Gigantyczna strata NBP. Członek RPP potwierdza

Ostatni raz Narodowy Bank Polski odnotował dodatni wynik finansowy w 2021 r. - wówczas jego zysk przekroczył 10,97 mld zł.

W kolejnych latach bank centralny miał ujemne wyniki. W 2022 r. strata NBP przekroczyła 16,9 mld zł, w roku 2023 było to już -20,8 mld zł, zaś w roku 2024 ponad 13,3 mld zł.

Danych za rok 2025 jeszcze nie ma, lecz w grudniu prezes NBP Adam Glapiński w liście do sekretarza Komitetu Stałego Rady Ministrów Mariusza Skowrońskiego pisał, że w roku 2025 bank centralny odnotuje stratę i będzie ona pokaźna.

"NBP poniósł stratę za 2024 r. oraz wysoce prawdopodobny jest ujemny wynik finansowy NBP w 2025 r. Nie można również wykluczyć straty NBP w kolejnych latach, w sytuacji, gdy utrzymają się obecnie dominujące tendencje aprecjacyjne kursu złotego do walut obcych. Z tego względu, wskazanie szerszych niż obecnie istniejące możliwości pokrywania przez NBP strat bilansowych, które na koniec 2024 r. przekroczyły już 60 mld złotych, a na koniec 2025 r. prawdopodobnie zbliżą się do 100 mld złotych, jest sprawą niezwykle pilną i ważną" - wskazał prezes NBP.

Ludwik Kotecki, członek Rady Polityki Pieniężnej, potwierdza te informacje.

W tej chwili kończy się praca audytora, który ocenia sprawozdanie finansowe NBP. W kwietniu RPP zapozna się z wynikami audytu, ale wstępne informacje wskazują, że będzie 30 mld zł straty - powiedział w TVN 24 Ludwik Kotecki, członek RPP.

- Dużą częścią tej straty były operacje rynku otwartego, czyli przekazywanie pieniędzy bankom. NBP musiał ściągać z rynku tzw. nadpłynność i płacił wysokie odsetki, bo stopy procentowe były wysokie. Ponad 20 mld zł wypłacił NBP komercyjnym bankom w Polsce, tym samym wygenerował koszty i stratę - tłumaczył.

Na zysk lub stratę NBP największy wpływ mają wyniki osiągane przez bank centralny z rezerw walutowych oraz z prowadzonej przezeń polityki pieniężnej.

Wynik na rezerwach walutowych składa się z dwóch elementów - z jednej strony z odsetek wypłacanych od obligacji oraz wynik z inwestycji w fundusze czy wpływy z lokat, a z drugiej strony z wyceny w złotych tych instrumentów, które są nominowane w walutach obcych. To powoduje, że choć z samego inwestowania rezerw walutowych NBP uzyskuje dodatni wynik, to przy umocnieniu się złotego bank centralny uzyskuje stratę z samej wyceny tych papierów.

Złoto, które również stanowi dużą część rezerw walutowych, nie jest wyceniane na bieżąco, tylko bank odnotowuje dodatni lub ujemny wynik w momencie sprzedaży kruszcu.

Poza tym na wynik NBP wpływa polityka pieniężna, którą bank prowadzi - przede wszystkim chodzi o dyskonto od bonów pieniężnych, które bank centralny emituje, aby ograniczyć nadpłynność sektora bankowego. Do tego dochodzą jeszcze koszty odsetek od rezerwy obowiązkowej i innych podobnych operacji.