wałdoch zajmuje się polityką bezpieczeństwa i zbiera doświadczenia żołnierzy WOT w kontaktach z pracodawcami. Nie jest stroną sporu ani nie przygotowywał dla Marka opinii.

– Jako pracownik biurowy z pełnym zaangażowaniem przeszedł wymagający trening fizyczny – mówi o nim Wałdoch.

22 sierpnia szkolenie dobiega końca.

Sześć dni po szkoleniu

Od 24 do 28 sierpnia Marek znów przebywa na zwolnieniu lekarskim, tym razem – jak mówi – z powodu kontuzji. W uzasadnieniu dyscyplinarki bank podaje, że poszedł na nie "bezpośrednio po" szkoleniu.

Pod koniec zwolnienia Marek pyta przełożonego z Londynu, kiedy może wrócić do biura. W piątek 28 sierpnia dostaje odpowiedź: najpierw musi dostarczyć zaświadczenie o zdolności do pracy. W poniedziałek ma jeszcze nie przychodzić do biura. Powrót powinien zaplanować "powiedzmy na środę".

– Nikt nie chciał ze mną porozmawiać twarzą w twarz – mówi Marek.

Tego samego piątku kadry spotykają się w jego sprawie. W poniedziałek 31 sierpnia do dyrektora kadr trafia e-mail oznaczony "Importance: High". Specjalistka odpowiedzialna za postępowania wyjaśniające pyta dyrektora kadr, czy udało się podpisać dokument rozwiązujący umowę bez wypowiedzenia. We wtorek wieczorem – czyli kilka godzin po tym, jak kurier dostarczył Markowi dyscyplinarkę – dyrektorowi kadr odpowiada: "Zgodnie z naszymi ustaleniami z piątku podpisałam wczoraj rozwiązanie umowy dla (Marka). Zostało wczoraj wysłane".

Marek uważa, że sam sposób doręczenia dyscyplinarki był nietypowy. Jego zdaniem takie pisma wysyła się pocztą, gdy pracownik nie stawia się w pracy.

Dwie wersje, jeden sąd

W odpowiedzi na pozew Citi broni swojej decyzji.

Według banku wyjaśnianie sprawy trwało od września 2025 r. do sierpnia 2026 r., ponieważ wymagało współpracy wielu działów. Osoba uprawniona do podjęcia decyzji o zwolnieniu miała poznać wyniki postępowania dopiero podczas spotkania 28 sierpnia.

Citi przekonuje też, że Marek w trakcie wyjaśnień nie kwestionował wcześniejszej daty rozpoczęcia związku. Miał tłumaczyć, że nie był pewien, czy powinien go zgłosić. Bank wskazuje też, że Marek powinien znać zasady, bo już w 2023 r. zgłaszał relację z inną pracownicą.

– Wcześniej sam zgłosiłem do kadr relację, która już wtedy trwała. HR zamknął sprawę bez zastrzeżeń. W 2025 r. również z własnej inicjatywy poinformowałem pracodawcę o związku. Znałem procedury i z nich korzystałem. Spór dotyczy tego, kiedy w 2025 r. powstał obowiązek zgłoszenia i czy uzasadniało to tak surową karę jak dyscyplinarka – odpowiada Marek.

Bank utrzymuje ponadto, że awans był odrębnym procesem, a uczestniczący w nim menedżerowie nie wiedzieli o prowadzonym postępowaniu. Marek twierdzi, że osoby decydujące o awansie wiedziały o jego zgłoszeniu z września 2025 r.

W sprawie zgłoszenia związku rozmawiał z kadrami, jak mówi, tylko raz, na przełomie roku, a więc chwilę przed awansem. Rozmowa z pracownicą HR ze Stanów Zjednoczonych odbyła się na Teamsie i trwała 10-15 minut.

– Nieformalna rozmowa, bez żadnych notatek czy podsumowania. Powiedziała, że zarejestruje i będą informować. To było wszystko – wspomina Marek.

Relacja i konflikt interesów

Na czym miał polegać konflikt interesów? Według banku od czerwca 2025 r. Marek był lokalnym menedżerem przełożonej swojej obecnej partnerki.

Marek tłumaczy, że jako lokalny menedżer jedynie zatwierdzał urlopy. Zapewnia, że nie decydował o jej wynagrodzeniu ani awansach.

Citi uznaje maj 2025 r. za początek związku, powołując się na wypowiedzi Marka. Ten przekonuje, że doszło wówczas do jednorazowego zdarzenia, a nie do rozpoczęcia relacji, którą należało zgłosić pracodawcy.

Przedstawione przez bank w sądzie zasady nakazują "niezwłoczne" zgłaszanie relacji między pracownikami, nawet jeśli konflikt interesów faktycznie nie występuje. Samo ujawnienie relacji ma pozwolić firmie ocenić, czy może ona wpływać na bezstronność decyzji.

Problem w tym, że to wersja polityki z 2026 r. Money.pl zapytał Citi o zasady obowiązujące w 2025 r. Bank nie odpowiedział. Nie mogliśmy więc zweryfikować, jak brzmiały w okresie, którego dotyczy spór.

Czego bank dowiedział się w sierpniu?

Kodeks pracy daje pracodawcy miesiąc na rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika. Termin biegnie od uzyskania wiadomości o okoliczności uzasadniającej zwolnienie.

Citi przekonuje, że osoba podejmująca decyzję o dyscyplinarce poznała wyniki postępowania dopiero 28 sierpnia 2026 r. Marek wskazuje natomiast na dokumenty, z których wynika, że kadry wiedziały o podejrzeniu naruszenia zasad niemal rok wcześniej.

Już 12 września 2025 r. pracownica kadr zgłosiła wewnętrznie podejrzenie, że Marek mógł zgłosić związek za późno. W październiku kadry przeniosły jego partnerkę do innego zespołu, "by usunąć konflikt". Mimo to w dyscyplinarce bank twierdzi, że zachowanie Marka uniemożliwiło mu usunięcie konfliktu interesów.

– Twierdzenia, że bank zmieścił się w miesięcznym terminie, są nieprawdziwe. Oni od roku o tym wiedzieli – mówi adw. dr Sebastian Koczur, pełnomocnik Marka.

Prawnik kwestionuje również same powody zwolnienia.

– Argumenty użyte w zwolnieniu mojego klienta są absurdalne. Prywatna relacja została wykorzystana jako kij do bicia – uważa adw. Koczur.

Jego zdaniem zmuszanie pracownika do tłumaczenia się z relacji z drugą osobą narusza jego godność.

Pozostaje pytanie: co bank ustalił w sierpniu 2026 r., czego nie wiedział we wrześniu lub październiku 2025 r.? Citi nie wyjaśniło tego money.pl.

Czy bank miał podstawy do dyscyplinarki i dochował ustawowego terminu, rozstrzygnie sąd.

Czy WOT chroni przed zwolnieniem?

Ustawa o obronie Ojczyzny przewiduje, że stosunek pracy z żołnierzem terytorialnej służby wojskowej "może być rozwiązany tylko za zgodą pracownika".

Od tej zasady jest wyjątek: ochrona nie obowiązuje, gdy pracodawca ma podstawy do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika. Samo wręczenie dyscyplinarki nie przesądza, że takie podstawy rzeczywiście istniały.

Marek uważa, że bank nie miał prawa rozwiązać z nim umowy w tym trybie.

Wraz z pozwem występuje do sądu o tymczasowe przywrócenie do pracy do czasu wyroku. 22 września sąd odmawia. Wskazuje, że nie ma podstaw do uwzględnienia takiego wniosku, skoro umowę rozwiązano bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Postanowienie nie jest prawomocne. Pełnomocnik Marka czeka na pisemne uzasadnienie i zapowiada zażalenie. Samo postanowienie nie rozstrzyga jednak, czy bank miał podstawy do dyscyplinarki. Ta kwestia pozostaje przedmiotem sporu.

– Pójście do wojska nie daje absolutnej ochrony przed zwolnieniem z pracy. Ustawodawca otworzył pracodawcom bramę w postaci zwolnienia dyscyplinarnego. Nawet jeśli powód jest wydumany, rozwiązanie umowy i tak jest skuteczne, a pracownikowi pozostaje pójście do sądu pracy – mówi adw. Koczur.

Jak dodaje, w dużych miastach postępowanie w pierwszej instancji może trwać około trzech lat.

Dr Wałdoch dostrzega w tej sprawie szerszy problem.

– Pracodawcy znaleźli wygodną furtkę w postaci zwolnień dyscyplinarnych. Wtedy pracownik zostaje na lodzie ze zobowiązaniami i musi sam wytoczyć sprawę sądową, która trwa latami – mówi Wałdoch.

W mediach dominuje jednak inny obraz: WOT jako sposób na uniknięcie zwolnienia. O "luce w prawie" pisały portale i prasa. Jeden z przepisów (art. 303 ust. 3 ustawy o obronie Ojczyzny) zapewnia, zdaniem niektórych prawników, niemalże absolutną ochronę przed zwolnieniem. Chodzi o pracownika, który dostaje wypowiedzenie, a zanim ono upłynie, zostaje powołany do WOT. Wtedy wypowiedzenie traci moc.

Przy dyscyplinarce ten mechanizm nie działa. Właśnie w tym trybie Citi zwolniło Marka.

Wałdoch uważa, że oskarżenia wobec osób wstępujących do WOT są przesadzone.

– Media wręcz oskarżają Polaków wstępujących do WOT o to, że w haniebny sposób próbują uniknąć konsekwencji w miejscu pracy. Prawda jest jednak taka, że służba w WOT stanowi wyzwanie, jest formą służby ojczyźnie i dodatkowym zobowiązaniem podejmowanym poza regularną pracą zawodową – mówi Wałdoch.

Po dyscyplinarce

Pierwszego dnia bez pracy służbowy telefon Marka przestaje działać. W firmie, jak opowiada, pojawia się krótki komunikat, że odszedł. Dawni współpracownicy odzywają się prywatnie, przez Messengera.

– Przez pierwszy miesiąc byłem w ciężkim stanie – przyznaje Marek.

Teraz szuka pracy. Przekonuje, że dyscyplinarka skutecznie mu to utrudnia.

– Cieszę się czasem spędzanym z małym dzieckiem, ale sytuacja jest trudna – mówi Marek.

Jak przekonuje, walczy nie tylko o powrót do pracy, ale również o zmianę przepisów, które mają chronić innych żołnierzy w podobnej sytuacji.

Zwraca się do instytucji państwowych. Rzecznik Praw Obywatelskich, według korespondencji przekazanej money.pl przez Marka, odmówił zajęcia się sprawą i odesłał go do sądu pracy. Marek ponownie zwrócił się do Rzecznika i przedstawił nowe argumenty.

Komisja Petycji Senatu przekazała jego petycję ministrowi obrony narodowej. Marek wnosił o sprawdzenie, czy przepisy skutecznie chronią zatrudnienie żołnierzy WOT, gdy pracodawca wręcza im dyscyplinarkę, a oni kwestionują powody zwolnienia.

Proponował również rozważenie szybszej kontroli sądowej lub innej tymczasowej ochrony oraz zbieranie danych o skali problemu. Zastrzegł, że nie oczekuje od Senatu rozstrzygnięcia swojego sporu z bankiem.

Adw. Koczur wskazuje na rozwiązanie znane z ochrony działaczy związkowych. Pracodawca co do zasady nie może zwolnić chronionego działacza, nawet dyscyplinarnie, bez zgody właściwego organu związku zawodowego. Pełnomocnik Marka uważa, że podobny mechanizm można byłoby wprowadzić dla żołnierzy WOT.

– Można by doprecyzować przepisy ustawy o obronie Ojczyzny w taki sposób, by wprowadzić mechanizm uzależniający prawidłowe rozwiązanie umowy w trybie art. 52 KP od uprzedniej zgody wskazanego w ustawie podmiotu (np. zakładowej organizacji związkowej). Tym bardziej że rozwiązania takie znane są prawu pracy (np. w ustawie o związkach zawodowych) – wskazuje adw. Koczur.

"Aktywnie wspiera"

5 listopada money.pl wysłał do Citi 30 pytań. Dotyczyły m.in. tego, kiedy bank dowiedział się o zgłoszeniu związku, co ustalił w trakcie postępowania wyjaśniającego, kiedy zapadła decyzja o zwolnieniu i jak oceniono ochronę przysługującą żołnierzowi WOT.

Bohater tekstu wyraził pisemną zgodę na udzielenie money.pl informacji dotyczących jego sprawy.

Bank odpowiedział 10 listopada, ale nie odniósł się do konkretnych pytań. Przesłał stanowisko.

"Od wszystkich pracowników Citibank Europe Plc, w szczególności osób na wyższych stanowiskach związanych ze szczególnym zaufaniem, oczekuje się przestrzegania Kodeksu Postępowania (Code of Conduct) Citibank Europe oraz polityk korporacyjnych, w tym wymogów dotyczących ujawniania potencjalnych konfliktów interesów i właściwego zarządzania nimi. Citibank Europe Plc traktuje naruszenia tych obowiązków z pełną powagą i w uzasadnionych przypadkach podejmuje odpowiednie działania, zgodnie z przyjętymi procedurami" – wskazano.

"Jednocześnie chcemy podkreślić, że Citibank Europe Plc w pełni docenia i aktywnie wspiera pracowników zaangażowanych w obronność kraju, w tym udział w Siłach Zbrojnych RP oraz programach szkoleń obronnych organizowanych m.in. przez Ministerstwo Obrony Narodowej" – podkreślił Citi.

"Nie komentujemy, nie odnosimy się do indywidualnych spraw, zwłaszcza w czasie trwania postępowań przed polskim sądem pracy" – napisał bank.

W uzasadnieniu dyscyplinarki ten sam bank nazwał wstąpienie Marka do wojska "instrumentalnym wykorzystaniem przepisów".

Łączność

Do rozprawy jeszcze nie doszło. Mediator nie wyznaczył terminu.

Marek nadal służy w WOT. Od zakończenia szkolenia uczestniczył w dwóch weekendowych zjazdach. W swojej sekcji wciąż odpowiada za łączność.

– Pomyślałem przez chwilę, że ten WOT przysporzył mi kłopotów. 1 grudnia mam spotkanie z generałem w tej sprawie. Nie chcę mówić źle o wojsku, bo to nie jego wina, tylko systemu prawnego – mówi Marek.

Wybrane dla Ciebie