Norwegia gotowa do negocjacji z Europą. Szuka rozwiązania kryzysu energetycznego

Norwegia jest czwartym co do wielkości eksporterem gazu ziemnego na świecie. Jej zasoby mogłyby pomóc rozwiązać kryzys gazowy w Europie. Problemem są kontrakty długoterminowe i cena.

Z kontynentu płyną krytyczne głosy wobec północnego sąsiada, w związku z nadprzeciętnymi zyskami Norwegii w obecnych warunkach.

Oczekuje się, że jako "rozsądny dostawca (Norwegowie - przyp. red.) mogliby ograniczyć ceny surowca, przynajmniej w czasie trwania wojny" - pisał w sobotę "The Economist". Norwegia stoi na stanowisku, że ceny reguluje rynek, a duże zyski są jej teraz potrzebne do sfinansowania ekologicznej transformacji.

Premier Norwegii Jonas Gahr Store przekonuje, że nadzwyczajne podwyżki cen gazu nie są jednak w interesie jego kraju i w ramach powołanej grupy roboczej szuka rozwiązania kryzysu energetycznego w Europie - informuje Bloomberg.

Tamtejsi producenci gazu chcą negocjować z Unią Europejską. W czwartek premier spotkał się z dyrektorami największych producentów ropy i gazu w swoim kraju, w tym Equinor ASA, Aker BP ASA i Var Energi ASA.

Jesteśmy gotowi wysłuchać firm i zobaczyć, jaką rolę możemy odegrać w rozwiązaniu kryzysu w Europie - powiedział Store.

Jak podaje Bloomberg, norweskie firmy najbardziej martwią się o kwestię kontraktów długoterminowych. Przy dzisiejszym poziomie cen dla większości prywatnych firm ryzyko jest zbyt duże. Potrzebne byłyby więc specjalne mechanizmy cenowe z poszczególnymi krajami.

Według "The Economist", Norwegia byłaby zamożna, nawet gdyby pięć dekad temu nie natknęła się na podmorskie złoża ropy. Ogromne ilości energii, którą eksportuje obecnie Oslo, pozwalają na wiele - podkreśla brytyjski tygodnik.

W normalnych warunkach sprzedaż ropy, gazu i energii elektrycznej przynosi ponad 50 mld dolarów rocznie, czyli 10 tys. dolarów na jednego Norwega. To wystarczy, aby utrzymywać państwo opiekuńcze - wskazywał "The Economist".