Nowe świadczenie. Polacy ruszyli do urzędów. "Zatrzęsienie"

1 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa o świadczeniu wspierającym dla osób z niepełnosprawnościami. Aby je otrzymać, należy najpierw zgłosić się do wojewódzkiego zespołu ds. orzecznictwa (WZON), który punktowo określi poziom potrzeby wsparcia danej osoby. Następnie, po wydaniu decyzji, osoba uprawniona powinna złożyć do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o wypłatę świadczenia.

- Mamy zatrzęsienie wniosków o świadczenie wspierające. Do WZON-ów wpłynęło ich już ponad 150 tys. - poinformował PAP wiceminister rodziny, pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych Łukasz Krasoń.

Chciałbym wszystkich zainteresowanych uspokoić, liczba punktów, jakie otrzymują ludzie, jest dużo wyższa, niż się wielu obawiało. Już ponad 3 tys. osób przeszło proces określenia potrzeby wsparcia i blisko połowa z nich otrzymuje 80 punktów i więcej - podał Krasoń.

Świadczenie wspierające jest wprowadzane w trzech etapach. Osoby z 87-100 pkt mogą ubiegać się o nie od 2024 r., osoby z 78-86 pkt - od 2025 r., a osoby z 70-77 pkt - od 2026 r.

W innej sytuacji są osoby, które mają co najmniej 70 pkt, ponieważ będą one mogły uzyskać świadczenie wspierające od 2024 r., pod warunkiem że po 31 grudnia 2023 r. opiekunom tych osób będzie przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego albo zasiłku dla opiekuna wypłacanego przez organ gminy.

Świadczenie wspierające wynosi od 40 do 220 proc. aktualnej wysokości renty socjalnej (obecnie wynosi ona 1780,96 zł 220 proc. tej kwoty to 3920 zł). W zależności od poziomu potrzeby wsparcia będzie to: 95-100 pkt. - 220 proc. renty socjalnej; 90-94 pkt. - 180 proc. renty; 85-89 pkt. - 120 proc. renty; 80-84 pkt. - 80 proc. renty; 75-79 pkt. - 60 proc. renty i 70-74 pkt. - 40 proc. renty socjalnej.

O świadczenie wspierające mogą starać się osoby mające status osoby z niepełnosprawnością, potwierdzony w formie: orzeczenia o niepełnosprawności i jej stopniu, wydanego przez zespoły ds. orzekania o niepełnosprawności; orzeczenia o niezdolności do pracy lub orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji wydanego przez lekarzy orzekających w ZUS. Orzeczenia o inwalidztwie wydanego przed wrześniem 1997 r. przez komisje lekarskie ds. inwalidztwa i zatrudnienia.