Przerwa w pracy – co jaki czas przysługuje?

Przerwa w pracy trwająca 15 minut i wliczana do czasu pracy jest najbardziej rozpowszechnioną jej formą. Potocznie nazywana jest ona przerwą śniadaniową, ponieważ w jej trakcie spożywa się najczęściej posiłek. Prawo do niej zyskuje się, kiedy dobowy wymiar pracy nie jest mniejszy niż 6 godzin.

Przysługuje ona wszystkim, bez względu na wymiar etatu. Jeżeli tylko dana osoba pracuje co najmniej 6 godzin, pracodawca nie ma prawa odmówić jej swojemu pracownikowi. Pracownik nie może się jej zrzec, nawet podpisując stosowne porozumienie. Jednocześnie pracodawca ma prawo samodzielnie określić czas, kiedy jego pracownik może z niej skorzystać. W trakcie przerwy śniadaniowej pracownik nie powinien opuszczać terytorium firmy. Wówczas jeżeli doszłoby do wypadku, nie byłby on zakwalifikowany jako wypadek przy pracy.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, pracodawca ma prawo do wprowadzenia jednej przerwy trwającej przez godzinę, która to nie jest wliczana do czasu pracy. Można ją wprowadzić za pomocą regulaminu, umowy o pracę albo w układzie zbiorowym pracy. Taka przerwa nie może być dłuższa niż 60 minut, może natomiast być nieco krótsza. Ta przerwa przeznaczona ma być na zjedzenie posiłku. Czasami może zostać wykorzystana także na załatwienie przez pracownika jego prywatnych spraw.

Tego rodzaju przerwa zazwyczaj jest bezpłatna. Jednak pracodawca ma możliwość ustanowienia za czas jej trwania wynagrodzenia. Dokonać tego musi w akcie lub umowie ustanawiającej przedmiotową przerwę.

Praca przy komputerze obecnie jest standardem w większości firm. Jednak takie stanowisko wcale nie jest korzystne dla ludzkiego organizmu. W związku z tym zgodnie z rozporządzeniem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 1998 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe pracownikowi przysługuje prawo do 5-minutowej przerwy po każdej godzinie pracy przed ekranem komputera. Przerwy te wliczają się do ogólnego czasu pracy i są one w związku z tym płatne. Powstały głównie z powodu destrukcyjnego wpływu monitorów komputerów na ludzki wzrok.

Prawo do takiej przerwy w pracy przysługuje każdej osobie, która jest zatrudniona przy monitorze ekranowym i użytkuje go przynajmniej przez cztery godziny na dobę. Prawo do tej przerwy w pracy ma każdy pracownik, zatrudniony na umowę o pracę, również na okres próbny i czas określony, niezależnie także od wymiaru swojego etatu.

Pracodawca może dla swoich pracowników wprowadzić także inne przerwy w pracy. Wszystko zależy od indywidualnych ustaleń. Najważniejsze jest, aby ich wymiar nie był mniejszy niż zaprezentowany. Warto pamiętać, że przedstawione przerwy w pracy należą się pracownikowi w trakcie wykonywania jego obowiązków. Dlatego nie jest możliwe na przykład przychodzenie później albo wychodzenie z pracy wcześniej.